Chapter 29

2118 Words

Hindi pa rin mawala sa aking isipan ang nangyari kanina. Naiinis pa rin ako at naiinggit. Hinawakan ko ang aking anak at sinayaw sayaw. Nandito na ako ngayon sa kwarto ko dati. "Anak, sorry kanina kasi napaiyak kita. Ito naman kasing tatay mo eh sinasaktan ako," sabi ko kay baby Brian. Mahimbing ang kanyang tulog sa aking braso. Ang sarap magmasdan ng itsura ng aking anak. Napaka gwapo niya at napaka tangos ng kanyang ilong. Biglang bumukas ang pintuan ng aking kwarto. Si Brent ang iniluwa nito at nakasunod si Jenny sa kanyang likuran. "Brent, why you are not listening?! Sinabi ko na sa iyo na huwag kang pumupunta rito!" galit na sabi ni Jenny. "Akala ko ba sabi mo hindi mo ako pagabbawalan na makasama ang anak ko? Bakit mo ako pinapagalitan ngayon?!" sabi naman ni Brent. Biglang umiyak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD