CHAPTER 7
2302 Words
I want you
BEATRICE
PADAUSDOS SIYANG NAPAUPO sa tabi ng pinto habang patuloy na umiiyak. Pero hindi pa rin siya tumitigil sa pagpalo sa pinto.
“Kuya! Please! Open the door!” nagmamakaawa niyang sigaw. Hindi niya alam kung nasa labas pa ba ito, pero sinubukan niya pa ring pilitin itong palabasin siya.
Hindi niya inaasahang magagawa siya nitong kidnapin at dalhin sa malayong lugar. Walang saysay ang lahat ng ginawa niya. Ang plano niyang paglayo rito ay parang bula na lang na nawala.
Pinagdikit niya ang dalawang binti at yumakap doon. Pinatong niya ang baba sa kanyang tuhod habang walang tigil sa paghagulgol.
Dahan-dahan niyang dinilat ang mga mata ngunit napahawak pa siya sa noo nang sumakit iyon. Nilibot niya ang paningin sa kabuuan ng pinaglalagyan niya. Hindi siya pamilyar sa kanyang nakikita. Puting-puti ang bawat dingding sa buong kwarto. May malaking television sa paanan ng kama at may katabi itong maliit na bookshelf sa gilid. Lumingon siya sa bintana na gawa sa salamin. Bigla kasing hinangin ang kurtina dahil nakabukas iyon. Dahan-dahan siyang bumaba sa kama at lumakad palapit doon. Hinawi niya ang kurtina para malaman kung nasaan ba siya.
Isang madilim, tahimik, at tunog ng paghampas ng alon ang bumungad sa kanya. Tingin niya ay malapit siya sa dagat. Pumasok siyang uli sa loob at nagmamadaling lumabas. Kailangan niyang makaalis kahit na anong mangyari. Tiyak na nag-aalala na ang kanyang mga magulang, maging si Xander.
Bumaba siya sa hagdanan habang tahimik na pinagmamasdan ang paligid. Maaliwalas at maganda ang buong bahay. Parang isang full house style ang tema.
Nagmamadali siya sa paglalakad palapit sa pinaka-pinto ng bahay. Nakahinga siya nang maluwag nang wala siyang makitang ni isang tao. Paglabas niya sa gate ay may biglang humintong sasakyan sa harap niya. Kinabahan siya kaya naisipan niyang tumakbo. Nakayapak lang ang paa niya dahil hindi niya mahagilap ang suot niyang doll shoes.
“BEATRICE!” Napahinto siya nang marinig ang boses ng kuya niya. Nilingon niya ito sandali at humarap uli sa daan upang takasan ito. Ngunit may humintong itim na kotse sa kanyang harapan. Bumaba roon ang limang lalaking naka-black uniform formal suit. Lumapit ang mga ito sa kanya at pinalibutan siya.
Kinabahan siya at napalunok. Pinilit niyang tumakas, pero may pumigil sa kanya. Kinaladkad siya nito habang mahigpit na nakahawak sa braso niya. Nagwawala siya para makawala sa mahigpit nitong pagkakahawak.
“Kuya! Please, uuwi na ako! Pakawalan mo na ako!”
Hindi siya pinansin nito. Dere-deretso lang ito habang hatak-hatak siya paakyat sa taas kung saan siya galing.
“Kuya! Ano ba?! Ayoko rito!” Nangingilid na ang luha niya habang patuloy sa pagwawala. Binuksan nito ang pinto nang makarating sila sa kwartong pinanggalingan niya. Hinatak siya nito sa loob at doon lang siya binitiwan. Nabigla siya kaya napaupo siya sa sahig.
“Mabuti at naabutan kita. Balak mo pa akong takasan uli?!” galit nitong sabi. “Dito ka lang! Dahil pagbalik ko ay sisiguraduhin kong hindi ka na makaaalis pa!” banta nito. Tumalikod ito na kinabahala niya. Dali-dali siyang tumayo para habulin ito, ngunit huli na dahil pabalibag nitong sinara ang pinto at ni-lock sa labas.
XANDER
HINDI MAPAKALI SI Xander habang paulit-ulit na dina-dial ang numero ni Beatrice. Nalaman nilang hindi ito natuloy sa pag-alis nito.
“Please, sagutin mo.”
