Yataktaki hafif sarsıntıyla, günlerdir hasret kaldığım o derin uykudan yavaşça sıyrıldım. Gözlerimi araladığımda odanın loş ışığı görüşüme girdi. Zervan, yatağın ucuna ilişilmiş, sırtı bana dönük bir halde duruyordu. Omuzları düşük, sanki görünmez bir yükün altında eziliyormuş gibi çökmüştü.
Hâlâ uykunun sersemliği üzerimdeydi ama onun bu sessiz duruşu içimi sızlattı. Yavaşça doğruldum, çarşafın hışırtısı sessiz odada yankılandı. Hiç ses çıkarmadı, geldiğimi ya da uyandığımı fark etmemiş gibiydi; ya da sadece kendi içindeki gürültüden beni duyamıyordu. Elim gayriihtiyari sırtına doğru gitti, parmak uçlarım gömleğinin kumaşına değdiğinde hafifçe ürperdiğini hissettim.
"Zervan?" diye fısıldadım. Sesim uykudan dolayı biraz pürüzlü çıkmıştı ama bir o kadar da yumuşaktı.
Derin bir nefes alıp
