Yaşadığım olayları yalnızca iki kişiye anlatmıştım. Biri çok değer verdiğim Andrew'di. Diğeri ise şu an ne diyeceğini bilemez şekilde bakışları yerde olan Yoongi'ydi.
Olanları ona eksiksiz anlatırken sözümü asla kesmemiş ve dikkatle dinlemişti. Ben anlattıkça yüzündeki şaşkınlık her geçen saniye daha çok artmıştı. Bakışları bende olmasa da yüzündeki öfkeyi görüyordum.
Bir şey söylemesini bekliyordum ama ısrarla sessiz kalıyordu, düşünüyordu. Bana inanmadığını düşünmüyordum sadece jungkook'dan böyle bir şey beklemiyordu belli ki.
Ben de beklemiyordum.
"Bir şey söylemen gerekiyor." Mırıldanarak konuştuğumda Yoongi masadaki biradan büyükçe bir yudum aldı ve bakışlarını bana çevirdi.
"Bir şeyler eksik gibi." Oldukça donuk bir ifadeyle konuştuğunda anında itiraz ettim. "Yemin ediyorum heps
