Gumising ako nang napakaaga. Hindi sa excited akong pumasok muli sa kumpanya pero . . . pero parang gano'n na nga rin 'yon. Dalawang araw na rin ang lumipas nang lumabas na ako ng hospital. Dalawang araw din ang pahinga ko para may sapat na lakas ako ngayong araw na pumasok sa trabaho.
But actually, I'm a little bit nervous nang umalis ako ng bahay. Syempre, siguro ay dahil hindi ko lamang sigurado kung magiging maayos ba ang araw ko roon. Baka kasi nag-iba na naman ang ihip ng hangin at balik kami sa dating puro argumento ni Tyler. Sana nga lang ay hindi, masaya pa naman ako ngayon dahil sa mga ipinakita niyang kabutihan. Huwag naman sanang mapawi agad 'yon, hindi pa kasi ako handa na muling harapin na naman siya nang may pag-aaway na naman sa pagitan naming dalawa. Kaya naman magpapasal
