“Hindi mo pa ba pauuwiin iyan ha? Baka hanapin na ‘yan sakanila.”
Mabilis na napalayo naman ako kay Lazarus nang makita siLoreta na nakasandal sa pintuan at nakatingin sa amin. Kita ko naman ang inis sa mukha ni Lazarus.
“Pasalamat ka na lang talaga at wala na akong kakayahanglagutan ka ng hininga,” ani Lazarus. Tumawa naman si Loreta. Ramdam ko ang pag-init ng mukha ko sa hiya.
“Ngayon pa nahiya talaga,” wika niya pa.
“Get out!” singhal ni Lazarus sa kapatid niya.
“Fine!”
Nang makalabas siya ay tiningnan ko si Lazarus. Halos hindimaipinta ang mukha niya sa labis na inis na nararamdaman. Natawa na lang ako.
“Hayaan mo na. Close naman pala kayo ng kapatid mo,” saadko.
“She’s a headache,” sagot niya. Napatingin ako sa labas at magagabi na pala.
“Uuwi na ako,” sambit ko. Tuma