“Anak, calm down. Tinawagan na ng daddy mo ang airport office, kaya maupo ka muna rito at hintayin natin ang daddy mo,” pagpapakalma sa kanya ng kanyang ina. Humugot siya ng malalim na hininga at napasabunot.
“Argh! This is all my fault, Mom. Dapat hinatid ko si Beatrice ro’n para ligtas siyang nakarating,” sisi niya sa sarili.
“It’s not your fault, Son. Kami ang dapat sisihin ng daddy mo. Dapat hindi namin hinayaang mag-isa si Beatrice na lumakad.”
Pabagsak siyang naupo sa sofa habang sinusubukan uling kontakin si Beatrice. Pero nakapatay ang phone nito.
“Honey, may balita na ako,” bungad ng daddy niya na papunta sa gawi nila. Lumabas ito upang tawagan ang lahat ng maaaring kontakin.
“Ano na? Alam mo na ba kung nasaan si Beatrice?” sunod-sunod na tanong ng mommy niya. Humugot muna sandali ng malalim na hininga ang daddy niya bago nito sabihin ang nalalaman.
“Kinuha siya ni Dimitri. Pero hindi ko alam kung saan sila nagpunta.”
Napakuyom siya ng kamao sa sinabi ng daddy niya. Hindi nga malabo na ito ang kumuha kay Beatrice. Dati pa man ay napapansin na niya ang kakaiba nitong pagtingin kay Beatrice. Hindi niya lang iyon pinapansin dahil baka wala lang iyon.
“BEATRICE! COME HERE!” galit na tawag ni Dimitri kay Beatrice na nagtago agad sa likod niya. Nasa garden sila at nagkakatuwaan sa pinapakita nitong mga larawan ng crush daw nitong celebrity.
“Xander,” mahinang pagtawag sa kanya ni Beatrice habang natatakot na nagtago sa likod niya.
“Huwag kang mag-alala, ako ang bahala kay Dimitri,” pagpapakalma niya rito.
Humarap uli siyang kay Dimitri na papunta na sa gawi nila. Inilang hakbang nito ang pagitan nila hanggang sa magkatapat sila. Nanlilisik ang mga mata nito sa galit at bumaling sa likod niya kung nasaan si Beatrice. Balak sana nitong hatakin si Beatrice nang humarang siya at sinalubong ang galit nitong tingin.
“Umalis ka nga sa harap ni Beatrice, bastardo!”
Tinulak niya ito na kinaatras nito. Hindi siya nagsising tinulak ito. Sumosobra na kasi ito. Masyado nitong kinokontrol si Beatrice.
“Tigilan mo nga ang pananakot mo kay Beatrice. At hindi ako bastardo! Dahil magkapatid tayo!” galit niyang sabi rito.
Dumilim naman ang mukha nito at hindi niya inaasahan ang pagsuntok nito sa mukha niya. Tumumba siya dahil sa lakas nitong sumuntok.
“Huwag mong pakialaman ang kung ano mang meron sa amin ni Beatrice! Nauna ako sa ’yo! Kaya huwag kang mang-agaw!” galit nitong sabi sa kanya. Bumangon siya at ginantihan ito. Nakasuntok siya kaya napaatras ito.
“Gago ka pala, e! Kakaiba pala ang utak mo! Hindi bagay si Beatrice para basta mo na lang angkinin!” balik niyang sigaw rito.
Nakipagsuntukan siya rito dahil naubos na ang pagtitimpi niya sa ugali nito. Hindi na niya makayanan ang pagiging possessive nito kay Beatrice, na umabot sa puntong lagi nitong sinasabihan si Beatrice na layuan siya.
“Kuya Xander! Tama na ’yan! Daddy!!!” rinig niyang sigaw ni Beatrice. Natigil siya sa pagsuntok kay Dimitri dahil sa boses ni Beatrice. Nakita niyang tumakbo ito papasok sa loob ng bahay.
Nabigla siya nang bawian siya ni Dimitri ng suntok at pinakubabawan siya nito.
“f**k you! Masyado kang pakialamero! Subukan mo pang agawin ang atensyon ni Beatrice sa akin, hindi ko alam kung ano ang magagawa ko sa ’yo!” banta uli nito.
