His Greatest Downfall

VIII

WARNING: Contains mature contents. Please, read at your own risk.

VIII. Dilemma.

NAGISING si Kiel nang makarinig ng sigawan at murahan mula sa labas ng bahay nila. Pagmulat niya ng mga mata ay hindi pa 'yon ang una niyang inintindi, sanay naman na kasi siyang kaliwa't kanan ang gulo sa lugar nila araw-gabi dahil squatter's area iyon.

Mas nauna niya pang pinroblema ang oras na tumambad sa telepono niya. Late na siya para sa klase niya!

"Putangina! Anong huli huli pinagsasabi ninyo? Bungangera at talakera lang ako pero hindi kami magnanakaw! Alam ng mga taga-rito 'yan! Tigilan niyo ako at magsilayas kayo rito sa tapat ng bahay namin bago ko kayo tagain ng itak ko!"

Nangunot ang noo ni Kiel nang makilala ang maingay na boses, inilapag niya sa kama ang telepono niya saka nagmamadaling bumangon para dumungaw sa bintana.

Halos mapaurong at mapatago siya ulit sa loob nang makitang napakaraming tao ngayon sa labas ng bahay nila! Nagkukumpulan at nakikiusyoso sa kung ano man!

At ang nasa sentro ng mga iyon ay mga pulis, ilang mga taong hindi niya kilala, saka ang nanay niyang may hawak na itak!

"Misis, kaya nga ang sinasabi namin ay makipagtulungan kayo at sumama sa presinto. Ganoon lang kasimple!"

"Kaya nga, that's what I'm saying! Dito ko nade-detect ang Find My Phone ko, kahit tignan niyo pa! Hindi umaalis at nawawala sa radar 'yung address ninyo! Kung wala talaga kayong tinatago, makipagtulungan kayo sa 'kin. Importante ang telepono ko na 'yon!"

Naging maliit ang mga mata ni Kiel at pinagmasdan mabuti kung sino 'yong nagsalitang lalaki. Naka-formal suit pa ito at halatang halata na siya ang may-ari ng nakaparadang mamahaling sasakyan 'di kalayuan sa kanila.

Maya-maya ang maliit na mga mata ni Kiel ay namilog sa laki nang mamukhaan ang lalaking 'yon. Moreno, may katangkaran, itim na itim ang buhok, matangos ang ilong at matalas ang mga mata.

Parehong-pareho roon sa lalaking nakita niyang nakikipag-away sa lapida kahapon lang sa sementeryo!

Napangiwi si Kiel sa kaba at nakagat nang 'di oras ang mga daliri. Nilingon niya ang papag na higaan kung nasaan ang napulot na telepono kahapon. Hindi naman niya binenta pero hindi niya pa rin maibalik sa may-ari, hindi niya rin nga mabuksan dahil na-lowbat kaagad. At mas lalong hindi niya mai-charge dahil mukhang iba naman ang charger nito sa telepono niyang mumurahin lang.

"s**t. Siya 'yung may-ari. Bakit may kasama pa siyang pulis!"

"Hoy. 'Wag mo 'ko ma-ingles ingles! Wala akong pakialam sa selpon na 'yan dahil una sa lahat wala kaming pambili niyan, at hindi kami magnanakaw rito sa bahay! Nokia lang ang mayroon dito!" Bulyaw ng nanay niya habang ipinangduduro pa sa mga kausap ang hawak na itak.

Natatakot na nag-atrasan ang mga tao.

"Ma!" Nag-aalalang pagtawag ni Kiel rito.

Huli na nang mapagtanto niyang maling desisyon 'yon dahil ang lahat ng atensyon ng mga tao sa ibaba ay napunta na sa kaniya. Mas lalo niya tuloy itinapis at ipinangtakip ang hila-hilang kumot sa dibdib niya dahil sando lang ang suot niyang pantulog.

"Ikaw! Namumukhaan kita!" Galit na galit na turo sa kaniya noong lalaki. Nilingon nito ang mga pulis. "Nakita ko 'yan kahapon bago mawala 'yung telepono ko, sa sementeryo, doon niya malamang inisnatch!"

Ha?! Aba siraulo 'to ah!-"

Nagkagulo lalo ang mga tao sa ibaba, nagbulungan ang mga nakiki-tsismis, habang ang nanay niya naman ay mas lalong nanggalaiti na pinipilit na siya ngayon ng mga pulis na maisama sa presinto ang anak na si Kiel.

MULA PAGPUNTA sa presinto hanggang sa matapos ang diskusyon at mapapayag na mag-areglo na lang ay nakabusangot lang ang mukha ni Kiel.

