It took almost an hour. Wala akong ideya kung ano na ang nangyari sa kanila sa labas. Hinihintay ko lang na pumasok na muli dito si Achilles para sabihin sa'kin na wala na siya. Na umalis na ito at hindi na ako matatakot pa. Isinuot ko na ang damit na nasa sahig. Pagkatapos kong isuot iyon ay napaupo na ako muli sa gilid ng kama.
"Ito na nga ba ang aking sinasabi..."
May mga luhang dumadaloy pa rin sa aking mukha. Para na akong isang baliw na nakatulala lang na nakatitig sa may aparador.
Marami pa rin ang pumapasok sa aking isipan. The possibilities that might ruined my entire life. Maybe it could lead to death, chaos, and so on.
Humugot ako ng isang malalim na hininga.
Ipinikit ang mata at patuloy pa rin na nangangarap na maging okay na ang lahat. Muli akong napadilat at napatayo d