“Anong kaguluhan ito, ha?” tanong ng kanilang ama na kararating lang. “Dimitri, ikaw ang matanda. Nagawa mo pang saktan ang kapatid mo?”
Umalis si Dimitri sa ibabaw niya at tumayo para harapin ang daddy nila.
“Kailanman ay hindi ko siya ituturing na kapatid. Isa lang ang mama ko at ako lang ang anak niya! Anak mo ’yan sa kabit mo kaya huwag mo akong utusang tanggapin ’yang bastardo n’yo!”
Sinampal ng daddy niya si Dimitri. Nagulat siya nang magawa iyon ng daddy niya. Tila napagtanto naman nito ang ginawa. Akmang lalapit sana ito kay Dimitri pero bigla na lang tumalikod si Dimitri ng walang isang salitang sinabi.
“SAAN NATIN SILA hahanapin, Honey? Nag-aalala na ako sa mga anak natin.” Nagbalik siya sa ulirat nang magsalita ang mommy niya. Tumayo siya na kinatingin ng mga ito.
“Saan ka pupunta, Xander?” tanong ng daddy niya.
“Hihingi ako ng tulong sa private investigator na kaibigan ko. Hindi ako mapapanatag kung uupo lang ako at maghihintay ng balita. Baka kung ano pang gawin ni Dimitri kay Beatrice,” sabi niya at iniwan ang mga ito.
Ayaw man niyang mag-isip ng kung ano-ano, pero hindi maganda ang kutob niya. Alam niya na isang mafia si Dimitri. Ang tulad nito ay delikado sa tulad ni Beatrice. Baka mapahamak lang si Beatrice kapag ito ang kasama ng dalaga, na hindi niya gustong mangyari. Kahit naman hindi niya kadugo si Beatrice ay tinuring na niya itong tunay na kapatid. Kaya ayaw niya itong mapahamak.
DIMITRI
GUSTO KONG HIGPITAN n’yo pa ang seguridad n’yo rito sa isla, maliwanag ba?” maawtoridad niyang utos sa grupo nina Oscar at Wallex. Ayaw niyang matakasan na naman siya ni Beatrice.
“Yess, Boss,” tugon ni Oscar at sinenyasan ang mga kasama nito na pumunta sa kung saan sila nakatoka.
“Oscar, gusto kong i-block mo ang lugar kung nasaan tayo. Ayokong malaman nila kung saan ko dinala si Beatrice,” utos niya uli.
“’Yon lang ba, Boss?”
“Oh, about Tenzui . . . sabihin mo agad sa akin kung nandito na siya. Tingin ko ay malaki ang maipapasok niya sa organisasyon natin,” sabi niya at tumingin sa bintana ng kwartong kinaroroonan ngayon ni Beatrice. Humugot siya nang malalim at napahilot sa batok.
“Boss, pasensya na sa itatanong ko. Pero hindi ba delikado kay Miss na nandito siya?”
“Alam ko ang ginagawa ko, Oscar, kaya hindi mo na siya kailangan pang alalahanin,” matalim siyang tumingin kay Oscar habang sinasabi iyon. Hindi niya nagustuhan ang pag-aalala nito kay Beatrice.
“Sige po, maiwan ko na kayo,” paalam nito bago umalis sa harap niya.
Napahinga siya ng malalim at naisip na puntahan na si Beatrice. Pero bago iyon ay dumeretso muna siya sa bar area na pinagawa niya. Gusto muna kasi niyang magkaroon ng lakas ng loob upang harapin ang dalaga.
Nagsalin siya ng brandy sa baso at in-straight lahat ng laman noon. Nang hindi pa siya satisfied ay uminom siya uli nang uminom hanggang sa tamaan na siya ng alak. Medyo may hilo na siyang nararamdaman pero alam pa niya ang ginagawa niya, kaya napagdesisyunan na niyang umakyat sa taas. Pagdating niya sa harap ng pinto ay napansin niyang tahimik sa loob. Hindi na rin niya naririnig ang pag-iyak ni Beatrice. Inalis niya ang pagkaka-lock ng pinto at dahan-dahan iyong binuksan.