Hindi niya mapigilan!

"Bakit ganiyan pa rin ang mukha mo? Hindi ka ba masaya na hindi mo naibenta ang cellphone ko dahil nahanap kita kaagad?"

Nasa labas na sila ngayon ng presinto, tapos na ang usapan nang maibalik ang cellphone noong lalaki at makapagpaliwanag si Kiel.

"Mukhang disente ka naman ayon sa pananamit mo." Nakita ni Kiel na tinignan siya nito mula ulo hanggang paa, kaya naman naiilang na ipinagkrus niya ang mga braso niya sa kaniyang dibdib habang nakakunot ang noo.

Sa hitsura noong lalaki ay alam niya na kaagad na medyo mas matanda ito nang kaunti sa kaniya na disi-otso pa lang. Sa hula niya ay nasa 20s na ito.

Maayos ang suot, halatang may kaya sa buhay. Hindi kagaya niya na halatang kapos at hindi pa napaghandaan ang suot dahil basta na lang inaya sa presinto. Kaya nauunawaan niya kung magmamatapobre ito bigla.

"Pero mukhang hindi ginagamit ang utak. You stole not just my phone but also my time and efforts today. Na-cancel ang mga plans ko na importante."

Sa huli, hindi pa rin naman umimik si Kiel. Wala talaga siya sa mood dahil wala pa siyang almusal!

Sinulyapan niya lang ang binata ng ilang segundo, seryoso at bagot bago siya tuluyang tumalikod na rito para maglakad na sana pabalik sa bahay nila. Pero nagsalita pa ulit ang huli.

"Well, nakita ko naman ang lugar kung sa'n ka nakatira so no wonder. Ganoon ba kayo roon para sa pera?"

Natigil ito sa pagsasalita nang lingunin siya ni Kiel. Bumalik ito at walang warning-warning na kinwelyuhan siya.

"Pwede bang tumahimik ka na, nasa sa 'yo naman na ulit ang cellphone mo. Kung talagang gusto kong nakawin sa 'yo 'yan e 'di sana kahapon pa nasa market 'yan. At isa pa, 'wag na 'wag mo 'kong tatawaging walang utak, FYI scholar pa ako sa isang university." Mahinahon pero nagbabanta at napipikon na litanya niya sa binata. "E ikaw, mukhang matino lang dahil mayaman. Baka nga 'yang yaman mo, mga magulang mo pa ang naghirap at hindi ikaw. So ano ka, daddy's boy o mommy's boy?"

Mas inilapit ni Kiel ang mukha sa binata, tinatakot ito ng matalas na titig niya kahit na malayo ang agwat ng height nila at 'di hamak na mas matangkad ito kaysa sa kaniya.

Mukha namang natigilan ang binata, hindi nakaimik at nanatiling nakatitig sa mga mata niya. Nagbaba pa ito ng tingin sa mga labi niya at sa hindi maipaliwanag na dahilan dahil sa liit ng distansya sa pagitan nila ay napalitan ng pagkatulala ang kaninang gulat na naramdaman nito.

Umangat ang sulok ng labi ng binata.

Iyon naman ang pakay niya. Ang magsalita ito at magkaro'n sila ng kahit maliit na pag-uusap, pero mukhang sa maling paraan niya nakuha ang pakay.

"Ngayon sa 'yo na 'yang phone mo. Marangal akong pinalaki ng lola ko, never pa 'ko nang-snatch o nagbenta ng gamit na hindi akin. Pero maraming beses na 'kong naka-suntok ng lalaking walang respeto sa mukha, gusto mo tumesting?" Inambaan niya ito at halos mapapikit at mapaiwas ng mukha ang binata.

"Mommy's boy." Nang-aasar at may multo ng ngisi sa mga labi na sagot nito. "So what university do you go to?"

"Ano naman sa 'yo kung ano at saan?"

Hindi nag-alis ng masamang titig si Kiel at malakas na binitiwan ito bago tuluyang umalis na.

Iniayos ng binata ang kwelyo habang naiiling na tinititigan ang direksyon kung saan nagtungo ang dalaga. Hindi naman totoong naiinis at nagagalit siya rito, sa buong oras na nasa presinto sila ay hindi niya nga maiwasang pagmasdan ang mga mata nito.

"KIEL, ayos ka lang ba? Parang sobrang distracted mo naman yata. I mean, mas lumalala ang pagiging distracted mo nito pang mga nakaraan." Nag-aalalang asik ng mga kaibigan na sina Wendy at Nina sa kaniya.

