Saving The Drownd

Hawak ang itim na toga,deploma at medalyon ay naglalakad ako pauwi sa bahay namin. Graduation day namin ngayon at katatapos lang sobrang saya ko ngayon pero hindi parin maiwasan na may sumilip na lungkot sa aking puso dahil lagi nalang kasi tuwing may mangyayaring maganda sa buhay ko eh wala naman ang mga magulang ko sa tabi ko. Hindi ko alam pero ganun sila lagi parang ngang hindi nila ako anak eh dahil ni isang beses ay di naman nila pinaramdam saakin yun. Palaging mali ko nalang ang nakikita nila. Haysss anyways tama na ang drama dapat mag saya ako ngayon kasi ito ang pinaka importanteng araw sa buhay ko di dapat ako nag papaapekto sa mga ganyang bagay HAHAHA. Ng makarating sa bahay ay agad akong mag palit ng damit at pumasok sa kwarto ni Lola Andaya at umupo sa may kama sa tabi ng litrato nya na nakapatong sa lamesa. Bagay sa kanya ang pangalan nya na Andaya kasi madaya naman talaga sya iniwan nya na ako kaya tuloy wala na akong kakampi sa bahay na to. "Hi Lola! Ngayong araw po ay napaka saya ko kasi sa wakas nakatapos na din po ako ng pag aaral. Makakapagtrabaho na rin ako lola at mabibili ko na ang lahaaat ng gusto ko. Kaso Lola wala na kayo, sabi ko pa naman sa inyo na pag may trabaho na ako ay ililibre ko kayo eh kaso andaya nyo nauna na kayo dyan sa langit. Panget mo ka bonding la" Hindi ko na mapigilan ang luha ko at kusa na itong nag unahan sa paglabas sa mata ko. Miss na miss ko na si Lola, sa lahat ng nangyayari sa buhay ko ay sya ang nakakaalam sya lang ang nakakaintindi saakin at sakaniya ko lang din naranasan ang mahalin. Kaso ang daya ng tadhana kinuha pa ang taong mahalaga saakin. "Nga pala Lola may good news ako sainyo akalain mo patamad tamad lang ako sa skwelahan pero isa ako sa may Latin honors. Umaysss lam mo ba La habang nag eespeech ako sa stage grabe yung kaba ko pero sobrang saya parin kasi na appreciate daw ng mga kabatch ko yung speech ko pati din yung mga Prof La proud din sila saakin pero mas alam kong proud kayo HAHAHA tapos La alam mo po ba kung sino nag sabit saakin ng mga medal ko yung Prof ko po na strikto yun yung Prof na ang hirap pakiusapan eh. Pero La sabi nya proud din sya saakin Kasi saksi daw sya sa paghihirap ko bilang studyante kaya ayun naiyak Ako ampanget ko pa naman umiyak buti hindi ako tinawanan ni Prof." Matapos kong kausapin ang larawan ni Lola Andaya ay lumabas na ako ng kwarto nya at nagtungo sa kitchen para mag luto ng kakainin ko. Mauuna na akong kumain kasi alam kong gagabihin na sila Mama ng uwi. Kahit wala na si Lola ay sa kaniya parin ako nagsasabi sa mga nangyayari sa buhay ko nakasanayan ko na rin siguro na kahit mukha akong baliw kakakausap sa litrato nya ay ginawa ko parin. Ang kasama ko dito sa mansion ay sina Mama, Papa at Ate pati narin ang mga katulong at driver. Pero kahit ganun ay para parin akong mag isa, pano ba namang hindi graduation ko ngayon at nasabay din ang party ni ate dahil iaanounce na nila na sya ang heir ng aming kompanya at nandun silang lahat sa venue tapos ako lang ang nandito. Nasabi ko narin naman sa kanila na graduation ko ngayon kaya imposibleng hindi nila alam yun, Isa pa ay nagpapadala naman ang school ng invitation pero mas pinili pa nilang samahan si ate kaysa saakin pwede namang iadjust yung oras ng party kahit mamayang gabi or bukas pero wala eh. Tsaka isa pa pwede naman hati silang mag Asawa sa pagdalo sa graduation ko at sa party na yun.