Chapter 58
Akala ko handa na kami. Akala ko lang pala. Ang unang gabi sa kwarto Tahimik ang hospital room. Madilim. May mahinang ilaw. May tunog ng monitor. May mahina ring iyak. “Uuhh…” “Waaah…” Napamulat ako. “Psalm…” mahina kong tawag. Nakatulog siya sa silya. Nakayakap pa sa bag. May laway sa gilid ng bibig. “Psalm,” ulit ko. Mas malakas. “Ha?!” gulat niyang sagot. Tumayo agad. “Nasaan? Sino? May baril ba?!” “Anak mo,” sabi ko. “Umiiyak.” Napatingin siya sa baby. “Ah. Oo nga. Anak ko.” Dahan-dahan niyang binuhat. Parang may hawak na bomba. “Ganito ba?” “Masyado kang tense,” sabi ko. “Baka mabitawan ko,” seryoso niyang sagot. Diaper duty: first time disaster Maya-maya… May naamoy ako. “Psalm…” “Sa tingin ko…” “Umiihi siya?” “Hindi yata.” “Mas malala pa roon.” N
- Writer
