Bir gece daha nasıl berbat olabilirdi ki? Dilan’ın aklına uyup bu çocuklarla dolu yere gelmek aptalcaydı. Bunca çoluk çocuğun arasında işim neydi benim? Geldiğimden beri kendime bunu sorup durmuştum. Şehir dışında bir yerdeydik. Bunun verdiği rahatlıkla son sez müzik yayılıyordu etrafa. Ben kendi düşüncelerimi bile duymakta zorlanıyordum. Bunca genç birbirini nasıl duyuyordu cidden?
Ama hiç biri benim kadar sorun etmiyor görünüyordu. O an gerçek bir kez daha çarpmıştı yüzüme. Ben yaşlanıyordum. Etrafta eğlenen, gülüşen, şakalaşan gençlerle doluydu. Ben sürekli Dilan’a kıyafetleri yüzünden kızıyordum ama arkadaşlarının da ondan alt kalır yanı yoktu. Urfa gibi bir şehirde bu kadar cesur kıyafetler giyinmek cesaret isterdi. Sevgili baş belası karımın arkadaşlarının da oldukça cesur olduğunu
