Unromantic, Love COMPLETED (Adonis Series 4).

Chapter 18

A little bit matured scene.

Read at your own risk

Natasha Pov.

(Pagbisita)

Nakapaghanda ako ng pagkain matapos naming umakyat sa condo ni noah. Inilalapag ko iyon sa mesa habang nakatingin sa akin si noah, tila sinusuri niya ang aking pakiramdam. Tahimik lamang niya akong pinagmamasdan hangga sa maupo ako sa harapan niya.

Nakakaramdam ako ng bigat sa dibdib. Hindi ko alam kung paano iyon ilabas dahil kusa iyong bumibigat lalo na't naiisip ko ang sinabi ni stanlee kanina.

Nagkaroon nga si mama ng amnesia. Iyon ang nai-kwento sa akin ni amang noong napagsalitaan ako ni inang ng masasama. Hindi ko lamang lubos maisip na bumalik na pala ang alaala niya, Naalala na niya si amang maging ang kanyang anak. At ako iyon, nakakapanlumo na tama si stanlee. Paano siya tatayong mabuting ina kung hangga ngayon ay hindi niya man lang makamusta ang kalagayan ko.

"Hey." noah get my attention. Mataman siyang nakatingin sa akin na tila alam na kung ano ang aking iniisip. "If you want to talk about your mom, i'm here to listen. Just spill out to me what your thinking."

Bumuntong hininga ako. "Iniisip ko lang kung bakit hindi niya ako kinamusta nitong bumalik na ang kanyang memorya."

"Did you ask stanlee about that. Baka may kaonting problema sa kanya."

"Stanlee told about his father. Hindi yata nais ni mr salvador na umuwi ito, ngunit kung gusto niya talaga akong kamustahin ay gagawa siya ng paraan."

"Mr salvador is not just a man. He's a powerful drug dealer. Easy to say, Mr Salvador is a drug lord."

Naitikom ko ang aking bibig. Alam kong delikado ang mga salvador. Makapangyarihan sila at siguradong madudungis na ang kanilang mga kamay. Ngunit hindi ba kayang gawan ng paraan ni mama na makita ako?

"If you want to see your mom, I'm here to help you. Ako ang gagawa ng paraan."

Mabilis kong iniling ang aking ulo. "Hindi na noah. Huwag mo na panghimasukan pa ito, ayoko ng maulit pa ang nangyari sa inyo."

"Just trust me natasha. Hindi malalaman ni mr salvador na nagkita kayo, Ako ang bahala."

Hindi pa rin ako sang-ayon sa kanyang sinabi. Ayoko ng madawit pa siyang muli sa mga salvador. Napahamak na ang kanyang ama ng dahil sa akin, hindi na ako papayag pang maulit iyon.

"Hindi natin kailangan gumawa ng hakbang upang magkausap kami. Kung nais niya nga akong makita, alam nito kung saan ako pupuntahan."

"Kung ganon. Hihintayin mo siya ang unang lumapit?"

"Yes. I want to prove first if she's my real mom, Hindi pa naman ako sigurado." Bumuntong hininga si noah bago tumango. Nagbaba siya ng tingin bago muling bumaling sa akin.

"If that's what you want. But, if you want a help. I'm just here, sasamahan kita, hm?"

Tumango ako, bahagyang nangiti dahil sa malambing niyang tinig. Napangiti rin ito bago ako yayaing kumain na.

Sabay naming inubos ang nailuto kong pagkain. Naglilinis ako habang naliligo si noah, wala itong lakad ngayong gabi. Malalim nga ang aking iniisip kung saan ba siya matutulog?

Tumunog ang pinto ng banyo hudyat na nakalabas na si noah. Nag-abala akong nagpupunas ng mesa kahit alam kong lumakad siya patungo sa aking likuran.

Hindi nga ako nagkamaling lumapit siya sa'kin. He wrapped his arm on my waist before put his chin on my shoulder.

"Are you not going to take a bath?" nilingon ko ito ngunit mabilis din nag-iwas ng mukha dahil sa lapit niya.

Napakurap ako bago lumunok. "Maliligo na ako, hinihintay lamang kitang matapos."

"Alright. I'm gonna join you in my room, if that's okay to you."