Nabalik sa kasalukuyan ang pag-iisip ni Kiel at natigil sa pagkatulala. "Okay lang ako. Medyo puyat lang kaya stressed."

Naglalakad sila ngayon sa quadrangle ng university, nagmemeryenda ng nabiling tinapay at inumin.

"O, 'wag mo nang idahilan sa 'min na puyat ka lang kakaaral. Bumababa ang grades mo sa mga quizzes pati major exams natin, halatang hindi ka naman nakakapag-focus ng aral. Ano ba talagang kinaka-stress mo riyan?"

Umiling-iling lang ito habang nauupo sila sa bench sa quadrangle.

"Wala naman."

"Okay, minsan burnout lang din kasi talaga. Ganiyan din ako, 'no." Ani Lea. "Pero bumawi tayo, ha? Kailangan natin ma-maintain 'yung grades natin at walang below sa quota. Pareho pa naman tayong scholar."

"Uy, oo nga. Galingan niyo."

"Kapag nawala 'yon sa 'kin, sigurado akong hindi na muna ako makakapag-aral." Bumuntonghininga si Kiel at malungkot na pinagmasdan ang hawak na tinapay. Inutang niya pa 'yon sa suki nilang tindahan sa labas ng university dahil wala pa siyang pera. "Mas lalong walang patutunguhan ang buhay ko kapag hindi ako nakapagtapos."

"Kaya nga mag-focus ka nang mabuti! Kung 'yong nanay mo pa rin ang problema, ay nako tanggapin mo na 'yung alok ni Ma'am Althea!"

"Alam niyo na rin ang tungkol doon?"

Alanganin na ngumiti si Wendy nang sikuhin siya nang patago ni Lea.

"Nabanggit lang ni Ma'am... pinapapilit ka niya kasi sa amin. Gusto lang makatulong, alam mo na... lahat kami nag-aalala sa 'yo, e."

Tumango-tango si Kiel.

Naisip niyang kung normal at maayos lang talaga ang relasyon niya sa nobyo nito... na parang normal na propesor at estudyante sa isa't isa, baka nga tinanggap niya na ang alok na 'yon. Pero hindi.

Hindi kakayanin ng konsensya niya, halos araw-gabi na nga siyang kinakain ng lungkot at guilt.

"Kung pera naman ang problema mo, heto." Saad ni Lea saka may inilabas na puting sobre. Napunta roon ang tingin ni Kiel saka natatawang nag-angat ng tingin sa kaibigan.

"Napag-usapan na natin 'yan, hindi ako tatanggap ng pera mula sa inyo hangga't maaari. Kaya ko naman gawan ng paraan-"

"Oo na, Kiel, strong, independent woman ka na! Ang kaso lang gusto naman namin na makabawas ng problema sa 'yo, saka sobrang pera namin 'yan ng mga kapwa officers mo sa org. Para sa 'yo talaga 'yan."

"Go, kunin mo na. Magtatampo kami kapag hindi." Ani Wendy habang kagat-kagat ang meryendang bananacue.

"Maraming salamat talaga sa inyo." Bagsak ang mga balikat na sambit ni Kiel habang nahihiyang tinatanggap ang sobre. "Malaking bagay na 'to kung alam niyo lang."

"You are always, always welcome, Kiel." Tinapik-tapik ng mga ito ang balikat niya habang nagpipigil naman siya ng pag-iyak.

Natatawang niyakap siya ng mga kaibigan saka iniba na ang usapan sa mas masayang topic.

Hindi sinasadyang nag-angat ng tingin si Kiel sa katapat na building. Para bang naramdaman niyang may nakamasid, at hindi nga siya nagkamali nang matagpuan ang propesor na si Sir Gino sa ikatlong palapag. Nakatukod ang mga braso sa barandilya at nakatingin sa kinaroroonan nila.

Lalo na sa kaniya.

Gumuhit ang kurba ng ngiti sa mga labi nito nang mapagtantong na sa kaniya ang atensyon ng dalaga. Saka inilabas ang telepono sa bulsa para magtipa ng mensahe.

Ilang segundo lang at nakatanggap ng mensahe sa telepono si Kiel. Naramdaman niyang nag-vibrate ang phone niya nang sunud-sunod mula sa bulsa ng unipormeng palda kaya naman kahit halos ayaw pang i-check 'yon ay ginawa niya na.

"Grabe naman, Kiel! Kung makatago naman ng screen akala mo may boyfriend!" Natatawang sita sa kaniya ng mga kaibigan nang mapansin ng mga ito ang pag-iwas niya ng phone.

