The Vlogger's Mischief

Chapter 4

Sa susunod na araw, maaga kaming nagising ni Rose upang magsimula ng panibagong araw ng aming Egyptian adventure. Excited kami sa mga bagong lugar na aming bibisitahin at mga kuwento na aming makikita.

“Ree, may pagka-restless ka yata ngayong umaga ah. Hindi ka ba nakatulog nang maayos?” tanong ni Rose habang kumakain kami ng breakfast sa hotel.

“Hindi ko rin alam, Rose. Siguro, marami lang akong iniisip,” sagot ko, na kahit sa totoo lang ay naiisip ko parin yung music box na nabili namin kahapon.

“I think I just need to shake off this feeling.” Nang dumating na ang oras na nakatakda kaming magkita-kita ni Nick sa labas ng Sand Hotel, agad kaming nagtungo sa meeting place.

Muling bumati si Nick ng masiglang ngiti sa amin. “Good morning, ladies! Ready for another adventure-filled day?” aniya.

“Absolutely! We can't wait to see more of Egypt with you,” tugon ko.

Tuloy-tuloy ang aming paglalakbay sa iba't ibang tourist spots sa Egypt. Si Nick ay patuloy na nagsheshare ng mga kahanga-hangang kuwento at impormasyon tungkol sa bawat lugar na aming pinupuntahan. Hindi rin namin nakalimutang i-vlog ang lahat ng ito, para mas makapagbahagi kami ng mas maraming karanasan sa aming mga manonood. Sa paglalakbay namin, nadatnan din namin ang mga lokal na nagtitinda ng mga souvenir. Nagtungo kami sa isang bazaar upang maghanap ng mga pasalubong para sa mga kaibigan namin.

“Ree, tignan mo 'to!” sabi ni Rose, na tila may napansing kakaiba. Dinampot niya ang isang keychain na may disenyo ng isang ballerina na kasama ang isang malaking pyramid sa likod.

“Ang ganda nito, Rose. Maganda itong pasalubong para sa mga kaibigan natin!” tugon ko.

“Totoo! Bili tayo nito para kay Kie at Shay!” sabi ni Rose, at agad na binayaran ang keychain. Ngunit nang tinanong niya ang nagtitinda kung meron din silang musical box, napagtanto ko na may kakaibang sigla sa kanyang mukha. Hindi ko alam kung bakit, ngunit tila may kakaibang tila sa kuwento nito. Naglabas siya ng isang maliit na kahon at sabi,

“O, ito ang tunay na musical box. May kuwento ito tungkol sa isang lalaki at babae na sumayaw sa ilalim ng pyramid. Ayon sa alamat, sila ay mga minamahal na magkasintahan sa nakalipas na panahon, na pinagtibay ng tadhana. Isang araw, magbabalik sila at magkikita muli, ngunit mayroong lungkot at pasakit na dalang dalang. Habang hinahanap nila ang pag-ibig na hindi nila naranasan noon.” Nagulat ako sa kuwento, at muli akong naalala sa music box na nabili namin kahapon. Hindi ko maalis sa isip ko ang kakaibang pakiramdam na iyon.

“Creepy naman ng kuwento, noh?” bulong ni Rose sa tenga ko.

“Oo, nga. Hindi ko alam, pero tila may kakaiba sa kuwentong iyon,” sagot ko, na walang pakialam na baka ako'y mabaliw na sa sobrang iniisip.

Kaya't naisipan kong wag muna siyang ipakita sa aming vlog. Baka may kakaibang epekto ang music box na ito sa mga taong mapanood ang video namin. Habang kami'y naglalakad sa isa pang historical site, tila may kakaibang pangyayari na nakakasunod sa aming mga hakbang. May mga pagkakataong nararamdaman kong parang ako'y naglalakad sa lugar na ito noon pa. Hindi ko alam kung bakit, pero tila may mga alaala na bumabalik sa aking isipan. Sa hapon, pinakain kami ni Nick sa isang lokal na restaurant para masubukan ang mga tunay na putahe ng Egypt.