Kinalas niya ang kamay sa pagkakapulot nito sa aking katawan. Dumistansya na siya sa akin bago sumandal sa mesa.

"S-sayo naman kwarto iyon. Maaari kang matulog doon kung gugustuhin mo."

"I want you in myside. But if your not comfortable, it's okay if i sleep here." itinuro niya ang sofa. Bahagya ko pang nilingon iyon na naging dahilan upang matawa ako.

"Your too tall noah, how can you sleep in a small sofa?"

"So, were going to share on my bed?"

"A-ayos l-lang naman s-sakin." nag-iwas ako ng tingin. "M-magkatabi naman tayo kagabi, b-bakit ngayon ka pa kumukuha ng permiso."

"Yeah." bahagya siyang humalakhak. Naninindig ang buhok ko dahil kakaiba iyon sa aking pandinig, ngunit nilabanan ko ang aking sarili. Huwag kang masyadong magpa-akit sa kanya natasha, huwag muna sa ngayon.

"Go on and take a bath. Hihintayin kita sa kwarto." i can't look back at him. Feeling ko sobra na sa pamumula ang aking mukha, para pa akong maiihi na hindi ko alam kung bakit, dahil ba ito sa kilig ng sistema ko? Nakakabaliw, nakuha niyang paliparin ang isip ko kaya't matagal bago ako makakilos.

Nangangatal akong tumango bago lumakad papuntang kwarto. Naghanap ako ng kumportableng damit upang maisuot ngayong gabi, I choose a light pajama and simply blouse. Noah brought me a lot of things to use, kumpleto ultimo lotion at pabango.

"I have a heater there. Malamig ang tubig, gamitin mo na lang."

"Hindi ako n-nilalamig." kinuha ko ang tuwalyang meron ako. Naupo siya sa kama habang nakalapat ang kanyang palad.

"Really, it's too cold now natasha."

"Nag-iinit ako ngayon, iyon ang nararamdaman ko." i don't know why i feel a little hot on my body. Nilalamig ba siya? Ako kasi hindi talaga.

"Your not still ready, natasha. Your still sore."

Nangunot ang noo ko. "I'm just telling the truth. Hindi ako nilalamig dahil mainit ang pakiramdam ko."

"Natasha, stop mentioning that." napapikit siya, napahawak siya sa sintido bago tumayo. "D*mn, ano ba ang iniisip ko?"

"May problema ba?" i asked him. Nilingon niya ako na para bang frustated bigla.

"Naiisip mo ba ang iniisip ko?" nagsalubong ang aking kilay.

"Ofcourse no, noah. I'm not good at mind reader. Ano ba ang iniisip mo?"

"You told me that your heating up. I thought you want, sh*t. Nevermind, maligo ka na."

Hindi ko siya maintindihan. Iniiwas niya rin ang tingin sa akin kaya't nagpasya na lamang akong lumabas na.

Nasa isip ko pa ang nangyari habang naghuhubad na ako sa loob ng banyo. Nag-iinit lamang ako, iyon lang ang sinabi ko sa kanya. May iba pa bang meaning iyon?

Pumaling ang ulo ko matapos buksan ang shower. Nang maisip ko ang dahilan ng inakto niya ay napapakurap ako habang nakatingin sa puting tiles ng banyo.

"My god, natasha. Why did you told that nag-iinit!" napasabunot ako sa sarili kong buhok. Hindi pa ako makapaniwala na nasabi ko iyon sa kanya, I know i'm a straight forward person. Pero nagbago iyon lalo na't nakakaramdam na ako ng matinding hiya kay noah.

Hindi ko na yata kayang lumabas ng banyo upang harapin siyang muli.

HALF AND A HOUR after i finish taking a bath. Tahimik na sa buong paligid habang banayad ang aking paglalakad patungong kwarto ni noah. I saw him lying on the side corner of the king bed. Hindi ko alam kung tulog siya, nakatalikod kasi ito sa akin habang may malalim na paghinga.

Lumakad ako patungo sa gilid ng kama upang kunin ang lotion. Hinila ko ang tuwalya sa buhok ko upang hayaang nakabagsak ang basa kong buhok.

