Chapter 21
Ralix POV
“Mabuti naman, ho,” magalang niyang sagot sa kausap sa telepono.
Napangiti ako sa narinig. Ang ganda ng araw. Ang liwanag ng kalangitan ‘di gaya nitong mga nakaraang araw na maulap at madalas umuulan gaya ng madalas gawin nitong kasama ko. Umiiyak sa labis na pag-aalala pero ngayon gaya ng panahon, ang ganda.
“Sige ho, mamaya ipapadala ko po ang pera. Pakisabi na lang po kay nanay na magpagaling siya.” Sandali pa muna siyang natahimik at nakinig bago nagpaalam sa katawagan.
Tinapos niya ang tawag na may malawak na ngiti sa kanyang labi. Nakakahawa iyon, hanggang sa mga mata niya kumikinang sa kasiyahan.
“Ayos na daw ang test result ni nanay. Pwede na daw siya umuwi bukas.” Napatawa ako ng bahagya siyang napapalakpak sa tuwa. “Sabi din ng health worker namin sa ba
