Shades OFF Red

11

Padiin nang padiin ang kagat ni Crimson sa labi sa bawat ring ng kabilang linya.

She was sitting on the toilet in the dark, heart quietly racing. Hindi niya alam kung bakit ngayon pa siya tinopak tumawag kay Ed—kung kailan dis-oras na ng gabi, at kung kailan pwedeng marinig o mahuli siya ni Carmine kahit anong oras.

Bumuntong-hininga siya at napa-sandal noong sinagot ni Ed ang tawag.

"Hey," Ed said, groggy pero may lambing.

Crimson swallowed. "Sorry... for calling so suddenly." Mahinang bulong niya, nag-iingat na baka marinig siya ni Carmine.

"Okay lang, kanina pa nga ako naghihintay na tawagan mo ako."

"R-Really?" Napahigpit ang hawak ni Crimson sa cellphone niya.

"Of course. I miss you."

Kung anumang kaba ang nararamdaman niya kanina, lalo lang yatang nadagdagan. On top of it, she felt bad.

She licked her lips anxiously.

"I'm sorry for cancelling, Ed..."

There was a pause. Then a soft sigh. "Okay lang. I figured something came up."

Ipinikit ni Crimson ang mga mata bago huminga nang malalim. Tila ba inihahanda ang sarili na umamin.

"I missed you, too, by the way," she whispered, voice smaller than earlier.

She never felt like this before. Kahit kailan, palaging isang tao lang ang hinahanap-hanap niya. She never missed anyone else.

Pero ngayon, habang ibinubulong niya ang mga salitang 'yon kay Ed sa telepono, habang naka-upo sa loob ng madilim na restroom, para ba siyang nalulunod sa tindi ng nararamdaman niya.

Ed was quiet for a second. Then—"I miss you, three." Rinig niya ang ngisi sa boses nito.

Napangiti siya. Kumalma ang puso niyang kanina pa malakas ang t***k. She appreciated Ed's childishness—parang alam nito na hindi madali para sa kanya ang harapin ang sariling damdamin, kaya dinadaan siya sa biro.

"Thank you, Ed."

"May time ka ba ngayon? Pwede kitang puntahan kung gusto mo."

Crimson glanced at the door. Pakiramdam niya ay nakatayo si Carmine sa labas at nakikinig, pero alam niyang mahimbing pa rin ang tulog nito. Napapraning lang ako, she told herself.

"I can't, Ed..."

"Hmm..." Ed sighed. "I wish I was there."

"Why?" Crimson asked, carefully.

"I'd touch you real slow. Kiss you everywhere. Gusto mo 'yon, 'di ba?"

She squeezed her eyes shut, heat crawling up her neck. "Oo..."

"I'd take my time," bulong niya. Kahit sa telepono lang, pakiramdam ni Crimson ay parang sa tenga mismo niya ito bumubulong.

"You're so sensitive. Alam ko na kung paano ka hawakan."

Kinagat ni Crimson ang labi para magpigil, pero sa bandang huli, nadala na siya ng init na idinudulot ni Ed.

"I'd start with your thighs," Ed continued, voice like silk.

Mabagal niyang ipinasok ang isang kamay sa kanyang cotton shorts. Basa na siya—mula pa kanina habang binabalikan ang gabing pinag-samahan nila ni Ed.

"Then I'd kiss your belly, your chest... hanggang sa hindi mo na kayanin."

Malalim na paghinga lang ang naisagot niya. Sinimulan niyang paikutin ang daliri sa gitna niya, ikinakalat ang katas na kanina pa lumalabas sa kanya.

Nakaramdam siya ng frustration. Sana pala kinuha ko 'yung vibrator, but it was too late now. Baka magising si Carmine.

"You're touching yourself, aren't you?" Mahinang tanong ni Ed, kahit alam niyang oo ang sagot.

She let out a shaky breath, moving her fingers slow, controlled. Paulit-ulit niyang pinaikot ang daliri sa tinggil niya, kinokopya kung paano 'yon gawin ni Ed gamit ang dila nito.

"Ang init mo siguro ngayon," he whispered. "Sobrang sarap mo, Crim. Gusto kong marinig ka... kahit isang ungol lang."

Hindi siya pwedeng gumawa ng ingay—delikado. But Ed's every word was pushing her closer to the edge.

"Ed," mahinang ungol ni Crimson. "You make me feel so good..."

"Come for me, baby," he said, soft and coaxing. "I'm right here. I've got you."

Nanigas ang katawan niya. A wave rushed through her silently. Nanginig ang kanyang mga binti habang patuloy ang pagkiskis ng daliri sa namamagang kuntil, huminto lang nang tuluyang humupa ang matinding kiliti.

