Dağ evinden dönerken , Mevâ içindeki sıkıntıyı bastırmak için camı araladı hafifçe. Soğuk ayaz yüzüne vururken, gözlerini kapatıp yasladı başını arkaya. Fırat ise bir yandan arabayı kullanırken, bir yandan gözü karısınadaydı.
“Gülüm..” diye seslendi fısıltıyla karışık bir sesle..
Fırat’ın sesiyle Mevâ yumduğu gözlerini açıp, çevirdi başını, baktı tebessümle adamın gözlerine.. Ama Fırat bu tebessümün altındaki sessiz çığlıkları duyuyor, iliklerine kadar hissediyordu..
“İnat etme gülüm, bi psikoloğa gidelim.. Bak ben çok korkuyorum Mevâ, bu dalıp gitmelerin, bu gözlerinin ardından ki boşluk beni çok korkutuyor.. Belki bana anlatamadığın ne varsa psikoloğa anlatırsın..” diyip tuttu Mevânın elini sımsıkı. Ama Mevâ, olumsuz olarak sallamıştı başını iki yana. Her zaman olduğu gibi “iyiyim b
