Chapter 45
Heaven's POV
Kuntento.
Kung tatanungin ako kung kumusta na ang pamumuhay ko sa ngayo ay wala akong iba pang naiisip na salita kundi kuntento. Walang bago sa mga ginagawa ko sa nakalipas na limang taon. Kung may kulang man, iyon ay ang presensya ni Hell. Na hindi naman namin alintana ni Hunter dahil nararamdaman namin parehas na hindi kami pinababayaan ng kanyang ama. Pakiramdam namin ay kasama pa rin namin siya sa ano mang bagay na aming ginagawa.
Limang taon na rin ngayon si Hunter at isa-isa naman nang naglalabasan ang kakayahan niya bilang isang bampira. May kakaiba na rin siyang kakayahan kaya kung minsan ay nakakatulong ko na siya sa pangunguha ng mga prutas at nagdadala sa palengke.
Kailangan ko na rin kasi ng maraming prutas dahil sa ngayon ay hindi na lamang si Alin