I open the lotion and put a small circle on my arms. Pinahid ko iyon pataas baba bago sa isang kamay, I'm planning to apply on my legs when i feel the bed bouncing. Hindi na ako nakalingon ng makita ang kamay ni noah sa gilid ng side table. Inabot niya ang suklay habang nakaupo sa likuran ko, he gently comb my wet hair while i'm still shock.

Napapakurap ako habang sinusuklayan niya ako ng mabagal. My hair is smooth and he didn't take a long time to fixed it. Inipon niya ang buhok ko bago iyon ilagay sa gilid ng aking leeg.

"Are you still heating up?" niyakap niya ako matapos itanong iyon. Sa totoo lang ay hindi ko na nararamdaman iyon, nahimasmasan yata ako sa malamig na tubig kaya't nilalamig na ako.

"N-no. I'm cold."

"Talaga? Sayang naman kung ganon." nilingon ko siya, nakataas ang kilay ngunit nangisi lamang siya. "Do you want me to heaten up you again?"

"Wag mo akong harutin, noah. Baka ako ang humarot sa'yo."

Kinagat niya ang labi bago ipatong ang baba sa balikat ko. "Why you have a addicted scent?"

"Dahil 'yon sa sabon na binili mo."

"Really?"

"Hm." Tumango ako. "Matulog na tayo."

Humiwalay siya sa pagkakayakap ng tumayo ako. Isinara ko na ang lotion at hindi na tinuloy ang paglalagay sa aking paa. Ipinatong ko iyon sa gilid ng kama bago maupo sa pwesto ko kung saan ako matutulog.

Nanatiling magkakrus ang paa ni noah habang nasa gitna pa rin ng kama. Nakatingin siya sakin at gaya niya ay ganoon din ang pagkakatupi ng aking paa.

"Are you use to be alone?" he asked out of the blue. I stop and didn't answer him quickly. But my answer is yes, I'm alone in a long past years since i work as a entertainer in that club where i went.

I nodded before turn down my gazed. "Yes. I teach myself to be alone, to eat by myself. To think overnight why i'm alone, hangga sa nasanay na ako."

"Ang lungkot ng buhay mo. I can't imagine that your the saddest girl i met. But, i'm still lucky tonight. Kasama ko kasi ang matapang na babae ngayon."

Ngumiti ako. Nag-iwas pa ako ng tingin dahil sa sinabi niya. "Swerte din naman ako. Bihira lang sa mga babaeng tulad ko ang sasamahan ng lalake sa ganitong sitwasyon."

"I'm ready to risk my time to be with you. Noong nakilala kita, nasabi ko sa sarili ko na gusto kitang protektahan. I want to be that woman savior, And also i want you."

Natawa ako. "Ganyan ang sinasabi ng lalakeng gustong paasahin ang isang babae."

Naging seryoso ang kanyang awra. "Are you doubting me again?"

"Hindi lang ako nagtitiwala."

"That's my point. Your doubting me because you don't have trust."

"Paano ako makakasiguro, noah?"

"You can be my girlfriend."

My mouth parted while looking at him. I can't answer him back, I don't know what to say. Nag-iwas na lamang ako ng tingin, napapakurap habang nagrarambolan na ang mga insekto sa aking tiyan.

"I already told you that i like you. I'm amazed on your personality, You can ignore me even we meet before. Natatandaan kita, but you still denying that night."

"Y-yes. That's our first meet." sinabi ko na ang totoo. "Kaya kita iniwasan at tinatarayan dahil hindi mo ako matandaan, that's why i am rude before. Dahil naiinis ako."

Natawa siya. "Hindi naman din ako sigurado noon. Naitanong ko lang kay shaira kung taga saan ka, iyon ang araw na napatunayan kong ikaw 'yon."

"Hm. Destiny ba ang matatawag mo doon?"

"Yes. It's been a long time when that night happen. I think your still fifthteen that day?"

"Oo, pinalayas ako ni inang noon dahil nawalan ako ng trabaho. Nagalit siya sa akin dahil naitulak ko siya."

Natahimik siya at nawalan ng imik. Kalaunan ay kinumpronta niya ako sa pamamagitan ng paghawak niya sa aking kamay.

"I'm sorry if i open that. Do you want to sleep."

I nodded shortly. Hindi ko magawang kumilos sa init ng kamay niyang nakahawak sa akin. Lalo na't sa titig niyang kay lalim na para akong hinahalukay.

