Keehana
Mayamaya’y tinalikuran ko ito at saka hindi na napigilan pa ang mga mahihinang hikbi. Natigilan ang lalaki, bago ko naramdaman ang paglundo ng kama sa likuran ko.
“Keehana . . .”
Umiwas ako nang tangkain nitong haplusin ang braso ko. Dinig ko ang malalim nitong pagbuntong hininga, saka ko naramdaman ang paghiga nito na tanging boxer lamang ang suot.
Agaran ang ginawa kong paglayo rito, hindi pa rin matanggap ang ginawa nitong panloloko sa akin. Kaya pala, kaya pala.
Noon pa lang ay marami nang dahilan para masabi kong isa nga siyang pulis! ’Yong pagpunta niya sa school kasama ang mga pulis na kaibigan niya, ’yong mga sinasabi nila tungkol sa kaniya, pati na ang mga sinabi niya noon tungkol sa nanay ko! Bakit hindi ko agad napagtanto ang lahat?
Bakit ngayon pa, ngayong . .
