BARAN
Artık her şey yoluna girmişti. Dilan kendi hayatına başlamıştı ben ise kendi hayatıma. Bir aydır o kızla evliydim. Bunu her hatırlayışımda kendim bile şaşırıyordum. Evlilikten köşe bucak kaçan ben, şimdi evlendiğim günü sayıyordum. Bu oldukça ilgin bir durumdu. Ama yine de o kızla birlikte hayatıma renk geldiğini de inkâr edemezdim. Onun sayesinde konağın içinde kahkaha sesleri yükselmeye başlamıştı. Bu neredeyse hiç olmamış bir şeydi.
Annemin her daim katı kuralları vardı. Ağa konağı ciddi bir yerdi. Burada aşırı hareketler olamazdı. O yüzden biz çocukluğumuzu yaşayamamıştık. İçimde her daim kalmıştı çocukluk. Hiçbir şeyi umursamadan yaşamak, gülüp eğlenmek yapamadığım şeyler arasındaydı. Ben doğrum doğalı, ağa olarak büyütülmüştüm. O zamandan beri sıradan bir çocuk olmadığım ilm