"How can i sleep when your in myside?" natawa ako sa tanong niya.

"Just close your eyes."

"Can we kiss before we go to sleep?"

"H-ha?" nautal ako bigla. Parang binomba bigla ang dibdib ko sa kanyang sinabi. He give a hot smirked before move closer to me.

"It's just a kiss."

"Bakit hahalikan kita?" i raised a brow while looking back at him. Naglalaban kami ng titig habang nakangisi siya.

"Because i am your boyfriend."

"Sinagot na ba kita?"

"Did we need to act like teenager?" natawa ako.

"Your really not romantic, hm?"

"It's okay if we have unromantic, love. Atleast i prove that your the only i love." he claimed my lips without hesitation. He push me on the headboard to take our kisses deeply. Hindi pa ako nakapalag dahil ano ang lakas ang meron ako sa isang monteclaro.

Uhaw ang halik niyang ibinibigay sa akin. Hindi ko maipaliwanag ang kakaibang dulot ng halik niya sakin. Marahas, bihasang bihasa at masasabi kong iba ang epekto ng kanyang halik sa akin.

Hindi ko na yata naiisip ang pwedeng kahahantungan ng lahat. Ang akala ko malalabanan ko kung anong nararamdaman ko kay noah. Ngunit kay rupok ng puso ko pagdating sa kanya, hindi pa man kami nagtatagal sa pagsasama ay unti-unti na siyang nagiging parte ng buhay ko.

He scan my whole body using his hot palm. Bumaba ang halik niya sa aking leeg bago masahehin ang kaliwa kong dibdib.

Naimulat ko ang aking mata at bahagya siyang tiningnan. Natigilan siya habang nakatingin sa akin.

"Akala ko ba halik lang?" nakuha ko pang itanong iyon. Tumango siya habang kagat ang labing namumula.

"Yes, natasha. We can't make love tonight, ayokong masugatan ka uli." naiwan akong walang masabi bago niya angkinin muli ang labi ko. Totoo ngang halik lamang ang ginawa niya ngunit hindi niya ako tinigilan hanggat hindi siya nakakatungo sa nais niyang destinasyon.

Nalunod ako sa bawat init ng kanyang labi habang hinahalikan nito ang mga dibdib ko. Nakuha ko ng maging maingay sa ginagawa niya, I bit my lowerlip before he massage my both bre*st. Kagat niya rin ang ibabang labi bago ako yakapin at bumuntong hininga.

"Do you know how d*mn hard i am now?"

Nasa leeg ko siya habang tinatanong niya iyon. Nakuha ko agad ang kanyang sinabi dahil hindi manhid ang gitna ko upang hindi maramdaman ang pagkalalake niyang tumatama doon.

"But i can't own you now. We already did that yesterday."

Gusto kong sabihin na masakit pa nga. Pero alam ko kung gaano kasakit ang nararamdaman niya ngayon dahil hindi niya mailabas ang namumuo sa kanyang kaibugtaran.

I push him to look at his eyes. Mapupungay ang kanyang mata ng magtitigan kami, I ask him if i can do more to take his satisfication. Pero napamura siya.

"Don't ask that again, natasha."

"I know about that scene. Alam ko 'yon."

"Matulog ka na."

"Ayaw mo?"

"What the h*ll, natasha. Sleep now!"

Tinalikuran niya ako. Ayaw niya ng ganoong eksena. Mailalabas niya iyon kung gagawan ko ng paraan sa pamamagitan ng aking kamay at bibig. Nasabi iyon sa akin ni kate at abby, ngunit nakuryos ako bigla kung itatapon ba iyon o lulunukin?

********

One month after when i decide to go back on my shop. Nahihiya na kasi ako kay noah dahil baka nagiging pabigat na ako sa kanya. He didn't want me to go home, gusto niya ay doon na lang ako dahil kaya naman daw niya akong buhayin, pero masyado akong naiinip at wala akong magawa doon. Nasabi ko rin sa kanya na baka safe ng bumalik at wala ng manggugulo sa akin.

I convinced him that day. Tinulungan niya akong bumalik sa shop at sinamahan mag stay doon ng isang linggo. Muli akong nagbukas dahil papalapit na ang pasko at alam kong marami akong magiging benta.