Nag-enjoy kami sa kakaibang lasa ng koshari, falafel, at iba pang mga inihaw na karne. Naisipan namin na i-vlog din ang aming food trip, upang maibahagi ang mga kakaibang pagkaing Egyptian sa aming mga manonood. Habang naglalakad kami pabalik sa hotel pagkatapos ng isang nakakapagod na araw, tila mas lumalapit at mas kinakausap ni Nick si Rose. Hindi ko alam kung bakit, ngunit tila may pagkakasunduan na agad sila. Bagamat sinasabi ni Rose na biro lang ito, nagsimula akong magkaroon ng kakaibang pagtataka sa kung ano ang tunay na nararamdaman ko. Sa aming hotel room, muli kaming nag-edit ng vlog footage at nagplano para sa susunod na araw. Ngunit hindi ko maitago ang kakaibang pakiramdam sa loob ng aking puso.

“Rose, paano kung may kakaibang koneksyon ang music box na iyon sa amin? Paano kung mayroon itong kakaibang epekto?” pagmumuni-muni ko sa kanya.

“Ree, baka naman nag-ooverthink ka lang. Para lang 'yang ordinaryong souvenir,” sabi ni Rose, na tila hindi pinansin ang aking hinala. Ngunit hindi ko mapigilan ang aking kuryosidad. Kaya't habang si Rose ay abala sa pag-eedit, muling inilabas ko ang music box at tiningnan ito.

“Is this real?” sabi ko sa sarili ko, na hindi alam kung paano ko nakuha ang kakaibang pag-uusig sa puso ko. Hindi ko na alam kung paano ko haharapin ang mga kakaibang emosyon na ito. Subalit hindi ako puwedeng magpatangay sa mga katanungang walang kasagutan. Baka sakaling may kinalaman ang music box na ito sa aking pagiging restlessly drawn sa Egypt at sa kakaibang connection ko kay Nick. Tuloy ang kaba at pagtataka sa puso ko habang inaabangan ko kung ano pang mga hiwaga at misteryo ang haharapin namin sa mga susunod pang araw ng aming Egyptian adventure.

Sa susunod na araw, nagpatuloy ang aming Egyptian adventure at mas lalong nadagdagan ang kakaibang pakiramdam na nararamdaman ko. Habang kami'y naglilibot sa iba't ibang mga lugar, tila may mga pagkakataon na nagiging malabo ang mga pangyayari sa aking isipan.

Sa tuwing nakikita ko si Nick, pakiramdam ko ay may kakaibang connection kami. Parang may nag-uudyok sa akin na mas lalo pang malapitan siya. Hindi ko alam kung ito ba'y isang simpleng paghanga o baka naman may kakaibang misteryo sa likod ng lahat ng ito.

Tuloy-tuloy ang aming paglalakbay sa Egypt, at mas lalo pang lumalim ang aming pagkakaibigan ni Nick. Hindi ko mapigilan ang sarili kong maging masaya sa bawat oras na kasama ko siya. Minsan, nagugulat na lang ako sa sarili ko na patuloy na ngumingiti tuwing kausap ko siya.

Ngunit sa kabila ng aking kaligayahan, hindi ko rin mapigilan ang kakaibang pag-aalinlangan sa aking puso. Parang may isang boses sa aking isipan na nagtatanong kung ano ba talaga ang nararamdaman ko at kung saan nga ba patungo ang lahat ng ito.

Isa pang kakaibang pangyayari ay ang paulit-ulit na pagbabalik ng mga alaala sa aking isipan. Sa tuwing bumibisita kami sa mga historical site at mga makasaysayang lugar, tila may mga bahagi ng aking nakaraan na bumabalik sa akin.

May mga sandaling nasa isang lugar ako na parang napakatagal ko nang naroon. Ang bawat detalye ng lugar, parang alam ko nang mula pa noon. Hindi ko maipaliwanag ang kakaibang koneksyon na ito, at mas lalo pang nagiging misteryoso ang aking pagkakakilanlan.

