Unromantic, Love COMPLETED (Adonis Series 4).

Chapter 20 (Spg)

Third Person Pov.

Ang kaba ni natasha ay nagiging sanhi ng hindi niya pag-kilos sa kanyang kinatatayuan. Bakas ang gulat sa kanyang mata habang nakatitig sa ginoong salvador.

She did'nt expect to see hector now in front door. The man she didn't want to meet now here in the mansion. She knew that the eyes of the entire bodyguard were on her. There was many people around the whole living room as the nervousness reached her system.

"Why did you come at this hour, Natasha?" hector's voice is terrifying. Fully mixed with doubt because of her presence.

Stanlee walked closer to where they're standing. Hector finally lost his sight on Natasha, who still could'nt answer the gentleman.

"She came here to apologize personally to roiland and you. But she didn't reach you and i was the only one who spoke with her." Stanlee said in a low tone voice. From the looks of him, and what he said it's obviously was not a lie, stanlee was very good to pretend that his father immediately believed him.

"Iyon pala ang dahilan? Natutuwa ako at nagpakumbaba sa akin ang isang kaaway." hector turned now to natasha again. "Are you going to leave? You might want to stand by again so we can talk about that." Natasha nodded before fixed herself.

"Pasensya na at gabi akong tumungo rito. Wala kasi akong libreng oras sa umaga."

"Hindi na iyon mahalaga pa." bumaling ngayon si hector sa mga kasambahay. Nag-utos ito na maghanda ng maka-kain at maiinom ng kanyang bisita.

Lumakad sila sa maalwalas na living room. Napakataas ng kisame at halos lahat ng bintana ay napakalaki. Hindi maitatangging mayaman nga ang angkan ng mga salvador.

"Maupo ka muna." naupo si natasha sa single sofa na kulay ginto. Nasa gilid si stanlee na nakatayo lamang at nagmamasid sa kanila.

Alam ni natasha na hindi aalis ang binata dahil kilala nito ang ama. Siya na mismo ang nagsasabing masamang tao ito.

Lumapit ang isang tauhan upang hilain pababa ang suot na longsleeve ni hector. May inilahad na sigarilyo ang isa na agarang nitong sinindihan ng kagatin ng ginoo ang dulong bahagi.

Bumuga ng usok ang ginoo na umere sa gitna nilang dalawa.

"Wala ang anak ko dahil may organisasyon pa itong pinuntahan." paunang anas ng ginoo habang nakatingin ng mariin kay natasha. "Hindi na iyon iniisip ng aking anak dahil ang nailabas niyang pera para sa'yong ina ay bayad na ng binatilyong monteclaro." karagdagan usal niya na muling humithit sa sigarilyong hawak.

"Gusto ko lang sanang personal na makausap kayong mag-ama. Madalas kasing sumagi sa isip 'kong hindi naging maayos ang pag-uusap natin noon sa prisinto."

"Iyon ba?" tumango tango si hector. "Huwag mo ng alalahanin pa ang araw na 'yon. Importante ay narito ka at maayos na nakikitungo sa akin." sa loob looban ni natasha ay nagdududa ito. Hindi niya masabi kung totoo bang maayos na ba sila ni hector.

Marunong din magpanggap gaya ng kanyang anak.

"Mabuti naman at maaga kayong umuwi." ani natasha na bahagyang nakangiti. Pilit pinapagaan ang sitwasyon kahit kabado ito sa mga nakikita niyang armas mula sa bulsa ng mga kalalakihan.

"Napaaga nga ang uwi ko dahil may tauhan na tumawag sa akin, nasabi niyang may nakapasok na tao dito ngunit hindi nila matukoy kung babae ba iyon o lalake." lalong nanlamig ang mga kamay ni natasha sa sinabi niyang iyon. Peke muli siyang ngumiti ngunit hindi na nagsalita pa. "Mabuti at nakapasok ka dito ng ligtas. Kung hindi ka kasi kilala ng mga tauhan ko ay siguradong nasa kapahamakan ka na."