"Hoy, oo nga naman. Lately napapansin ko palagi kang may kausap sa phone. May ka-chat palagi!" Dagdag pa ng mga kaibigan sa pangtutukso. "Ikaw ha, ipakilala mo naman 'yan."

"Hindi. Si Mama lang 'to..." palusot niya sa mga ito saka ngumiti nang hilaw.

Itinago niya na ang telepono sa bulsa matapos mabasa ang message mula sa propesor. Gusto nitong makausap siya sa bakanteng silid-aralan sa abandonadong palapag ng building.

From: 01

Nakita mo na ang grades mo sa major subjects? Isa ka na sa mga candidate na matatanggalan ng scholarship kapag nagkataon. Gusto mong gawan natin ng paraan? :)

From: 01

Kita tayo sa 5th floor ng Nursing Building. Plus I also need you.

"HAVE YOU seen your grades yet? Kinausap ka na rin ba ng Program Head ng department natin?" Ani Sir Gino nang magkita sila.

Nahihiyang tumango siya bilang pagtugon.

"Do you need my help? Mm?"

Napatuwid siya nang tayo nang maramdaman ang paghawak sa kaniya ng propesor sa mukha. Humahaplos ang kamay nito sa kaniyang pisngi pababa sa kaniyang leeg. Habang ang isa namang palad ay nagpahinga na sa kaniyang beywang, humihimas paakyat sa gilid ng kaniyang dibdib.

"B-Babawi na lang ako sa Midterm, kaya ko naman na-"

"Shh. 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo kung nandito naman ako. Kayang-kaya ko gawan ng paraan 'yon, nasa iisang faculty lang kami ng mga professor mo sa major subjects mo. Besides, kakilala ko rin ang mga professor mo sa minor subject, magagawan ko ng paraan sa isang pitik lang. Ayaw mo pa ba?"

Napalunok si Kiel at nagpatingin-tingin sa paligid, natatakot na may makakita sa kanila sa loob ng bakante at abandonadong classroom. Lalo na nang mag-umpisang tanggalin ng propesor ang mga butones ng suot niyang uniporme.

Nakangiti ang propesor at alam na kaagad niya kung ano ang mga pwedeng mangyari.

"Mabuti na lang kamo at ganito tayo ka-close sa isa't isa, paano na lang kung umatras ka sa set up natin? E 'di wala kang opportunity na kagaya nito in difficult times like this? Hanggang 2nd year ka lang sana sa kolehiyo, alam kong hindi 'yon ang gusto mo."

Hindi niya pa rin iniimik ang propesor. Pero hinahayaan niya na ito sa kung anong gustong gawin. Nagtatalo ang isip niya, nasa gitna siya ng malaking dilemma na hindi niya alam kung ano na ang 'tama' sa 'mali'.

Hinalikan siya nito sa leeg at minasahe sa kaniyang mga dibdib. Napalunok si Kiel at naipikit na lamang ang mga mata habang tumitingala para mas bigyan ito ng access sa kaniyang katawan.

"By the way, I'm getting better... my situation is getting a lot better. All thanks to you, and this set up nating dalawa. Kuntento na 'ko sa 'yo."

Napadilat ng mga mata si Kiel.

"Hindi ko pinangarap... na maging mas matagal pa na ganito tayo. Please po, kailan ba talaga 'to pwedeng matapos na?" Mahinang asik niya rito.

Imbis na sagutin 'yon ay itinuon na lang ng propesor ang atensyon sa kaniyang katawan, alam na alam niyang bata pa ang dalaga at ang mga ginagawa niya rito ay unang beses pa lang nararanasan ni Kiel. Kaya naman sa maiksing panahon na naging kakaiba ang relasyon nila sa isa't isa ay nakabisado niya na kaagad kung paano papaikutin sa kamay niya ang dalaga.

Hindi na ito nakakatanggi sa tuwing nahahawakan niya na ang katawan nito.

"Ganiyan nga. Magtanong ka kung kailan at kung payag ako. Kasi hindi ko rin naman hahayaan na magdesisyon ka nang ikaw lang. You need me as much as I need you, Krisiane Eline. Hindi mo magugustuhan ang mga mangyayari kapag pinilit mo pa 'yang gusto mo." Bulong nito sa tenga niya habang pinadaraan ang daliri sa hubad na balikat ng dalaga at ibinababa ang kanyang unipormeng palda.

"Luhod. Give me a head." Utos niya rito nang mahubad ang pantalon at underwear.

"P-Pwede bang 'wag ngayon at 'wag dito? Kasi baka may makakita sa 'tin..."

