Chapter 42
Noong gabing iyon, pakiramdam ko ay may mali. Hindi ko alam kung saan nanggagaling ang pakiramdam na iyon, pero may mabigat na kumakapit sa dibdib ko, parang may paparating na sakuna na hindi ko kayang pigilan. Nakahiga ako sa kama, nakasandal sa dibdib ni Psalm, habang ang kamay niya ay nakayakap sa bewang ko, pero kahit ganoon, hindi ako mapakali. Paulit-ulit akong humihinga nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili ko, ngunit parang ayaw makinig ng katawan ko. “Psalm,” bulong ko, halos hindi marinig. “May nararamdaman ka ba?” Dahan-dahan siyang nagmulat ng mata at agad na bumangon, parang sanay na sanay sa ganitong mga sandali, na para bang isang maling pakiramdam lamang ay sapat na para siya ay magising at maghanda. “May mali,” sagot niya sa mababang boses. Tumayo siya at luma
- Writer
