Seeking For His Heir

CHAPTER 19

Edward Zandevough

I smiled when she is so obvious that she didn't no what to do, Christine is so rude that she didn't introduce Pris to me, bigla na lamang nyang iniwan ang kawawang babaeng ito. She's thin, but I can tell that she has nice and soft skin, her nape says so. Napatawa ako nang mapadaan ang mga mata ko sa kanyang balakang at pwitan, it's as if walang anak na lumabas sa kanya. Her curves shows up even she's fabric wrapped. I wanna see her face, let me see kung bakit patay na patay ang halimaw na si Archie Damian Esquivel sa babaeng ito. f**k his 'I hate her to death' line. Napatawa ako ng mahina, I stood up upang matigil na ang paghahagilap nya sa tao.

"You're here Ms. Tejana.", I think I scared her, tumaas ang kanyang mga balikat sa gulat at mabilis na humarap sa akin kaya naman isang matamis na ngiti ang aking ibinigay. Bahagya pa syang natulala bago mabilis na lumakad palapit sa akin.

"G-Good Morning S-Si--",

"Edward. Edward Zandevough", I cut her off dahil parang hindi n nya kinakaya ng nerbyos. 'Damn you Dame, kaya pala nababaliw ka ng ganyan, she's damn beautiful. Thank me later.' natatawa kong sermon kay Dame sa isip ko.

"Have a sit Ms. Tejana.", itinuro ko lang ng upuang sa harap ng aking mesa, baka pag pinaghila ko sya ng upuan ay magduda pa.

"Thank you Sir.", I can feel her heartbeat, hindi kaya himatayin to?

"Relax Ms. Tejana." I smiled at her to make her feel comfortable. I lend my hand and looked at the envelope she is holding. I want to know more about my best friend's little brat. He will be mad with this move but the hell I care. I have to save this girl, I have this strong feeling na hindi masasayang ang effort kong ito. Inilabas ko ng mga laman ng envelope, I scanned every documents, ngunit ang pakay ko lang naman talaga ay ang kanyang resumé, wala makikitsismis lang. May aliw sa mga mata ko itong binasa, let's start.

"So, you are twenty six and a single parent?", umpisa ko. She nodded.

"Yes Sir. I have a three year old son.", kita ko ng lungkot sa kanyang mga mata nang sabihin nya iyon. 'F**k you asshole! Tingnan natin kung hanggang saan yang galit mo.' Napangiti ako, magiging maganda ng mga susunod na mga mangyayari.

"Is he with you? Or co parenting?", I asked curiously at binigyang atensyon ang kanyang ekspresyon.

"Ahm, c-co parenting Sir.", oww...little liar. I nodded.

"Tell me Ms. Tejana. What were you, four years ago. I mean, do you think you've grown? did you achieve something nice in life?", dumampot ako ng ballpen at hinawakan ang magkabilang dulo non, saka inikot ikot. I rest my back. Nag isip sya, it took her two to three minutes to answer.

"I was happy.", lumamlam ng kanyang mga mata.

"I, I used to be happy and contented in life. I was protected, I was safe. I was treasured, I was loved.", she reminisce. And her eyes watered a bit.

"Oh, that was something. I'm sorry ", hindi ko lm kung bakit humingi ako ng paumanhin.

"Sorry din po Sir.",

"Nah, it's okay. Anyway, you didn't write position you desired to work to. Why is that?".

"I am willing to learn Sir. Kahit na ano long bakanteng position tatanggapin ko po. Kahit tagalinis po or taga timpla ng kap--",

"You're hired ", I declared ang throw her papers on my desk. Her eyes widened and she's obviously happy.

"You can start tomorrow. Be here before seven in the morning. You will be oriented by Ms. Mae.", aniko at tumayo and offered my hand. Walang pagdadalawang isip nya iyong inabot. 'Uhumm, kaya pla nababaliw ng kaibigan ko, even her hand is precious, so soft.', I grinned in my mind.

"Ahm, Sir."

"My secretary.", tugon ko sa alam kong itatanong nya, laglag ang kanyang panga sa narinig.

"P-po?"

"You will be my personal secretary. Kung nasan ako nandoon ka.", mahabang paliwanag ko, kung hindi lang ako nagpapanggap ngayon ay pagtatawanan ko ang itsura nya.

"Ah.O-opo. Y-yes Sir.", utal utal na agad wala pa mandin.

"Woah, relax Ms. Tejana. Hindi naman kita papahirapan.", I said it with all smile to make her feel comfortable. She needs to be, dahil sa mga susunod na araw ay masstress na sya sa gagawin ko. Hinarap ko sya, at sinabayan sa paglalakad papunta sa aking private elevator.

"Being my secretary is simple Ms. Tejana. Just do as you told. At wala kang ibang susundin kundi ako, dahil ako ang magpapasahod sayo.", I said it while walking to the elevator. At nang marating namin iyon, I pushed the open button and let her in.

"Thank me later.", and I close the lift. Nakita ko pa ang pagtataka sa kanyang mukha na pilit nyang tinatakpan ng langaning pagngiti.