"Sa 'ting dalawa, ako ang masusunod. Mas alam ko ang ginagawa ko, naiintindihan mo?" Ibinaba nito ang dalaga sa pagtulak ng mga balikat nito para lumuhod, inilabas ang p*********i at hinawakan ito sa ulo. "Now, pleasure me. Galingan mo naman, hindi ba tinuruan naman na kita noong nakaraan?"

Nag-iwas ng tingin ang dalaga, napapansin niyang nag-iiba ang tono ng pananalita nito sa tuwing nauubusan ng pasensya at hindi kaagad nakukuha ang gusto.

"Pleasure me or else you won't get any help from me anymore."

She looked up from his c**k, meeting his gaze. His dark eyes were fixed on her. She rested her hands on his thighs, sliding them up his legs as she worked up the nerve to touch his privates. She was inexperienced, but she was left with no choice. She reached for it, slowly taking it in her hand. It was warm, and it twitched when she squeezed it slightly. She'd thought that he'd been completely hard before, but as she moved her hand up his shaft, she felt it growing more rigid and even a bit bigger.

Umungol ito sa mababa nitong boses at nauubusan ng pasensya na itinulak ang ulo ng dalaga sa kaniyang kalakihan.

She slowly licked his shaft from base to tip. She did it again, gently caressing his manhood with her tongue as it reached its fully erect state. She teased the head some more, making it glisten with saliva. Then she wrapped her hand around the base of his c**k and slowly pumped it up and down as she suckled the tip.

She glanced up—his eyes were half closed in pleasure but his attention was still on Kiel.

His hard rod had reached the back of her mouth, and her eyes watered as she was forced to slid his c**k down her throat. She stayed still, trying to relax enough to get a breath through her nose before starting to move. Slowly, she pulled back an inch and then pushed it back in all the way. She repeated this, throat f*****g him lightly. She started to suck on it, swallowing the full length of his hard-on, and letting her throat tighten around it.

"Oh fuck." He was breathing heavily. "Fuck."

Natigilan silang dalawa nang makarinig ng malakas na tawanan mula sa labas ng classroom. Mabilis na sinulyapan ni Kiel ang maliit na bintana sa pinto at nakakita ng dumaraan na grupo ng mga estudyante, namilog ang mga mata niya. Dapat ay ititigil din ang ginagawa nang hindi siya hayaan ng propesor.

"Continue."

Inilingan niya ito at natatakot ang mga mata na nangusap kay Gino.

"Wala akong pakialam, I said continue what you are doing. Make me c*m. Now."

Kiel took a deep breath, feeling a little nervous as she lowered her head even more. Halos sumabog ang puso niya sa kaba at takot na may ibang makakita sa kanila habang ang propesor naman na kasama ay nakatuon lang ang pansin sa sariling tawag ng laman. At halos magtubig din ang mga mata niya.

"Oh god," he gasped. His hands tightened on grabbing her hair and rammed his c**k down her throat harder than earlier.

She felt his c**k flex in her throat before it started pulsing and pumping out semen. Sir Gino groaned in his deep voice. Halos mag-alala si Kiel na may makarinig niyon.

Nang makabawi ay hinila niya patayo ang dalaga at hinalikan sa mga labi, itinulak ito sa ibabaw ng nakitang kahoy na mesa, walang kaingat-ingat na para bang laruan ang dalaga na pag-aari niya lang.

Pinaghiwalay niya ang mga binti nito mula sa isa't isa. He lowered his head down and licked her womanhood, Kiel gasped and moaned in silence. Tinitigan siya ng propesor habang ginagawa iyon at matapos ang ilang segundo ay tumigil at nagtuwid ng pagtayo.

Hindi napigilan ni Kiel ang pagrehistro ng pagkadismaya sa kaniyang ekspresyon. Nahiya rin siya na nakaramdam siya ng dismaya at desperasyon sa mga oras na 'yon.

"No penetration and touching for you for today. This is your punishment for being a hard-headed student to me since these past few days." Ani nito habang iniaayos ang pantalon at sinturon. "Sa susunod, ayoko nang maririnig na tinatanong mo 'ko kung kailan 'to pwedeng matapos. Ang dami kong pwedeng gawin bilang parusa sa 'yo kapag ginalit mo ulit ako. No apologies?"

"S-Sorry po..." Nagmamadaling pinulot nito ang mga damit mula sa sahig at tinakpan ang katawan.

"Here."

Nakita ni Kiel na may inilapag na papel ang propesor sa mesa.

"Anniversary invitation. Galing 'yan sa parents ni Althea, invited kaming dalawa of course, at isasama namin lahat kayong mga officers sa org. Sa darating na weekends 'yan next week para walang pasok ang lahat, at out of town. I want you to be there."