Shades OFF Red

12

Pagmulat ng mata ni Carmine, tahimik ang buong unit.

Walang tunog ng kutsarang kumakalansing, walang coffeemaker, walang Crimson.

Magdamag siyang hindi kinausap ng kakambal, at naiirita rin siya rito dahil kay Ryan na nakilala niya kahapon. Kaya hindi na rin siya nagsalita buong gabi. Natulog pa nga siya sa sofa para ipakita ang inis niya, pero lalo lang siyang nainis nang hindi siya pinabalik ni Crimson sa kama—parang wala lang, parang walang pakialam.

Hindi na talaga maipagkakaila na nag-bago na ang kakambal niya.

Sinilip niya ang kama. Bakante na.

It figures. Malamang ay kanina pa nakaalis si Crimson papuntang trabaho. Kaya naman bitbit ang kumot, nagpunta si Carmine sa kama at humiga roon, nakatingin sa kisame, habang unti-unting bumabalik sa kanya ang alaala ng araw na huli silang nagkita ni Crimson—bago niya napagdesisyunang bumalik sa condo nito para dito tumira.

Iyong araw na basta na lang siyang umalis. Na hindi siya pinigilan ni Crimson. Ni hindi siya tinanong kung saan siya pupunta, o kung kailan siya babalik.

Crimson didn't even look up from her f*****g laptop.

Akala niya okay lang. Na ganoon talaga sila—hindi clingy, hindi sweet. Alam naman niyang hindi sila "normal" na mag-partner, hindi katulad ng iba. Pero hindi ba't si Crimson naman ang unang lumagpas sa linya?

Noong 16th birthday nila. Noong unang beses siyang hinawakan nito kahit umiiyak siya. Siya ang unang gumawa nito. So bakit ngayon siya ang umaayaw? Dahil ba may lalaki na siya?

Hindi patas. Hindi pwedeng ganoon lang.

Bumuntong-hininga si Carmine at tumayo. Tahimik. Tanging naririnig lang niya ang mahinang tunog ng electric fan sa sala.

She paced.

Bawat hakbang, bawat sulok ng unit na naabot niya, lalo siyang nabubwisit. Nakakabaliw si Crimson—lagi itong tahimik, organized, calm. Hindi mabasa sa mukha kung ano ang tunay na tumatakbo sa isip nito. Idagdag pang successful ito sa napiling career. Lahat ng gamit sa condo nito, pang-isahan. Hindin nito kailangang sumandal sa iba para mabuhay ng komportable.

Kahit wala itong sinasabi, pakiramdam niya, sinisigawan siya nito.

You are not needed. I have moved on.

Umirap siya at napalingon siya sa mini bar ni Crimson—maraming bote ng iba't ibang klase ng alak, halos lahat ay ubos na. Mga kahon ng sigarilyong walang laman. Parang nabawasan ang inisi niya, biglang napa-ngisi.

Lahat ng ito, mga bagay na ayaw ni Crimson noon. Pero ngayon, parang hindi na ito mabuhay nang wala ang mga bisyo nito.

Lalo lang lumaki ang ngisi ni Carmine.

I did this to you.

Gustong-gusto niyang parusahan ang kakambal sa kabaliwan nito.

Kaya kahit alam niya na noon pa gusto ni Crimson na mag-kasama nalang sila tumira sa condo, na nasasaktan ito kapag meron siyang bagong partner, at kahit ayaw nito na nagpa-tattoo siya—wala siyang pakialam. Gusto niyang saktan si Crimson, baliwin ito, bilang ganti sa pagsira nito sa relasyon nila.

She likes hurting and giving her a hard time on purpose. She hated her.

Even the s*x—she hated it. Kapag ginagawa nila iyon, kahit gaano kasarap, parang palagi siyang masusuka. Ang problema, addict ang katawan niya. Meron siyang naaabot na kakaiba kapag bibig o daliri ni Crimson ang naglalaro sa katawan niya—isang bagay na hindi kayang iparamdam ng iba.

Kaya kahit ayaw niya, kahit mali, hindi niya maipagkait ang sarili sa kakambal. Madalas pa ngang siya pa ang nag-aaya.

Her partners will always make her feel good, but only Crimson can make her feel crazy. Sa tuwing nabibitin o frustrated siya, pupuntahan niya ang kakambal para ipagamit dito ang katawan niya—and guaranteed, her body will be satisfied.

