Chapter 33
Tahimik ang umaga sa isla. Masyadong tahimik kaya hindi ako mapakali. Naririnig ko ang huni ng mga ibon sa labas, ang pagaspas ng dahon, ang mahinang hampas ng alon sa dalampasigan. Dapat payapa at masaya ako. Pero bakit parang may mabigat sa dibdib ko? Nakatitig lang ako sa kisame. Matagal na akong gising. Hindi pa rin bumabangon, napapagod ako. Paulit-ulit pa rin sa isip ko ang usapan namin ni Adam kagabi. Ang mga tanong niya. Ang mga sinabi niya. Ang paraan ng pagkakabigkas niya. Parang may tinamaan sa loob ko. Parang may nabuksang sugat na matagal ko nang pilit tinatakpan. “Masaya ka ba talaga rito? Nasaan siya noon? Kung ikaw ang priority…” Napapikit ako. Parang may humihila sa puso ko pabalik sa mga alaalang pilit kong tinakasan. Dahan-dahan akong bumangon saka lumabas ng kwar
- Writer