My life was back to normal. Yung lovelife ko lang talaga ang nagbago dahil nabigyan iyon ng kulay. Magigising ako ng masaya dahil alam kong may naghihintay sa pag-gising ko. I already experience how to be a queen even noah is not that kind of romantic man. Pero naipapakita naman niya ang effort na minamahal niya nga ako.

I'm deeply fallen and i don't know how to survive in this love. Pero hindi ko na kailangan mangamba dahil binuo ko na ang tiwala ko kay noah. He's the man of mylife, nasanay na yata akong kasama siya kaya't sa t'wing umuuwi ito ay hinahanap ko siya.

"Merry christmas." noah greeted me with a box of chocolate. We decide to go home to visit my family. Nanatili sa tabi ko si noah dahil nasa skylight daw ang kanyang ama kasama si dianneya. Hindi na ako nag-usisa pa dahil ito na yata ang paskong magiging masaya ako.

"Thankyou. But i don't have a gift, hindi mo naman kasi sinabi."

"I don't need a gift from you. Just kiss me."

"Tsk. Gustong gusto mo talagang hinahalikan ako?"

"Yeah. Hubaran din minsan."

"W-what!"

"May sinabi ba ako?" tumatawa siya habang nagmamaneho patungong bahay. Nasa kandungan ko ang mga chocolate habang sinasamaan siya ng tingin. "Stop glaring at me, natasha. May mas galit sa'yo ngayon."

"Huh?"

"Why did you wear that short skirt? Dapat sinusuot mo lang 'yan pag tayong dalawa lang."

"Tayo lang naman dalawa ngayon."

"Yes, but f*ck. Wag mo ng umpisahan, baka maiparada ko ang kotse."

"Sus. Sa tingin mo makaka-score ka, asa ka!"

He glanced at me with a widened eyes. "What do you mean?"

"Ayaw mo naman ipasubo."

"Sh*t, natasha. Stop that!"

Natawa ako bago tumingin sa bintana. Ang sarap asarin dahil napapalutong ang mura niya. But i wonder how was that feel, nakakainis. Ang halay ng utak ko.

IPINARADA ni noah ang kotse mismo sa tapat ng aming bahay. Naroon na sila inang at chloe habang nakaupo si amang sa wheelchair. Tumawag ako sa kanila na dito ako mamamasko kasama si noah. Naging masaya si amang kanina ng kausap ko siya sa cellphone, lalo na ngayong nakita ko siya ay walang kapantay ang tuwang meron ako.

"Merry Christmas, amang." hinagod niya ang aking likuran habang magkayakap kami. Namiss ko siya ng sobra, hindi ko nagawang dumalaw dito dahil nais ni noah na palamigin muna ang naging issue sa pagitan namin ng mga salvador.

Naging tahimik naman na ang nagdaang buwan. Kaya't pumayag na itong tumungo kami sa bahay upang idaos ang kapaskuhan.

"Mabuti na lamang at umuwi kayo, Nakapagluto ako ng makakain natin." si inang. Hindi ako nito tiningnan dahil masaya iyan sa presensya ni noah. Napabuntong hininga ako bago batiin si chloe, she greeted me back pero nagfocus na uli kay noah. Hindi ko na lamang iyon pinansin dahil mas nais kong makausap si amang.

"Pumasok na po tayo sa loob." tumango si amang. Itinulak ko ang kanyang wheelchair habang papasok na rin si inang na kausap si noah.

Idinala ko si amang sa tapat ng lamesa. Nakahanda ang maraming pagkain at mukhang pinaghandaan nga ito ni inang.

"Mabuti na lamang at may kasama ka ngayon?" nag-usisa si amang bago ilipat ang tingin kay noah. Medyo matagal bago ako makasagot dahil nag-aalinlangan pa ako.

"Boyfriend ko po siya, amang."

Nilingon ako nito. "Totoo, saang pamilya siya nabibilang?"

"Sa mga monteclaro po, siya si noah."

"Monteclaro?" tumango ako. "Masyadong mataas ang kanilang pamilya, ayos lang ba iyon sa kanyang mga magulang?" hindi ako nakasagot. Hindi pa kami nakakapag-pakilala bilang mag kasintahan sa kanyang pamilya, hindi rin naman namin iyon napag-uusapan dahil sapat na sa aking kasama ko ito.