"F-Fuck..." Crimson silently cursed.

After a moment, Ed whispered, "Good job."

"T-Thanks..." awkward niyang sagot.

She couldn't believe it—first phone s*x niya, and with a 20-year-old! Kung hindi lang basa ang daliri at shorts niya, baka isipin niyang hindi totoong nangyari ang lahat.

"Kapag nagkita tayo ulit, ako naman ang gagawa nun sa 'yo." Dinig niya ang tila ba gigil sa boses ni Ed. "Wala kang kailangang gawin. Paglilingkuran kita."

Crimson didn't reply. Ganun pa man, she can feel her face blushing. She couldn't tell Ed yet, but she couldn't wait until they met again.

"I need to sleep," she whispered.

"Okay," Ed replied. "I'll see you soon?"

Lalo lang napangiti si Crimson.

"Soon."

Matapos ang tawag, nagmadali siyang maglinis at magpalit ng shorts. Noon niya lang na-realize ang oras. Kung ayaw niyang malate sa school, kailangan na talaga niyang matulog.

Nakahinga siya ng maluwag nang makitang mahimbing pa rin ang tulog ni Carmine—hindi man lang ito gumalaw sa pwesto. Dahan-dahan siyang humiga sa tabi nito at tumitig sa kisame.

Hindi niya makalimutan ang nangyari. Masarap, sobrang sarap—hindi lang sa laman, kundi sa loob. Dahil kay Ed, pakiramdam niya ay normal siya. Gusto niyang panatilihin 'yung pakiramdam na 'yon.

Kaya umabot siya ng dalawang unan at inilagay iyon sa pagitan nila ni Carmine.

It was stupid. It wasn't enough.

Pero kahit paano, parang may linya na ulit sa pagitan nila.

Hindi nag-tagal ay naka-tulog na din siya.

-

When 5AM came, Crimson's alarm blared.

Maiksi man ang tulog, magaan ang pakiramdam niya. Sinubukan niyang patayin ang alarm bago pa magising si Carmine, pero nahuli siya dahil nagising na ito.

Carmine groaned, squinting at her. "Aga naman niyan."

Napansin nito ang unan sa pagitan nila. Parang nawala ang antok sa mukha nito, napalitan ng pagtataka.

"The f**k is this? Ba't may unan sa gitna?"

"Uh..." Crimson turned away. "Trying something new."

"Uh-huh..." Carmine muttered, masama ang tingin sa kakambal na halatang umiiwas.

Hindi na hinayaan ni Crimson na makapagtanong pa ulit si Carmine. Nagmadali siyang bumangon para gumayak.

She went straight into her routine habang naka-higa pa rin si Carmine sa kama, nanunuod na ito ng TV. Paminsan-minsan ay sumisilip ito kay Crimson na maingat pero mabilis na gumagayak.

"Kanina ka pa titig ng titig, hindi ako maka-focus," biglang nagsalita si Crimson habang nag-aayos ng buhok. Nakabihis na siya.

"Hindi ko tuloy mapantay itong buhok ko e." Patuloy nitong sermon kay Carmine habang sinusuklay ang buhok. "Bakit ba hindi ka pa matulog ulit? Tanghali ka na usually gumigising ah."

"Are you not gonna have breakfast with me?" binalewala ni Carmine ang tanong ng kapatid.

"No." Dumiretso si Crimson papalapit kay Carmine. Akala ay siya ang pakay, pero 'yon pala ay kukunin lang 'yong phone nito na nakapatong sa bedside table.

"My ride is almost here. I need to go." Madaling nagsuot ng sapatos si Crimson at dumiretso sa pintuan, handa nang lumabas ng unit.

"Don't forget to eat your breakfast and also, 'wag kang magkakalat dito," huling mga paalala nito bago tuluyang lumabas.

Padabog na ibinato ni Carmine ang unan sa direksyon ng pinto, pero hindi naman ito umabot at nalaglag lang sa sahig dahil malayo.

Ang plano ni Carmine ay ihatid at sunduin ang kakambal sa lobby habang dito siya nakatira. Pero pag-gising pa lang ay nabad trip na siya agad—dahil sa unan na iniharang nito sa gitna. Dagdag pa, hindi man lang siya halos pinansin ni Crimson habang gumagayak ito kanina para pumasok.

Hindi niya tuloy napilit ang sariling bumangon para samahan ito sa pagbaba dahil sa tampong nararamdaman.

