Busy sa trabaho sina Kuya Ethan. Maaga siyang umaalis at gabing-gabi na din siya kung umuwi. At balita ko ay umalis din ng bansa sina Craig at Marko.
Medyo nalulungkot tuloy ako, dahil dalawang araw ko ng hindi nakikita si Marko.
"Nakakapanibago, no?" tanong ni Ate Rose.
Napatingin ako sa kaniya. Nagbabasa ako ngayon ng libro. Binibigyan niya ako ng isang oras sa bawat umaga upang magbasa.
"Bakit, Ate?"
"Nakakapanibago na wala si Craig." Tumawa siya. Napangiwi naman ako. Imbes na ayaw ko siyang isipin, e. Kagabi ay ang lalake ang laman ng panaginip ko. Hay! Ayaw ko ng maalala iyong panaginip ko.
"Natutuwa ako sa mga kaibigan ng asawa ko. Naging parte na sila ng buhay namin. Lalo iyong si Craig."
Tipid akong ngumiti. Nakakatuwa nga iyong samahan nila. Sa totoo lang, nasanay na