Hindi magawang lumunok ni natasha dahil hindi niya nais ipahiwatig na naaapektuhan siya sa sinasabi ng ginoo. Nakatitig si hector sa kanya na tila binabasa nito bawat ekspresyon na kanyang pinapakita.

"Si stanlee ang nagpapasok sa akin." sagot ni natasha. Walang nagsalita sa mga tauhan, nagtataka din sila kung paano at saan dumaan ang dalaga. Ngunit dahil sumingit si stanlee ay pinanatili na lamang nila ang pananahimik.

"Sa likod dumaan si natasha dahil ayokong galawin siya ng mga tauhang nasa harapan." ani stanlee sa seryosong tinig.

"Maaari mong pakiusapan ang mga tao ko stanlee." lumingon si hector sa anak. Kunot ang noo dahil ngayon lang niya muli itong nakita makalipas ng ilang araw. "Saan ka na naman pala pumunta?"

"Sa condo." maikli ang sagot ni stanlee bago mag-iwas ng tingin.

"Why don't you stay here son?" tanong ng ama sa banayad na boses. Hindi umimik ang binata at pinanatili ang iwas niyang tingin sa ama.

Alam ni hector kung anong dahilan ng kanyang lalakeng anak. Hindi niya nais manatili dito dahil sa mga babaeng merciales.

Bumuntong hininga ang ginoo at nagtimping hindi maging marahas sa anak. Bumaling siyang muli kay natasha na nag-uumpisa ng mag-isip ng dahilan kung paano makakaalis na sa mansyong ito.

"How was your mother's situation? Nagsusugal pa rin ba ito?"

"Hindi na kadalasan."

"Ang sugal talaga ay parte na iyon ng buhay. I have a lot's of gambling place, pwede kitang ipasok doon kung nanaisin mo."

Ngumiti si natasha. "May negosyo ako, salamat sa alok mr salvador pero hindi ako marunong sumugal."

"Talaga? Bihira iyon sa mga babae, lalo na't ang magulang mo ay hamak sa baraha."

"Hindi naman nananalaytay sa dugo ang kabihasnan, kinahiligan na ni inang iyon. Sa madaling salita, lulong na ito sa ganoong bisyo."

Humalakhak ang ginoo sa sinabing iyon ni natasha. "Kakaiba ka, Hindi ka tulad ni helda na sinasamba ang malalaking tao upang makakuha ito ng pera." sa isip ni natasha ay siya pa ang nahihiya sa asal ni helda. Totoo ang sinabi ni hector, kung alam ng kanyang inang na mayaman ang kaharap nito ay panay ang pagbabato niya ng mababangong salita makadikit lang ang taong iyon.

Sa ngalan ng salapi.

"May mga tao talagang sinasamba ang pera." anya ni natasha sa pagitan ng pagtitig ni hector. "Karamihan ay nakakagawa sila ng masama, makamit lang ang bagay na kanilang sinasamba."

"Natatamaan ako sa mga sinasabi mo." nangisi si hector. "Gumagawa ako ng masasama para sa pera. Ang pera ay kapantay lamang ng diyos sa aking paningin, sinasamba ko ang pera."

Nakatitig lamang si natasha rito. Totoo nga na sadyang maitim ang budhi nitong hector salvador.

Nais niyang malaman kung saan niya dinala si doreen. At kung nagdadalang tao pa ba ito.

"Hindi natin madadala ang pera sa hukay, mr salvador. Mas mabuting malinis ang ating kalooban kahit na hindi sapat ang pera natin sa bulsa."

Napailing si hector. "Magka-iba ang ating layunin sa pera at buhay, natasha. Sa mundo ko, kaya 'kong pumatay para sa pera." doon na napalunok si natasha. Ang maitim na mata ni hector ay lalong nagiging masama sa kanyang paningin. Hindi na isang tao ang tingin niya dito kundi halimaw na nabubuhay sa pamamagitan ng pera.