“Ree, are you okay?” tanong ni Rose sa akin habang kami'y naglalakad papunta sa susunod na destinasyon.

“Oo naman. Bakit?” sagot ko, na tila gustong itago ang aking kakaibang emosyon.

“Parang medyo iba ka ngayon ah. May iniisip ka ba?” sabi niya.

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Paano ko ba sasabihin sa kanya ang lahat ng ito? Paano ko ipapaliwanag ang kakaibang karanasan na nararanasan ko?

“Hindi ko rin alam, Rose. Siguro nga, may mga bagay lang akong kinakailangang pag-isipan,” sagot ko, na tila hindi pa rin makapagpasiya kung dapat ba akong magbahagi ng lahat ng ito sa kanya.

Patuloy kaming naglilibot sa Egypt, at patuloy rin akong naguguluhan sa aking mga emosyon. Sa bawat paglipas ng araw, mas lalong lumalalim ang aking pagkaka-ugnay sa mga misteryong bumabalot sa paligid ko.

Habang kami'y nasa loob ng isang museum, nadatnan ko ang isang eksibit tungkol sa mga ancient artifacts. Sa isang kahon, nakita ko ang isang lumang picture frame na tila may kakaibang ukit. Para bang may kakaibang tawag na nagmumula sa loob nito.

Hindi ko mapigilan ang aking sarili na lumingon sa paligid at pagmasdan ang mga artifacts sa loob ng museo. Hanggang sa natigilan ako sa isang litrato ng isang lalaki at babae na may kasamang isang music box.

“Oh my, Ree! Ang ganda ng picture na 'yan! Kunan mo ako ng litrato!” sabi ni Rose, na tila walang kamalay-malay sa aking nararamdaman.

Napalunok ako at kinunan siya ng litrato. Hindi ko mapigilan ang pagsulyap sa litrato, at tila ba nagbukas muli ang isang kahon ng mga alaala sa aking isipan.

Sa litrato, nakikita ko ang mga ngiti ng lalaki at babae na naglalaro sa ilalim ng araw. Naramdaman ko ang saya at pagmamahal na namagitan sa kanilang dalawa. Parang alam kong sila'y mga kaibigan ko na.

“Ree, okay ka lang ba talaga? Parang iba ka na ngayon,” sabi ni Rose habang inaalalayan ako.

“Oo, okay lang ako. Siguro medyo pagod lang,” sagot ko, na tila nag-iingat na huwag masyadong magpahalata sa aking nararamdaman.

Hindi ko alam kung bakit, pero tila may mga pangalan at mga pangyayari na bumabalik sa aking isipan. Ngunit hindi ko malaman kung paano ko ito ilalahad at kung sino ang dapat kong kausapin.

Muling bumalik kami sa aming hotel pagkatapos ng mahabang araw. Mas lalong lumalim ang pag-aalinlangan sa aking puso, at hindi ko alam kung paano ko ito susulusyunan.

Habang ako'y nakahiga sa kama at nagmumuni-muni, naisip ko ang lahat ng mga bagay na nangyayari sa paligid ko. Mga kakaibang emosyon, mga misteryong bumabalot sa aking pagkatao, at ang kakaibang koneksyon kay Nick.

Gusto kong malaman ang mga sagot sa mga katanungang bumabagabag sa aking isipan. Pero para sa ngayon, siguro ay mas mabuting hintayin muna ang tamang panahon. Patuloy kong haharapin ang mga susunod pang araw ng aming Egyptian adventure, kasama si Rose at si Nick. Patuloy akong magmamanman sa aking mga nararamdaman at maghihintay sa tamang pagkakataon na masagot ang lahat ng mga misteryo na bumabalot sa aking puso.

Sa pagtahak sa landas ng kakaibang paglalakbay na ito, hindi ko alam kung saan kami dadalhin ng aming mga paa. Subalit masaya akong naisusubaybayan ng aking mga mata ang kakaibang beauty ng Egypt at ang misteryo na kanyang bumabalot.

