PLAYING HIS GAME

IKALIMANG KABANATA

Nanatili ang tingin ko sa itim na kisame ng kwarto. It's already 10 in the evening ngunit hangga't ngayon ay naiisip ko pa rin ang mga sinabi ng boss sa akin ilang araw na ang nakakaraan.

Who is he?

Bakit parang ang dami niyang alam?

"Why am I thinking of that man?" Puna ko sa sarili at mabilis na napahilamos ng mukha.

I got up my bed, changed my clothes and getting my keys and purse. Mabilis akong lumabas ng bahay at nagtungo kung saan naroon ang kotse.

Nanatili ang tingin ko sa kotse nang makita iyon. I remembered the bet I made with my boss. I'm not afraid to loss the game because of my car. I'm afraid of the fact that maybe there's a possibility that I will be whipped by men.

"Babae gusto mo, Lexi. Babae." Paalala ko at pumasok ng kotse.

I drove the way down the Manhattan's club. The cold breeze sneak inside my car through the window. The song of Ben & Ben's Leaves made my mind intact.

Huminga ako ng malalim nang marating ang lugar. I easily get in, the bright coloured lights, the screaming, the reek of alcohol and s*x, it all greeted me in an instance.

Ito ang buhay ko.

Why am I even trying to fix it just because my boss told me something's wrong?

Dito ako masaya, sa pagiging gago. Bakit ako magbabago? Dahil sinabi niya?

No way.

"Whoops! Lexi is in the house, everyone!"

I was greeted by a loud cheers. The boys only nodded at me, alam nila kung ano ako so they never tried to pull a stunt. Pero sa Manhattan na masyadong liberated, expect that girls can also be flirty and horny at the same time.

"Wheeww, Lexi!" A tall girl wholf-whistled. I gave her a once over. Her hair was short, cut like men. But the dangle and dark velvet shade on her lips makes her look so hot.

"Oh! I know you!" I smiled. Once made out with her.

"Hhmmm..", She hummed.

The night started. I danced, drank myself hoping to drown the thoughts also. Until the best dessert finally came.

"Ohhh.." My mouth turned 'o' as the same girl with dark velvet lips made its way to mine. I was dancing myself to the beat, the girl sneaked her arms around my nape.

We danced together and I must admit, the way her hands travelled all over my body turned me on. Her hands traces my thighs as it finally found my insides. Her finger tips stroke my buds and I felt aroused at the moment.

"Fuck..." She cursed loudly when my mouth tingled her nape. My tongue swept the fresh bites.

Just exactly how the boss did it to me.

-

Even with the busy crowd, even in the middle of the dance floor, I pulled her top up, leaving her with only a CK braciere.

The crowd cheered.

"What a show, Lexi. That's why you're pretty famous." The men-like lady whispered, trying to pull my top up but I declined. She massages my boobs and the rough feeling of the clothes gave me so much heat.

I felt a lips kissing my nape, it was so hot. The feather kisses made me moan. And then a bite tingled my sensitive skin, immediately soothed by a tounge.

"Sir...." I moaned.

Wait...

What?

I immediately opened my eyes and found the girl kissing my neck. s**t.

Why did I mentioned my boss?!

"Shit..." I panted, pushing the girl off me. I threw an apologetic smile at her before rushing out the club. Sinabunutan ko ang sarili sa inis.

What the f**k, Lexi. Just what the f**k!

Nakita ko ang paglapit ng isang bouncer at inabot sa akin ang susi ng kotse. Tinanggap ko iyon at nanatili ang tingin sa susi.

Hindi ko naiwasan isipin ang naging pustahan namin ng boss ko. One year...

Can I make it?

Am I losing the game?

***

"The presentation should be ready by Monday, understood?"

The whole room was awfully silent as another employee failed to impress the boss with his project design. Ang kaninang masayahing katrabaho ko ay hindi na halos ngayon makapagsalita dahil sa pagkadimasya.

He worked for it, sayang.

"You can take your lunch now."

Mabilis na nagsitayuan ang ilan at dali-daling lumabas ng conference hall na para bang inaapoy sila sa kabadtripan ng boss namin. I only eyed Sir Darwin in confusion dahil kakaiba ang kilos niya.

"Chad..." Tawag ko sa katrabahong nakaupo na at nakakunot ang noo na pinagaaralan ang project design niya. Na parang hinahanap niya kung saan ang mali. Ang ibang workmate namin ay nakapalibot sa kanya.

"Lexi..."He immediately smiled as I approached him. "You're going lunch with me again? I'm sorry I can't accompany you this time. I really have to polish this."

Napanguso ako dahil sa sinabi niya. Chad is the closest guy-workmate I have. Si Sant ay bading naman iyon.

"I'll be fine." I managed to flash him a smile. "Don't starve yourself, okay? I'll buy you something to eat on the way."

I eyed him wearily as he focused his gaze again with his papers. Napakalungkot niya.