Pagpasok niya ay bumungad ang nakahigang si Beatrice sa sahig. Tulog na tulog ito na tila napagod sa kaiiyak. Bigla siyang nag-alala dahil baka magkasakit ito. Malamig pa naman ang sahig. Binuhat na niya ito at dinala sa kama nila. Inayos muna niya ang pagkakahiga nito bago hinawi ang buhok. Bakas sa mukha nito ang tuyong luha.
“Runaway again, hmm? Sad to say, but I will never let you leave me again,” medyo hilo niyang sabi.
Pinagapang niya ang kamay sa tiyan nito at ngumisi siya nang makapa ang flat nitong tiyan.
Tumayo siya mula sa pagkakaupo sa kama at tumitig sa maganda nitong mukha. Napababa siya ng tingin sa na-expose nitong leeg dahil sa pagkakahawi ng kuwelyo nitong blouse na may butones. Tinititigan pa lang niya ang babae pero naramdaman na niya ang grabeng pagtugon ng ibabang bahagi niya. It’s already hard and is poking in his pants. His superman knows who’s the boss.
Matagal na siyang nagtitiis na huwag pagsamantalahan noon ang dalaga. Pero ngayon ay hindi na niya kaya. Hinubad na niya ang polo na suot habang hindi pa rin inaalis ang titig sa dalaga. Nang maalis na niya ang butones ng polo niya ay hinagis na lang niya ito sa kung saan. Nagmamadali niyang sinunod na tanggalin ang sapatos at medyas bago sinunod ang slack pants. Tanging boxer brief na black at brief na lang ang iniwan niya.
Sumampa siya uli sa kama at gumapang palapit sa dalaga. Ngumiti siya at inumpisahang bigyan ng halik sa leeg si Beatrice.
“Sweet,” ani niya sa isip nang maamoy ang mabango nitong leeg. Umakyat ang halik niya paakyat sa panga nito hanggang sa gilid ng tainga na binibigyan niya ng patak-patak na halik.
Tumunghay siya at tiningnan ang tulog na dalaga na tila hindi nagigising sa kanyang paghalik. Malagkit siyang napatingin sa labi nito na napakapula at napakalambot.
Binaba niya uli ang mukha at sa pagkakataong iyon ay ang labi na nito ang tinitikman niya. Halos sakupin na niya ang buong labi nito na animo ay gigil na gigil siya. Walang sawa niyang hinalik-halikan ang labi nito. Pero huminto muna siya para gawin ang iba pang magagawa niya sa babae.
Bumaba naman uli ang kanyang labi sa leeg nito habang kinakagat at sinisipsip ito. Dinilaan niya ang leeg nito at gigil na kinagat. Kumislot ang babae pero hindi naman nagising.
Napangisi siya at gumapang naman ang labi niya sa parte ng dibdib nito, habang isa-isa niyang inaalis ang pagkakabutones ng blouse nito. Hinawi niya ang blouse na tumatakip sa dibdib ng dalaga. Lalo lang nagalit ang p*********i niya sa nakikitang dibdib. Maputi si Beatrice, kaya lalong bumagay ang itim nitong bra. Hindi pa masyadong kalakihan ang hinaharap ng dalaga, pero para sa kanya, dibdib pa lang nito solve na siya.
Inalis niya ang damit ng dalaga, maging ang bra nito ay sinama na niya. Tinanggal niya na rin ang pantalon nito upang walang sagabal.
Ngumiti siya at napalunok sa ganda ng katawan nito. Marami na siyang nakitang katawan ng babae, lalo na noong umalis siya ng mansyon. Tuwing may transaksyon ay halos sa bar ang lagi nilang location. May nagboboluntaryo pa na ito mismo ang maghuhubad sa kanyang harapan kapalit ng s*x. Pero kahit kailan ay hindi pa siya nakipagsiping sa mga iyon. Tanging blowjob lamang ang gusto niya sa mga iyon at pagkatapos ay mga tauhan na niya ang bahalang magpaligaya sa mga babaeng iyon.
Inaamin niyang wala pa siyang babaeng ginalaw. Si Beatrice lang ang gusto niyang pasukin. At ngayon ay tapos na ang pinakahihintay niya. At sisiguraduhin niyang magbubunga ang gagawin niya sa dalaga.
“I want you now, Babe,” paos niyang bulong sa tainga nito at inumpisahan ng markahan ang katawan nito.
Copyrights 2016 © MinieMendz
Book Version 2019
- Writer
