Halil Efe'den sonra...
Her gün posta idaresine gidip adıma bir telgraf gönderilmiş mi diye bakıp durdum. Babam görüp de beni pataklamasın diye böylesini yapmış olabilir diye oraya gitmekten çok uzun süre vazgeçmedim. Anneme tembihledim ki, babam görmeden postacının elinden almalıydı telgrafı. Annem, telgrafın geleceğine benim kadar inanmış olmalı ki birkaç gün temizliğe bile gitmeden postacı gelecek diye bekledi durdu. Postacı da Halil Efe'nin telgrafı da gelmedi. Mektup göndermişti belki ve ancak gelecekti o kadar yolu. Halil Efe'den gelecek iyi ya da kötü tek bir habere hasret, döndüm durdum hayatımın içinde. Yenildim nice sonra ama ara ara umut taşıdım yine de. Bir gün Halil Efe'nin evine taşınanlar olduğunu gördüm ve bir daha o sokak eskisi gibi olmadığını yüzüme vurduğunda bir daha
