İlahi bakış açısından ;
Zaman ilerliyordu ama Miray için gecenin saati yoktu. Göz kapakları ağırlaşmıyordu.
Yastık ne kadar yumuşak olursa olsun, içinde dönen düşünceler diken gibi batıyordu zihnine. Uyuyamadı. Uyumak istemedi.
Savaş’ın sözleri, sesi, bakışları... içini o kadar karıştırmıştı ki, uyku artık huzurun değil, belirsizliğin çağrısı gibiydi.
Yorganı usulca üzerinden attı. Yavaşça yatağın kenarına oturdu. Yere bastığında ayaklarının altında halının kadifemsi serinliğini hissetti. Sessizce kapıya yürüdü.
Sandalye hâlâ kapının koluna dayanmıştı.
İçini bir garip huzursuzluk kapladı, ama yine de sandalyeyi çekti ve kapıyı yavaşça araladı.
Koridor karanlıktı. Sadece duvar lambalarının sarı, titrek ışığı vardı. Adımları usulcaydı, çıplak ayakla yürüdüğü için sesi çıkmıyordu ama k