At hindi siya tinanggihan ng kapatid. Kahit masama ang loob o galit ito sa kanya, kailanman, hindi siya nito tiniis. Until now.

Kaya ganito na lang ang galit niya nang makatunog na tila ayaw na ni Crimson sa kanya. Lalo na nang makita niya kung sino ang lalaking nagpapakasasa sa kakambal niya.

Bumaling siya sa mga libro sa bookshelf. Isa-isa niyang sinilip, hinahanap kung may note, may sulat, may iniwang clue tungkol kay Ryan.

Pero wala.

Putang ina.

Gusto niyang may makita. Gusto niyang may mahuli. Pero walang bakas si Ryan, o kahit sino, sa condo.

Does this mean they're f*****g each other somewhere else?

Saan?

Sa bahay ni Ryan?

She cursed under her breath one more time before slamming one of the drawers shut.

Tumayo siya sa gitna ng sala. Tahimik. Walang ibang marinig kundi ang sunod-sunod na murang binibitawan niya.

"She's slipping away," She spoke outloud. "She thinks she's in control. But she's not."

Naalala niya noong bata pa sila—si Crimson lagi ang nauunang magbigay. Ultimong huling kagat ng tsokolate, binibigay pa sa kanya. Kung mas gusto niya ang damit ni Crimson, walang pag-aalinlangang nakikipag-palit ito. Kahit kapag nag-aaway sila, si Crimson ang unang humihingi ng tawad.

And now?

"You want to let go of me like this? Just because you think you've changed? Just because you think someone else can make you forget what we did?"

Tumawa siya. Malakas. Walang pakialam.

"Asa ka."

She walked back to the bed, biglaang napagod dahil sa pag-hahalungkat sa gamit ng kakambal. She needs to do something. She desn't know what, yet. Pero hindi niya hahayaang makawala si Crimson.

Ipinikit niya ang mga mata, balak mag-pahinga habang hinihintay makauwi ang kakambal.

-

Nang magising si Carmine ay napakadilim ng paligid, ang tanging liwanag ay nagmumula lamang sa lamp na nasa living area.

Unti-unting nawala ang grogginess niya noong maamoy ang pamilyar na shampoo and conditioner combo. Noon niya lang napansin na mayroon na pala siyang katabi sa higaan. Kanina pa pala ito naka-uwi, hindi manlang siya ginising.

Crimson was asleep on her side, facing the wall. Nakasuot ng maluwag na shirt at maikling shorts—typical nitong pantulog.

Marahan siyang lumapit para silipin ang mukha ng kakambal. Nakalugay ang buhok nito at humihilik ng mahina. Sa bedside table nito ay nakapatong ang isang digital clock na nagsasabing 11PM na.

Kasabay ng pagbabalik ng inis niya kay Crimson ay ang kagustuhan niyang patunayan sa sarili na siya pa rin ang numero uno sa buhay nito, kahit pa may lalaki na ito ngayon.

Hinawakan niya ang maikling buhok ni Crimson, marahang hinaplos ang batok. Malakas ang kiliti nito doon. Crimson stirred a little but didn't wake.

Kaya naman mas lumapit pa siya. Tiningnan ang balikat, ang leeg, at ang ibabaw ng dibdib na sumisilip sa maluwag na collar ng damit.

She bit her lip.

She wasn't even horny, kumbinsi niya sa sarili. Her sister is not attractive. She just wanted to know.

Do I still have power over you? Will you still let me in, even now?

She slowly lifted Crimson's shirt.

Mabilis kumalat ang init sa sariling katawan ni Carmine habang unti-unting lumalantad sa mga mata niya ang balat ng kakambal. Nang tuluyang maiangat ang t-shirt, napanganga siya. She didn't realize how long it has been, pero tila bago sa paningin niya ang katawan ni Crimson na ilang libong beses na niyang nakita at nahawakan noon.

Sumagi sa isip niya na itong katawang nasa harap niya, nahawakan ng iba. Irita niyang winaksi ang nasa isip. Now's not the time.

Carmine's hand hovered over her twin's chest, and then cupped it. Patuloy lang sa ang mga hilik ni Crimson.

