HER POV
Pagkalapag na pagkalapag ng eroplano sa airport, nagmadali na kaming umalis ni Coleen. Ayaw ko ng makita pa si Dylan doon. Gusto ko munang maipahinga ang sarili ko sa mga bagay na nangyari sa isla.
“Rhianne!” tawag sa akin ni Tristan. Napatingin ako sa kaniya at kita ko na andoon din si Dylan. Pero wala siyang ginagawa, nakatayo lang siya at nakatingin sa akin na walang kaemo-emosyon.
“So ano, papayag ka ba?” bulong na tanong niya sa akin. Napatingin naman ako kay Dylan at kita ko na naglakad na siya paalis. Napahinga na lang ako nang malalim at napatingin kay Tristan.
“Well, I don’t know, hindi ko pa alam. I think I need some time to rest muna.” napangiti naman siya sa akin at napatango-tango.
“Well, I hope naisip mo. I really wanted to help you.” Napangiti na lang ako p
