Hastaneden çıktıktan sonraki günler uykulu geçiyordu. Hamilelikten mi yoksa hastanede geçen günler yüzünden mi bilemiyordum. Tarık bir kere aramış, nasıl olduğumu sormuş, canımın bir şey isteyip istemediğini bile sormuştu, aradığında da itiraf etmem gerekirse çok heyecanlanmıştım. İlk kez sevgilisiyle konuşan bir kız gibi hissetmiştim kendimi. Sağlığım kendimi halsiz hissetmem ve uykulu olmam dışında sorunsuz gibiydi. Hafıza kaybımı saymazsam tabii. Ha bir de hamileliği saymazsam… Bulantım bir iki kez olmuştu. Onun dışında o kadar ciddi bir problemim şükür olmamıştı. Canımın istediği birşey olup olmadığını yalnız Tarık değil Tunç da her zaman soruyordu. Sanırım o da en az benim kadar bebek için heyecanlıydı.Onun benimle ilgilenmesi bana çok iyi geliyordu. Yarın Tarık, Leyla’yla birlik