Namutawi ang katahimikan sa mansyong iyon. Hindi makapaglabas ng salita si natasha dahil nararamdaman na niya ang panlalambot. Natatakot ito ngunit kaya naman niyang panatiliin ang tapang sa kanyang mukha.

Ilang segundo lamang ng marinig nila ang isang gasgas ng gulong kotse. Malakas ang tunog nito maging ang pagpreno ay dinig na dinig mo sa labas. Nagtakbuhan ang mga kalalakihan habang silang dalawa ni hector ay tumayo.

Doon pumasok si noah na may limang lalakeng humahabol rito. Agaran siyang tinutukan ng baril nang sandaling makapasok siya mismo sa loob kung nasaan si natasha at hector. Napapikit na napamur si stanlee sa isip dahil sa eksenang ginawa ni noah. Mapapahamak si natasha dahil sa padalos-dalos niyang kilos.

"Put your guns down." anunsyo ni hector sa mga tauhan na agarang sinunod. "Ayokong mabahiran ng dugong monteclaro ang pamamahay ko." karagdagang ani hector habang banayad na naglalakad palapit kay noah.

Kunot ang noo niya habang tinititigan ang binatilyo. "Who told you to enter my house without my permisson?"

"I want to take natasha out of here." tumaas ang kilay ng ginoo.

"So, your with her?"

Hindi iyon sinagot ni noah kundi binalingan lamang niya si natasha na ngayo'y pinanlalakihan na siya ng mata.

"I'm with her." noah's answer before looked back again on hector. Naging seryoso ang mukha ng ginoo, tuluyan na siyang nagduda bago bumuntong hininga.

"You can leave now with her." tumalikod na si hector bago hagurin pababa ang kanyang batok. Hindi na nito kinausap si natsha o stanlee. Dumiretso ito sa kwarto kung nasaan ang ikalawang asawa niyang si kriselda.

Tumayo ang ginang ng makita ang asawa. Tumungo si hector sa gilid ng kama bago dukutin ang cellphone sa bulsa.

"Follow them." utos nito sa mga tauhan na agaran nilang nakuha. Ibinaba niya ang tawag ng lumapit si kriselda.

"Sino iyon?"

Nilingon siya ni hector. "May ideya ka ba kung sino ang bisita ko?" tanong ni hector sa pagalit na tinig.

"H-hindi ko alam ang s-sinasabi mo."

Mariin ang titig ng ginoo kay kriselda. "Lumabas ka ba sa ating silid?" umiling si kriselda.

"Gaya ng sabi mo, nanatili ako dito buong maghapon."

"Mabuti naman at nagkaka-intindihan tayo, kriselda." tumayo si hector. Tumungo ito sa veranda upang kumpirmahin ang pag-alis nila natasha at noah.

Tanaw niya ang kotse ni noah na ngayo'y nag-uumpisa ng umandar paalis. Napailing siya habang nakangisi.

"Ano ba ang totong pakay ng babaeng iyon?" tanong nito sa sarili habang kunot noong nakatanaw sa papalayong kotse ng monteclaro.

______

"Why don't you told me about your plan, natasha!" galit si noah habang nagmamaneho. Hindi siya halos makapaniwala na kayang tumungo ni natasha mag-isa doon. Hangga ngayon ay mabilis ang t***k ng kanyang puso, halos paliparin niya ang kotse kanina ng malaman nitong naroon si natasha sa mansyon ng mga salvador.

"Ayoko ng idawit ka pa sa problema ko."

"Bakit natasha? Wala ba akong karapatang malaman lahat ng balak mo, ano ba talaga ako sa'yo! Display lang!"

Napapaiwas si natasha sa sigaw ni noah. Hindi mapigilan magalit ng binata dahil sa ginawa niyang iyon.

"Paano na lang kung may nangyaring masama sa'yo, d*mn it natasha!"

"Wala naman nangyaring masama sa akin, noah. Maayos lang ako."

"What if, natasha. Hindi mo alam kung paano ako nag-alala sa'yo! Papatayin mo ba ako sa pag-aalala!"

Napanguso si natasha bago mag-iwas ng tingin. "S-salamat sa pag-aalala mo."

