Odamdan çıkması için kapıya adımladım, kulpu tutup kapıyı açtığımda karşımda gördüğüm adamla gözlerimdeki yaşlar yanaklarıma serildi.
Bir çift mavi gözü gördüğümde kalbim ilk defa bu kadar acımıştı. Kenan her şeyi duymuştu. Öğrenmişti Çileğimizi kaybettiğimizi. Varlığından yeni haberdar olduğu bebeğini kaybettiğini öğrenmenin acısı mı vardı gözlerinde, yoksa bana duyduğu öfke mi? Anlayamamıştım...
Kalbim acıyordu...
Biz neler yaşamıştık 3 yıl önce?
3 sene önce
Tepebaşı hukuk bürosundan ayrılıp cübbemi çantama sıkıştırarak otobüs kovaladığım günlerden birindeydim. Otobüsten inip bembeyaz karları eze eze adliyeye yürüdüm. Kış mevsiminden nefret ediyordum. Çok masraflı bir mevsimdi, maaşımın yarısı doğalgaza gidiyordu. Kışlık montlar, kabanlar, botlar zaten ateş pahasıydı. Ben yazın, bah