"Nasa ibang bansa po ang kanyang magulang, amang."

"Kung ganon, hindi ka pa nila nakikilala?"

"Nagkita na kami ng kanyang ama, kilala na nila ako." tumango tango si amang. Alam kong nag-aalala lamang siya sa akin kaya't iyon na ang aking sinabi. Ayoko ng isipin niya pa ang sitwasyon namin ni noah.

NAGSALO-SALO kami ng gabing iyon. Masaya naman dahil naging aktibo si inang sa topic nila ni noah. Nakakalungkot lamang isipin na wala si brandon dito upang makisalo. Iniisip ko kung nasaan siya ngayong pasko, nasasaktan ako sa tuwing sumasagi sa isip kong mag-isa lamang ang aking kapatid.

Bigla akong nakaramdaman ng kalungkutan. Kinuha ko ang pagkakataong makausap si inang ng lumabas ito, itinapon niya ang mga basura kaya't madali akong sumunod sa kanya upang itanong kung nasaan ba si brandon.

"Huwag mong hanapin ang gag*ng iyon sa akin, natasha! Wala akong ideya kung nasaan siya!"

Hindi ko maiwasang manlumo sa sinagot ni inang. Parang wala siyang pakialam kung saan man mapunta ang anak niya ngayong pasko, anong klaseng magulang siya?

"Pinigilan niyo dapat si brandon na umalis, hindi niyo dapat siya hinayaang bumukod mag-isa inang."

"Anong magagawa ko kung iyon ang gusto niya. Atsaka. Pinagsalitaan niya ako ng masama, ano pa ba ang habol niya sa anak ng isang salvador? Magiging alipin lamang siya kung ipagpapatuloy nito ang relasyon kay doreen!"

"Ngunit apo niyo pa rin ang dinadala ni doreen, hindi dapat kayo pumayag sa perang inalok nila." natawa si inang sa sinabi ko.

"Kung sapat lang sana ang ibinibigay mong pera noon hindi mangyayari iyon, alam mo ikaw ang may kasalanan ng lahat. Dapat sisihin mo ang sarili mo!"

Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni inang.

"Kung mas ginagamit mo ang utak mo, makakakuha ka pa ng pera sa lalakeng 'yan. Kung pwede mong ibigay ang katawan mo, gawin mo!"

"Hindi pera ang habol ko kay noah, inang. Huwag niyo akong itulad sa ibang babae."

Naiiling si inang habang may nag-iinsultong tingin. "Humalintulad ka na lang sa tunay mong ina. Ginamit niya ang kanyang utak!" itinuro nito ang sintido ko. "Tingnan mo nga naman, buhay donya siya sa puder ng mga salvador."

Napamaang ako habang nakatitig kay inang. May nalalaman siya, alam nito ang tungkol sa aking ina.

"Oo natasha, Ang totoo mong ina ay si Kriselda Merciales. Ang pangalawang asawa ni Hector Salvador!"

May namumuong sakit sa aking lalamunan habang pinamumukha iyon ni inang sa akin. Ngumisi siya bago ako talikuran na gulong-gulo ang isip.

Tuluyan ko ng nakumpirmang siya nga ang tunay kong ina. Ngunit napakasakit, wala akong nagawa kundi tumingala upang pigilan ang nagbabadyang luha sa aking mata.

But my gazed focus on the stranger woman who looking at me. Nakatayo ito malapit sa poste hindi kalayuan sa kinatatayuan ko.

She was wearing a blackjacket with a hood. Nakapantalon ito na kulay itim din ngunit halatang babae nga sa kanyang tindig.

When our eyes met, I realized our similarity. Tuluyan ng umagos ang luha ko ng makilala kung sino nga ang ginang na nakatingin sa akin.

"M-mama...."

**********

To be continued...

Goodafternoon. Nasa exciting part na ba tayo? OPO. Narito na at malapit ng magkaroon ng rebelasyon, abang abang lang tayo. ❤️

Maraming salamat sa mga naghihintay ng update ko dito kahit na nakafocus ako sa story kong (AFTER, WE FALL) Hindi kasi kinakaya ng utak ko minsan pagsabayin sila, sana ay maintindihan niyo. Salamat ng marami. Mahal ko kayo. ❤️❤️❤️