Sa mga susunod pang yugto ng aming Egyptian adventure, handa akong harapin ang mga hiwaga at misteryo ng aking puso. Handa akong pag-isipan ang mga nararamdaman ko at handa akong malaman ang mga sagot sa mga tanong na nagpapabagabag sa akin.

Walang kasiguraduhan kung ano ang naghihintay sa amin sa mga susunod na araw. Subalit sa bawat paglalakbay, mas lalong nabubuo ang pagkakaunawaan sa sarili at ang kakaibang koneksyon sa nakaraan.

Tuloy ang aming Egyptian adventure, kasama ang mga kakaibang misteryo at emosyon na bumabalot sa aming mga puso. At kahit hindi ko pa alam kung paano ito magwawakas, handa akong harapin ang lahat ng ito sa pangalan ng pag-ibig at paghahanap ng katotohanan. Sa paglalakbay na ito, hindi lang ako makakakilala ng mas mabuti sa Egypt, kundi maging sa sarili ko rin. At sa tamang panahon, malalaman ko rin ang kahulugan ng mga kakaibang pagkakataon na binibigay ng tadhana.

Sa susunod na araw, nagpatuloy ang aming Egyptian adventure at mas lalong nadagdagan ang kakaibang pakiramdam na nararamdaman ko. Habang kami'y naglilibot sa iba't ibang mga lugar, tila may mga pagkakataon na nagiging malabo ang mga pangyayari sa aking isipan. Sa tuwing nakikita ko si Nick, pakiramdam ko ay may kakaibang connection kami. Parang may nag-uudyok sa akin na mas lalo pang malapitan siya. Hindi ko alam kung ito ba'y isang simpleng paghanga o baka naman may kakaibang misteryo sa likod ng lahat ng ito. Tuloy-tuloy ang aming paglalakbay sa Egypt, at mas lalo pang lumalim ang aming pagkakaibigan ni Nick.

Hindi ko mapigilan ang sarili kong maging masaya sa bawat oras na kasama ko siya. Minsan, nagugulat na lang ako sa sarili ko na patuloy na ngumingiti tuwing kausap ko siya. Ngunit sa kabila ng aking kaligayahan, hindi ko rin mapigilan ang kakaibang pag-aalinlangan sa aking puso. Parang may isang boses sa aking isipan na nagtatanong kung ano ba talaga ang nararamdaman ko at kung saan nga ba patungo ang lahat ng ito. Isa pang kakaibang pangyayari ay ang paulit-ulit na pagbabalik ng mga alaala sa aking isipan.

Sa tuwing bumibisita kami sa mga historical site at mga makasaysayang lugar, tila may mga bahagi ng aking nakaraan na bumabalik sa akin. May mga sandaling nasa isang lugar ako na parang napakatagal ko nang naroon. Ang bawat detalye ng lugar, parang alam ko nang mula pa noon. Hindi ko maipaliwanag ang kakaibang koneksyon na ito, at mas lalo pang nagiging misteryoso ang aking pagkakakilanlan.

“Ree, are you okay?” tanong ni Rose sa akin habang kami'y naglalakad papunta sa susunod na destinasyon.

“Oo naman. Bakit?” sagot ko, na tila gustong itago ang aking kakaibang emosyon.

“Parang medyo iba ka ngayon ah. May iniisip ka ba?” sabi niya.

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Paano ko ba sasabihin sa kanya ang lahat ng ito? Paano ko ipapaliwanag ang kakaibang karanasan na nararanasan ko?

“Hindi ko rin alam, Rose. Siguro nga, may mga bagay lang akong kinakailangang pag-isipan,” sagot ko, na tila hindi pa rin makapagpasiya kung dapat ba akong magbahagi ng lahat ng ito sa kanya.

