Berivan'dan
Hayat hep mi acımasız olurdu insana ? Hep mi bir yerden savurur yerden yere vurardı ? Acımasız olan hayat mıydı, insan mı ? Kafamdaki sorular sanki bir girdabın içindeymiş gibi çoğalıyordu. Ancak hiçbirine verecek bir cevabım yoktu. Önce düğün günümde Polatın yalan söylediğini öğrenmiştim , şimdi de Meryem'in benim hakkımdaki düşüncelerini. Son yirmi dört saatte bize neler oluyordu böyle. Ne ile sınanıyorduk ki bunlar yaşanıyordu. Meryem'in söylediklerinden sonra salonda daha fazla duramamış ve çıkmıştım. Peşimden Polat da beni takip etmişti. Odamıza gelir gelmez kendimi yatağa attım.
" Berivan senden Meryem adına özür dilerim. " dedi Polat.
" Sen neden özür diliyorsun ki sonuçta Meryem kendi düşüncesini söyledi. "dedim.
" Bak bunu sırf bana inat olsun diye söylemiş olmalı