'Hindi mo na mahal Dame?, then prove it.", i can't help but smile. I'm excited, kundi lang mahalaga sa akin ang bakulaw na iyon nungkang gagawin ko ng mga ganitong bagay. He can pretend and fool himself, but not me. Hindi mahal, hindi mahal, mukha mo Archie Damian!!!!

Maaga akong pumasok ngayon dahil may importanteng bagay kaming dapat ayusin, pero bago iyon ay uunahin ko munang ireview at pirmahan ang mga dapat pirmahan. But look at this, maaga na nga ako, may mas maaga pa pala sa akin. Pris is busy compiling some papers na siguro'y unang pinagawa sa kanya ni Mae, this is her first day as my personal secretary. I smiled, what now Dame! Pagkatapos nya akong batiin ay nagrequest ako ng isang tasa ng kape at agad naistorbo sa magang tawag ni Dame.

"It's what I am saying Dame, he didn't even have any record of his transactions!", kunot ang aking noo sa pakikipagusap kay Damian tungkol sa isa naming share holder na pinaghihinalaan naming nagdidispalko ng pera sa kompanya.

"No!", I refused when he say that he's heading here to talk personally.

"Uh, just..not now asshole.", pagdadahilan ko. It's Pris, ni hindi pa nga nya kabisado ang mga gagawin, tapos magpapakita na sya. Masisira ang mga plano ko.

"You don't f***ing care." ani ko na patawa tawa. Meron na naman daw siguro akong babae dito sa opisina. Lintek ka! Babae ko o babae mo.

"I'll tell you when to come. I'm busy right now.",

"Yeah! Emperor!!", inis kong bulyaw nang sabihin nitong 'You don't tell me what to do!", Him and his attitude.

"A'right, bye.", saktong paglapit naman ni Pris sa akin at inilapag sa king mesa ng tasa ng kape.

"Thanks Pris. You may continue what you're doing Tawagin na lang kita pag may kailangan ako.", isang malapad na ngiti ang siyang iginanti nya sa akin at maagap na binalkan ang kanyang pinagkakaabalahan. Naging productive ang buong maghapon ko, alas dos palang ng hapon ay natapos ko na ang trabho for this day. I'll meet with Dame in a while but first I have to discuss something with my secretary. I stood up at tinungo ang kanyang mesa hindi kalayuan sa akin.

"Pris ", she was startled.

"Ed.", tila nakahinga naman sya ng maluwag nang makita ako. Is this girl having a trauma? I scanned her face, f**k this asshole! His girl is an angel.

"I've to discuss something.", lumapit pa ako nang bahagya at sya naman ay tumayo na din.

"No, no. You sit down.", and she did habang nakatingala sa akin at nag-aabang ng aking sasabihin.

"You're residing in Cavite, right?", she nodded.

"You know, being a personal secretary really requires you time. There will be a time that I will be needing you twenty two hours a day or sometimes literally the whole day. Urgent and unexpected meetings should be considered too. Kaya I need you to be very accessible anytime.", I looked at her while she's intently listening.

"Would you mind if you move near my place?", s**t! Bakit kinakabahan ako? She has to say yes. Wag mo nang unahin ang pride mo Pris, alam ko nang lahat. I know na bilang na ang mga araw mo sa inuupahan mo. I whispered behind my thoughts. Bahagya syang nabigla ngunit agad ding nakabawi, maya maya'y nanubig ang mga mata. P**a wag kang iiyak! Tatawagan ko tlaga si Dame pag umiyak ka, hindi ko alam paano magcomfort ng babae, I'm panicking inside.

"E-Ed. Sa ngayon kasi, h-hindi pa kaya ng bud--",

"Don't worry about the money Pris. It's on the company.", naawa akong bigla sa kanya. Napakahirap siguro ng sitwasyon nya, nowadays, bawat kilos ay nangangailangan ng pera. And it may be so hard to move if you don't have any.

"S-Si. Ed.", hindi nya malaman ang isasagot sa aking sinabi.

"But do you want it? Of course I need to know. Hindi porket gusto ko or ng company ay yun na yung masusunod, you know, you're voice matte--",

"Yes. Yes Ed.", nakangiti nyang putol sa aking sinabi. Nahawa ako sa ngiting iyon, Dame maybe an asshole now. Nababalot pa ng galit at pride ang kanyang puso, but I know someday ay mawawla din yun. And I don't want the day to come na kapag nawala na ang galit na iyon ay tuluyan nang mawala sa kanya ang babaeng ito. He don't want to take care of her now, kaya ako na muna.

"Nice. Be ready with your things, then call me at ipapasundo kita sa driver para ihatid ka sa bago mong tirahan.", and there I saw a happy face. And I am happy as well, no wonder noon ay light and colorful ang aura ni Dame sa tuwing magkikita kami. Nakakahawa kasi ang vibes na ibinibigay ni Pris.

"Thank you so much Ed.", nagniningning ang kanyang mga mata.

"You're welcome Pris. Pay us back with your hard work.", kunwari! Pero sunud sunod ang kanyang pagtango.