"You still have time to thank me, huh!"

Bumuntong hininga si natasha. "Paano mo nalamang naroon ako?"

"Because of your bast*rd brother.."

Natigilan si natasha habang bahagyang nakaawang ang bibig na nakatingin kay noah.

"Nagkita kayo?"

"Yes." noah take a deep sighed before turn his gazed on natasha. "I went on your shop. Sarado iyon kaya't nagtaka ako, Then your brother came up and told me where you are."

"Naroon pa ba si brandon?" umaasa siyang marinig na naroon pa at naghihintay sa kanya ang kapatid. Kung ganon, bumalik si brandon upang kumpirmahin kung totoing ginawa niya ba iyon.

"I don't know if his still there, ano ba ang rason mo at pumunta ka doon?" nag-iwas ng tingin si natasha. Mabigat ang kanyang dibdib dahil sa nangyari, sa pagkikita nilang mag-ina at sa katotohanang wala itong napala tungkol sa lagay ni doreen at ng bata.

"Is this all about your mother?" tikom ang bibig ni natasha bago tumango. Ramdam na niya ang paghapdi ng mata dahil nagbabadya na siyang maiyak.

Bakit ba ang sama ng kapalaran sa akin?

Tanong nito sa isip bago muling mag-usisa si noah.

"Tell me, anong totoong nangyari?"

Umiling si natasha. "Walang nangyari." matunog na natawa si natasha. "Wala akong napala, bibiguin ko lang din si brandon." tuluyan na ngang naluha si natasha na agad nasilayan ni noah. Inihinto niya ang kotse sa gilid ng sigido bago hawakan ang mukha ni natasha upang iharap ito sa kanya.

"Why are you crying?" umiling ang dalaga.

"Dismayado lang ako sa sarili ko."

"What the h*ll, natasha. Umiiyak ka lang dahil naiisip mo iyon, siguradong may ibang rason!"

Nagbaba siya ng tingin. "I'm really just dissapointed, noah. Lahat sila madidismaya sa akin, siguradong darating din ang araw na magiging ganon din ang tingin mo." matindi ang pagkakakunot ng noo ni noah dahil sa sinabing iyon ni natasha. Nag-iwas ng tingin ang dalaga ngunit pilit siyang inihaharap ng binata.

"Look at me natasha, Look at me."

Sumunod ang dalaga sa nais nito. Tumitig siya sa mata ni noah habang naiiyak.

"Hindi ako kailanman madidismaya sa'yo. Alam mo ba kung bakit?" umiling ito. "Dahil matapang ka, isa kang matapang na babae at kahit sinong tao hahanggan ang tulad mo."

"Pinapagaan mo lang ang nararamdaman ko, noah. Pwede mo akong diretsuhin, wala akong kwentang baba--"

"Stop." natigilan si natasha sa pagsasalita. "Don't say that nonsense."

"Totoo naman, pabigat lang ako sa'yo. Bibiguin ko si brandon at siguradong mapapahamak ang kapatid kong si chloe dahil sa akin."

"I don't understand you."

"See! You'll never understand me!"

"Because you keep ignoring my question! why don't you told me about your problem to make me understand!"

Nag-iwas ng tingin si natasha kahit sapo pa rin ni noah ang kanyang pisngi.

"Umuwi na tayo." noah took a deep sighed before start the engine again. Pinaandar niya ang kotse habang nag-titiim bagang. Mabilis ang pagmamaneho nito na halos sampong minuto lang ng marating nila ang shop.

Naunang bumaba si natasha upang tingnan kung naroon pa ba ang kanyang kapatid. Ngunit wala na kahit bakas pa ni brandon.

Bumuntong hininga siya. Binuksan na nito ang shop at akmang isasara ang pinto ng itulak iyon pabukas ni noah.

"We need to talk!"

"I'm tired noah, let's talk tomorrow." pinagtulakan niya ang binata paalis ngunit nahuli ni noah ang pulsuhan nito bago hilain paakyat sa kwarto.

"I said let's talk!"

