''Tanıştırayım Gülfem, kızım Simay.''
Duyduğum şeyin doğru olup olmadığını anlamak ister gibi bakıyordum Mirza'ya. O ise sandalyesinde oturan tatlı kıza göz kırpıp gülümsedi. Kızın yanında duran kadına döndü.
''Tamam sen dönebilirsin.''
''Mirza bey ka-''
''Gidebilirsin dedim.''
Kadın başını sallayıp gittiğinde şaşkınca döndüm Mirza'ya.
''Kızım mı dedin sen az önce?''
Başını salladı, ''Evet, kızım.''
''Sen evli miydin?''
''Hayır, sadece kızım var.''
Yüksek ihtimal evlilik dışı bir çocuktu. Beni şaşırtan bir kızı olmasıydı, nasıl olduğu değil. Üzerimdeki şoku attığımda kıza döndüm.
''Merhaba Simay, ben Gülfem.''
''Ben de Simay.'' dedi bana pek hoş bakmayarak. Sevilmemek benim kaderimde mi var acaba?
Mirza'nın yer göstermesiyle oturdum, o da kızının yanına oturmuştu. Sarıldılar b