Madiing lumunok si Carmine bago nagdesisyong ilapit ang mukha sa dibdib ng kambal, marahang isinubo at sinipsip ang kanang u***g nito. Napapikit siya nang muling maramdaman ang maliit ngunit matigas na tuktok sa loob ng kanyang bibig. Hindi niya namalayang dumidiin na ang pag-sipsip dala ng pagka-sabik.

Crimson stirred. Nagising nang bahagya. Kumilos ang katawan, parang naguguluhan.

"W-What..." mahinang bulong nito. Crimson's hand twitched, tila ba hindi sigurado kung gusto siyang itulak.

Pero hindi siya nito pinigilan, halatang hindi pa nito tuluyang nauunawaan kung ano ang nangyayari at bakas pa ang antok sa mga mata nito. So Carmine didn't stop.

She stared directly into Crimson's eyes while her mouth remained on her breasts—softly, slowly, sucking like a question.

Puno ng pagtataka at pagtatanong ang mga mata ni Crimson, pero hindi nag-tagal ay ipinikit nito ang mga mata. Tanda ng pagpapa-ubaya nito sa kanya.

Napangisi si Carmine. Hindi niya kailangan ng 'oo'—alam na niya ang ibig sabihin nito. Consent by habit. Obedience by design.

Mabilis niyang ipinasok ang kamay sa loob ng shorts ni Crimson, marahang hinimas ang paligid, dinarama ang maninipis na buhok. Crimson's thighs shifted, unsure if they wanted to close or open. Pero sa bandang huli ay hindi nakatiis, hinayaan siya nito sa gusto niyang gawin. Mas lalong napuno ng excitement ang dibdib ni Carmine.

You can flirt, kiss, pretend with someone else—but only I can ruin you like this.

Isiningit ni Carmine ang isang daliri sa pagitan ng labia, marahang kinapa ang namamasang lagusan. Crimson whimpered. Napakapit sa bedsheet. Pero hindi siya huminto.

Carmine leaned in closer and whispered, "Tell me to stop." She challenged her.

Crimson's breath hitched. Her lips parted like she wanted to speak—but only a whimper came out.

"Tell me to stop, Crim." May pang-aasar sa boses ni Carmine, patuloy ang [ag-lilikot ng mga daliri sa gitna ng kakambal.

"Don't." Bulong ni Crimson, tuluyan nang nalunod sa pag-nanasa.

Carmine smiled knowingly and stripped her sister naked.

Tuluyan niyang hinubaran si Crimson, at nang maihagis ang huling piraso ng damit sa sahig, ay agad siyang pumaibabaw sa katawan nito. Dinakma ang panga ni Crimson para mahalikan ang malambot nitong mga labi.

Tulad ng dati, the overwhelming feeling of wrongness and immorality loomed over them. Mas lalong mali kapag ganitong naghahalikan sila kaysa kapag nilalabasan sila sa pamamagitan ng bibig at kamay ng bawat isa. It's too intimate, too romantic, but she can't deny that she enjoys the taste of her mouth.

This was supposed to be Crimson's punishment. A reminder of who she truly belongs to. So why does it still make my hands shake like I'm the one addicted?

Gano'n pa man, hindi magawang pigilan ni Carmine ang sarili. Gusto niyang burahin sa bibig ni Crimson ang lasa ng lalaki nito. Gusto niyang lasa niya lang ang matatandaan ni Crimson habang buhay.

"Hindi ako makahinga!" Itinulak siya ni Crimson.

Carmine tensed. Hindi niya namalayang napadiin na pala ang paghalik niya dahil sa inis na nararamdaman. Idagdag pang matagal na simula noong huli silang nag-halikan, nahirapan siyang controlin ang sarili.

"Shut up," bulong niya, nais balewalain ang katotohanang siya ang nang-akit dito pero sa bandang huli, parang siya nanaman ang pinag-lalaruan ni Crimson sa mga palad nito.

Pumwesto siya pababa sa pagitan ng mga hita ng kakambal. Hindi tulad kaninang bakas ang katiting na pag-dadalawang isip kay Crimson, ngayon ay otomatiko nitong ibinuka ang mga binti.

Kabisado ng katawan nito kung ano ang dapat gawin kahit hindi na utusan.

Malalim na pag-hinga ang pinakawalan ni Carmine habang nakatitig sa gitna nito na tila ba nakangiti sa kanya. Tuluyan siyang naakit sa katawan ni Crimson.