Patuloy kaming naglilibot sa Egypt, at patuloy rin akong naguguluhan sa aking mga emosyon. Sa bawat paglipas ng araw, mas lalong lumalalim ang aking pagkaka-ugnay sa mga misteryong bumabalot sa paligid ko. Habang kami'y nasa loob ng isang museum, nadatnan ko ang isang eksibit tungkol sa mga ancient artifacts. Sa isang kahon, nakita ko ang isang lumang picture frame na tila may kakaibang ukit. Para bang may kakaibang tawag na nagmumula sa loob nito. Hindi ko mapigilan ang aking sarili na lumingon sa paligid at pagmasdan ang mga artifacts sa loob ng museo. Hanggang sa natigilan ako sa isang litrato ng isang lalaki at babae na may kasamang isang music box.

“Oh my, Ree! Ang ganda ng picture na 'yan! Kunan mo ako ng litrato!” sabi ni Rose, na tila walang kamalay-malay sa aking nararamdaman. Napalunok ako at kinunan siya ng litrato.

Hindi ko mapigilan ang pagsulyap sa litrato, at tila ba nagbukas muli ang isang kahon ng mga alaala sa aking isipan. Sa litrato, nakikita ko ang mga ngiti ng lalaki at babae na naglalaro sa ilalim ng araw. Naramdaman ko ang saya at pagmamahal na namagitan sa kanilang dalawa. Parang alam kong sila'y mga kaibigan ko na.

“Ree, okay ka lang ba talaga? Parang iba ka na ngayon,” sabi ni Rose habang inaalalayan ako.

“Oo, okay lang ako. Siguro medyo pagod lang,” sagot ko, na tila nag-iingat na huwag masyadong magpahalata sa aking nararamdaman. Hindi ko alam kung bakit, pero tila may mga pangalan at mga pangyayari na bumabalik sa aking isipan. Ngunit hindi ko malaman kung paano ko ito ilalahad at kung sino ang dapat kong kausapin.

Muling bumalik kami sa aming hotel pagkatapos ng mahabang araw. Mas lalong lumalim ang pag-aalinlangan sa aking puso, at hindi ko alam kung paano ko ito susulusyunan. Habang ako'y nakahiga sa kama at nagmumuni-muni, naisip ko ang lahat ng mga bagay na nangyayari sa paligid ko. Mga kakaibang emosyon, mga misteryong bumabalot sa aking pagkatao, at ang kakaibang koneksyon kay Nick. Gusto kong malaman ang mga sagot sa mga katanungang bumabagabag sa aking isipan. Pero para sa ngayon, siguro ay mas mabuting hintayin muna ang tamang panahon. Patuloy kong haharapin ang mga susunod pang araw ng aming Egyptian adventure, kasama si Rose at si Nick.

Patuloy akong magmamanman sa aking mga nararamdaman at maghihintay sa tamang pagkakataon na masagot ang lahat ng mga misteryo na bumabalot sa aking puso. Sa pagtahak sa landas ng k akaibang paglalakbay na ito, hindi ko alam kung saan kami dadalhin ng aming mga paa. Subalit masaya akong naisusubaybayan ng aking mga mata ang kakaibang beauty ng Egypt at ang misteryo na kanyang bumabalot. Sa mga susunod pang yugto ng aming Egyptian adventure, handa akong harapin ang mga hiwaga at misteryo ng aking puso.

Handa akong pag-isipan ang mga nararamdaman ko at handa akong malaman ang mga sagot sa mga tanong na nagpapabagabag sa akin. Walang kasiguraduhan kung ano ang naghihintay sa amin sa mga susunod na araw. Subalit sa bawat paglalakbay, mas lalong nabubuo ang pagkakaunawaan sa sarili at ang kakaibang koneksyon sa nakaraan.

Tuloy ang aming Egyptian adventure, kasama ang mga kakaibang misteryo at emosyon na bumabalot sa aming mga puso. At kahit hindi ko pa alam kung paano ito magwawakas, handa akong harapin ang lahat ng ito sa pangalan ng pag-ibig at paghahanap ng katotohanan. Sa paglalakbay na ito, hindi lang ako makakakilala ng mas mabuti sa Egypt, kundi maging sa sarili ko rin. At sa tamang panahon, malalaman ko rin ang kahulugan ng mga kakaibang pagkakataon na binibigay ng tadhana.