Gano'n pa man, she is there in her sister's house for a reason. Hindi siya maaaring magpadala sa emosyon dahil baka mabulilyaso lang ang plano niya. Kaya labag man sa kalooban, pinulot niya ang nalaglag na unan at inayos ito sa kama.

"I'm going to figure everything out, Crimson. Just you wait," inis na bulong ni Carmine habang naghahanap ng makakain.

-

The day went by quickly for Crimson. Good mood sila nang kanyang mga co-teachers dahil sa outing nila noong weekend. Matagal na din silang hindi nakakalabas dahil sa COVID kaya naman naappreciate nila ang unang gala nila in a while.

"Tulungan ko na po kayo diyan, ma'am."

Napabaling siya sa nag-salita, si Ryan. Balik na ulit ito sa pag-tawag sa kanya ng "ma'am" dahil nasa school premises na sila. Napangiti siya.

"Thank you," Inabot niya ang bag kay Ryan at ito ang nagbibit hanggang maka-sakay siya ng maayos sa van.

"Ano, may progress na ba kayo mula noong nag-swimming tayo, ha?" Pang-aasar ni Yana kay Crimson.

"Baliw, wala."

"Anong wala, e ikaw nga ang huli niyang inihatid non. 'Wag mong sabihing hindi kayo dumaan ng motel?"

Sumabog ang tawanan ng mga co-teachers niya sa loob ng van. Natawa din siya sa pang-aasar ni Yana pero noong mapatingin siya sa harap kung saan naka-upo si Ryan ay nakita niya ang pamumula ng mukha nito.

"Guys, 'wag kayo makulit baka hindi maka-focus si Ryan sa kalsada." Anunsyo niya sa mga kasama. "And no, hindi kami nag-motel. Mukha bang ganoong klaseng lalaki si Ryan? Para namang hindi niyo siya kilala."

"Sorry, Ryan." Nakangusong pangungulit ni Yana sa driver. "I'm just rooting for you, you know? Alam kong malapit ka na maging type ni Crim!"

"Huy," Saway ni Crimson sa kaibigan, kaya sa kanya naman ito nangulit at humingi ng tawad.

"Sana nga po, ma'am Yana." Mahinang sagot ni Ryan, kaya nagtilian nanaman ang mga teachers sa loob ng van. Wala nang nagawa si Crimson kundi ang makisali sa kulitan ng mga ito.

Nang makarating sa condo, as usual ay hinatid siya ni Ryan sa lobby.

Pero agad napahinto si Crimson noong makitang nakatayo si Carmine doon, naka-sandal sa pillar, mukhang hinintay siya nito.

Carmine's eyes locked on Crimson. Then shifted to Ryan, then to her bag that he was holding.

Carmine is scanning him like a threat. Kabaliktaran ni Ryan na tila ba nagulat.

"May kakambal ka pala, ma'am?" Bumaling si Ryan kay Crimson.

Crimson blinked. "Ah... yeah. That's Carmine." Paliwanag niya habang nag-lalakad sila palapit kay Carmine.

"Nice to meet you, ako si Ryan, service ako nila ma'am Crimson." Ryan offered a hand with a smile, and Carmine shook it. Nakangiti rin ito sa kanya.

"I'm Carmine." Tumikhim ito. "Salamat sa pag-hatid sa kanya hanggang dito sa lobby kahit hindi naman kailangan."

"Siya po kasi ang may pinaka-malaking bag palagi sa mga kasamahan niya."

"That's true." Bumaling si Carmine sa kakambal. "Kanina pa ako naghihintay dito, let's go."

Saglit na tumitig si Crimson sa kakambal. Napaka-unusual ng kinikilos nito at hindi niya mabasa ang gustong mangyari ni Carmine.

Bumuntong hininga siya at humarap kay Ryan.

"Thank you ulit, ah." Nginitian niya ito. "Ingatan mo sila Yana kahit makukulit sila."

"No problem, ma'am. See you tomorrow." Ngumiti din ito at inabot ang bag kay Crimson. "Nice to meet you, Carmine. Mauna na ako."

Hindi na hinintay ni Crimson si Carmine, mabilis siyang nag-lakad papunta sa elevator noong nakaalis na si Ryan. Agad din namang humabol si Carmine sa kanya.

Pagka-sara ng pinto ng elevator ay halos hindi makahinga si Crimson. Para siyang sinasakal.

"He likes you."

Bumuntong hininga siya biglang sagot.

Kaninang umaga pa napipikon si Carmine sa kakambal, at lalo lang itong nadagdagan ng makita niya itong masayang nakikipag-usap sa driver. And now, she's even dodging her question.

Dahil sa mga nangyayari, she's starting to believe her suspicions are real.

Her sister is inlove with somebody else.