Gamit ang dalawang kamay ay pinaghiwalay niya ang mga pisngi, at agad na sumilip ang kuntil na naninigas at sumasaludo sa kanya. Hindi niya napigilang ilapit ang mukha at langhapin ang parteng iyon ni Crimson, ramdam niya ang init na nanggagaling doon.

"F-f**k, Carm..." Napamura ito dahil nakiliti sa hiningang direktang tumatama sa sensitibong tinggil.

Dahil sa kiliti ay nagsimulang kumislot ang tinggil na 'yon, na agad napansin ni Carmine sa tulong ng ilaw mula sa lampshade. Lalo lamang siyang natakam, kaya tuluyan na niyang inilabas ang dila. Dumila siya mula sa butas pataas sa nanginginig na tinggil.

Kasabay ng pag-ungol ni Crimson ay siyang pagpikit ni Carmine, nilasap ang lasang bumalot sa kanyang bibig.

Fuck. This is it, my favorite taste.

Agad niyang ibinalik ang dila sa gitna ni Crimson, pinaikot ito sa tinggil bago ito marahang sinipsip. Nanatili ang mga kamay niya sa mga pisngi para paghiwalayin ito.

"Oh, God..." Tuluyang umungol si Crimson, nagsimulang manginig ang mga binti.

Ito ang gusto ni Carmine sa kakambal. Napakasensitibo. Madaling labasan.

Ipinagpatuloy ni Carmine ang paglalaro sa gitna ng kapatid. Unti-unting dumidiin ang mukha niya dito, nababasa ng katas ang labi hanggang sa dulo ng kanyang ilong. Hirap mang makahinga, wala siyang pakialam.

Lango siya sa lasa at amoy ni Crimson.

Tila ba panis na alaala na ayaw niya nang tikman pero hinahanap-hanap niya pa rin

"Put your finger in me..." Nagmamakaawa ang boses ni Crimson.

Carmine froze for half a second—not expecting it. It sounded like desperation, not desire. Pero ibinigay niya ang hinihiling nito. Afterall, her goal tonight is to make sure she will not get enough of her.

Habang finifinger at kinakain niya ang kambal ay pinanood niya ang bawat paghinga nito. Ang init ng balat. Ang panginginig. Bawat halinghing.

Tuluyang nawala ang babaeng kamakailan lang ay tinitiis siya at hindi pinapansin. Tila ba nag-balik ito sa ground zero, kung saan alipin ito ng ipinagbabawal na emosyong nararamdaman para sa sariling kakambal.

"Oh, yes.. Carmine, I'm coming.."

At lalong nagwagi ang puso ni Carmine nang tuluyang kumalat ang mainit na katas ni Crimson sa kanyang mukha at daliri. Mahigpit ang kapit nito sa kama at arko ang likod habang nilalabasan.

Pagkatapos ni Crimson ay hindi sila nagsalita. Hindi na kailangan, dahil alam nilang dalawa kung ano ang nangyari. Tuluyang natibag ang pader na pilit binuo ni Crimson. At tuluyang nabawi ni Carmine ang domination at control sa kanyang kakambal.

Tumabi si Carmine kay Crimson, hinila ang hubad na katawan nito palapit sa kanya. Marahan niyang hinalikan ang labi ni Crimson, ipinasok ang dila sa loob ng bibig nito, pinapatikim ang sariling katas.

Umungol si Crimson at sinipsip ang kanyang dila, parang asong uhaw na uhaw. Nagsimulang ipasok ang kamay sa shorts ni Carmine para siya naman ang paligayahin.

Tila ba lalong nalibugan si Crimson sa lasa ng katas niya sa bibig ng kakambal. Madiin ang pagkakapikit nito, patuloy ang malalim na paghalik habang sinimulang paglaruan ang basang kaselanan ng kakambal.

Carmine smiled as she felt her victory.

Her body started to feel good, lalo na nang sinimulang lamasin ni Crimson ang dibdib niya habang patuloy siyang finifinger.

But her eyes stayed open, burning.

Bukod sa libog at sarap, ang tanging tumatakbo lang sa isip ni Carmine—sa kabila ng efforts ng kakambal para tiisin siya, sa bandang huli ay hindi niya na ito kailangang pilitin—hindi kailangang tanungin.

Because Crimson was made for this. Made for her.

You're still mine.