Chapter XXV
Sabi nila, there’s no such thing as coincidence. Kung noon, hindi ko kayang maniwala, sa ngayon - totoo nga ata ang kataga. I guess, mapaglaro nga talaga ang tadhana.
“Gosh. She looks like a mess.” Her sister squinted.
I slowly placed her comfortably at her bed pagkatapos mabihisan ng kapatid niya: na puro naman reklamo. We left the bar ng wala siyang malay. Umulan kasi, kaya ayun nabasa kami. First time niya atang makaligo ng ulan. After she dances inside the bar, nagwala pa siya sa labas kasabay ng malakas na ulan. Resulta, knock out.
I caressed her hair as I put her down on her bed. Inayos ko ang pagkakatakip ng kumot sa katawan niya nang tumagilid siya.
“Dito ka na matulog, hijo. Mukhang hindi pa titila ang ulan, baka ano pang mangyari sayo sa daan.”
I stand up strai