"Lexi..."

Ilang gabi niya rin pinagpuyatan yun tapos ay madedecline.

"Lexi..."

Paano e yung boss namin wala na naman sa mood.

"f**k LEXI!"

"AY POTANGINA!"

I clenched my fist at my chest as I mumbled a multiple curse dahil sa gulat. Ang mga katrabaho ko ay parang tuod na hindi alam kung saan ibabaling ang tingin, kung sa akin o sa boss namin na kanina pa ako tinatawag.

"SER BAKET?" Wala sa sarili kong saad at parang tutang naglakad palapit sa kanya. Masyado siyang nakakatakot.

I caught him hold up a satisfied smirk bago pinatong ang palad sa tuktok ng ulo ko. He whispered my name before telling me to go to his office.

"Bilisan mo, we'll eat lunch together."

Gulat ko lang siyang sinundan ng tingin habang papalabas ito ng hall. Pinunasan ko ang noo na para bang may pawis doon dahil sa ginawa niyang paglapit.

Shit. Yung mga titig ng katrabaho ko parang mga media.

Dahil parang anytime pwede nila akong kaladkarin ng tanong ay agad akong bumalik ng opisina. I flattened my skirt with my hands and brushes my hair up. Paulit-ulit ko ring inayos ang lipstick na suot.

Damn, should I apply crimson or cherry?

What the hell....

Hinayaan ko nalang ang itsura ko na ganoon at dumiretso sa opisina ng boss. f**k why do I feel like I'm so excited?

"Come in."

Shit. Even his voice sobrang nakakakaba.

I confidently and quietly entered his office even though I can feel the monsters rumbling around my chest down my stomach.

"Hi..." I greeted.

What the f**k? Why did I even say 'Hi'?

"Hello.." He greeted back and chuckled. Bigla ay nahiya tuloy ako. Halata bang kinakabahan ako? "Sit, Lexi."

Para akong natigang na uod sa couch niya, maayos ang upo at hindi halos makagalaw. Kasi naman e! Since that day na naging puso sa puso ang usapan namin ay masyado na siyang malapit.

Nakagalaw lang ako ng malaya nang magpaalam itong kukunin ang pinahandang pagkain. Pinasadahan ko ng tingin ang opisina niya. My finger tips traces the edges of his table, bahagyang ginagalaw ang mga nakaorganisang pencil holders.

Mahilig siya sa gold, yaman.

My gaze settled at the only picture frame placed steadily on his table.

"What ---" Hindi halos ako nakapagsalita. My hands are shaking as I brought the frame closer to my sight.

It was a picture of the boss, hugging a petite blonde girl. Ang mga labi niya ay nakalapat sa pisngi ng babae. Habang ang isa ay malapad ang ngiti, nahuhulog sa balikat ang mahahabang buhok, at ang mga braso ay nakapulupot sa katawan ng lalaki.

Suddenly the memories of the past rushes like a waves from the ocean, sinubukan kong wag malunod ulit. Pero nabigo ako.

Mabilis na namuo ang luha sa mga mata ko, walang pahintulot na lumabas iyon. My breathing hitched. I'm shaking.

"No..no..no..". I kept murmuring.

Pakiramdam ko ay naririnig ko muli ang mga mabibilis na yapak. Ang mga sigaw. Parang nabubulag ako sa nakakasilaw na ilaw, ang mga puting kisame.

Naririnig ko ang mga iyak ng bata, na parang nagmamakaawang tulungan sila.

Nakikita ko ang sariling tumatakbo, duguan, umiiyak, nagmamakaawa.

The anxiety came back, the pain, the remorse, altogether. Lahat iyon bumalik.

"My baby...my baby..." Humahangos kong bulong sa kung saan. Rinig ko ang pagbukas ng pinto pero wala akong maaninag, parang maliwanag na ilaw lang ang nakikita ko.

Ang mga nanginginig kong kamay ay nabitawan ang hawak na litrato. Mabilis iyong nabasag na sinabayan ng galit na mura ng pamilyar na boses.

It was the boss.

"My baby...my baby..." Walang tigil kong iyak at sinubukang pulutin ang litrato pero natusok ako sa nagpira-pirasong salamin.

Sumirit ang dugo sa daliri ko. Minantsahan ang kanina'y malinaw na litrato.

The sight of blood took all the sanity my mind has. Nakalimutan kong huminga. Nakalimutan ko kung paano buksan ang mga mata. Nakalimutan kong tumahan.

My body dropped. Ramdam ko ang malamig na pakiramdam ng sahig sa likod ko. Tanging liwanag lang ang nakikita ko.

"My baby..." Huli kong sabi na parang muling naulit ang nangyari noon.

Ang nakaraan na hanggang ngayon ay bumabalik. Ang nakaraan na pumapatay sa akin. Bumabalik lahat.

Bumabalik....