"Bakit ba ang tigas ng ulo mo!" binabawi ni natasha ang kamay habang papasok sila sa kwarto. Binuksan ni noah ang pinto habang pilit hinihila ni natasha ang kamay.

"Ayokong makipag-usap ngayon, noah!" isinandal siya ni noah sa pader ng kanyang kwarto. Kapwa sila hinihingal dahil sa mabilis na pag-akyat sa silid.

"Bakit mo ba iniisip na wala kang kwenta! Why are you making yourself down because of your family problem?"

Mabibigat ang paghinga ni natasha. "Dahil ako iyon, noah."

"No." madiin ang pagsagot ni noah. "Your precious, natasha. Kung alam mo lang kung paano kita pinoprotektahan, huwag ka lang masaktan!"

"Hindi mo kailangan gawin 'yon."

"I am your boyfriend."

"So?"

"Responsibilidad kita, ang tigas talaga ng ulo mo!"

Sinakop niya ang labi ni natasha sa mabilis na paraan, iyong tipong hindi siya makakapalag sa halik niyang iyon.

Nais niyang iparamdam kung paano niya ito pahalagahan sa halik niyang ito. Kung gaano ka-importante si natasha sa kanya simula ng magsama sila nitong mga nakaraang buwan.

Noah put natasha's hand on his shoulder. Mas lalo pang pinalalalim ang halik habang mariin itong isinasandal sa pader ng kwarto.

He bit natasha's lower lip to make her moaned smooth. Mapusok ang halik ni noah habang hinahagod pababa ang katawan ng dalaga. He hold natasha's waist to put her legs on his back. Nakasandal si natasha habang nakapalupot ang paa sa katawan ni noah.

Madali siyang napasunod sa halik nito. Tila nakalimutan na ang pinagtatalunan nila kanina at pag tangkang pagtataboy nito sa binata.

His hand explored on natasha's body while kissing her. He pulled up her blouse before kiss her neck while searching of her back. Kinapa nito ang hook sa likuran gamit ang isa niyang kamay. He throw that thing before he move on natasha's bed. Inihiga nito si natasha at walang hintong hinalikan ang dalaga.

Walang pagtutol ito sa ginawa ng binata. Tila nasakop na ang kanyang katinuan dahil sa kabihasan niyang humalik. Ang mga haplos ng binata ang nagpapaalab sa init ng katawan ni natasha.

"I love you." noah whispered before hold her pants. Kinapa nito ang pantalaon ni natasha bago iyon tuluyang mabuksan, he pulled it down while looking at natasha with desired on his eyes.

Hinubo niya lahat ang saplot ng dalaga. Walang itinira bago muling magpatuloy sa romansang kanyang ginagawa.

"N-noah." she moaned his name while noah's playing on his chest. Nagawa ng guluhin ni natasha ang buhok nito habang pababa ng pababa ang binata.

He hold natasha's legs and put on his shoulder. Walang preno o tigil ang kanyang pagkilos hangga sa tuluyan niyang mapaliyad si natasha.

Her moaned make him loud. Tila walang pakialam kung may makakarinig pa dahil hindi niya iyon mapagilan.

"O-ohhh. N-noah..." she was heaten up while noah's stroke his tounge. Napamaang na tumingala si natasha habang hawak ang ulo ni noah na naroon sa kanyang gitna.

"O-oh my g-god!" she felt hot liquid and too wet on her thighs. Walang tigil si noah hangga sa pigilan niya iyon. Noah kiss her right chest again while looking at natasha, he smirked seductively.

"Your worth it, natasha. Don't take down youself because your my shinning sexy lady."

Hindi maiwasang matawa ni natasha ngunit umirap din sa binata.

"Whatever, expert."

Noah grinned while starting to unbuckled his belt. Natasha's watching him when he remove and pull out his pants then lastly the boxer.

Natasha move closer to noah before whispered for making noah curssed

many times.

"What the h*ll, natasha. I'm f*cking hard!"

"Can i s*ck it?"

"Sh*t!"

********

to be continued.....