Chapter 33

2035 Words

YUAN'S POV: ABALA kami ni Naya na magkatulong namimitas ng mga gulay. Dala niya ang basket habang ako naman ang namimitas. Nasa gilid lang siya na hinihintay akong matapos. Habang namimitas ay nagkukwentuhan kaming dalawa. "Rohan, pwede ba tayong mamasyal mamaya? Mis na mis ko na rin kasi ang pakiramdam na maligo sa dagat. Pero natatakot ako. Iba kasi noon dahil. . . dahil nakakakita pa ako," saad nito. Napalingon ako dito. Napangiti na pinagmasdan na muna siya. "Sige ba. Pagkatapos nating kumain at walang ipapagawa si nanay sa atin, maliligo muna tayo sa dagat. Sakto, maaliwalas ang panahon ngayon." Sagot ko na ikinangiti nito. "Pwede ba akong magtanong ng iba?" tanong pa nito. Dinala ko sa kanya ang napitas kong ilang pirasong talong at okra. Inilagay ko iyon sa dala niyang ba

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD