Faded Love

Chapter 18

"The Saddest Part

In Life Is Saying

Goodbye To Someone

You Wish To Spend

Your Lifetime With,

And

The Hardest Thing I

Have Ever Done Is Walk

Away Still Madly

In Love With Him."

.

.

.

............. ........... .......... ...........

.

.

"Leia, talaga bang ibibigay mo sa akin itong lahat?" tanong niyang hindi makapaniwala ng ipilit kung ilagay sa kamay niya ang isang bugkos ng lilibohin. Nanlalaki ang kanyang mga mata at hindi makapaniwala sa nakikita niya.

"Hindi ba sinabi ko namang may commission ka sa bawat item na maiso-sold out natin." saad ko. "Basta galingan mo lang mag-sales talk, para mabilis tayung makapag-benta. Marami naman tayong tanim na halaman, marami silang mapagpipilian. Kung may makikita kang kakaibang halaman pwede tayung bumili para paramihin natin. "Dagdag ko pa.

"Pwede ng pampagawa ng bubong ng bahay namin ito sa probinsya." usal niya. At mahigpit akung niyakap, dinig ko pa ang mahina niyang paghikbi, kaya gumanti din ako ng mahigpit na yakap. Simpleng bagay lang kung tutousin pero para sa kanya isang malaking biyaya na.

"Kailangan kung magpabili sayo ng mga kakailanganin ko. May tao rin akung ipapahanap sayo." Saad ko ng kumalas sa pagkakayakap niya. Pinahid pa ng likod ng palad niya ang luhang naglandas sa pisngi bago humarap sa akin.

"Sabihin mo lang at ako ng bahala huwag lang matatapat sa mga trabaho ko." tugon niya, at muling nagpahid ng luha niya sabay singhot. "Ilista mong lahat ng ipapabili mo para wala akung makalimutan. Maging cellphone, kung anung brand." aniyang umiiyak pero may malawak na ngiti sa mga labi. "Sorry hindi ko mapigilang maiyak sa saya." Dugtong pa niyang tumatawa.

Masaya ako sa mga nangyayari sa amin ni Natalie. Kunting lakas pa ng loob at tibay ng dibdib, makakahon din ako sa impeyernong kumonoy na pinaghaharian ng asawa ko. Kunting tiis nalang, malalampasan ko rin lang ng hirap na pinagdaraanan ko ngayon. Aahon ako dito at magsisimulang mabuhay malayo sa taong gustong pumatay sa akin. Ipapakita kung hindi mananaig ang kasamaan laban sa kabutihan.

Lahat ng pag-iingat ginagawa ko, pero minsan talagang may kaakibat na kamalasan sa buhay ng tao at nananaig ang kasamaan kaya ilang ulit pang winasak ng asawa ko ang pagkatao ko. Ako ang tunay niyang asawa, pero parang ako pa lumalabas na nagnanakaw ng kunting ligaya. Palihim at marahas niya akung inaanking sa tuwing wala ang babae niya. At pagnakaraus siya para akung basurang itinatapon niya. Walang siyang pakiaalam kung anung nararamdaman ko.

"You b***h saan ka nanaman pupunta? Lahat nalang ng kawalanghiyaan nasa iyo na. Hindi ka na mautusan." Sigaw niya sakin ng masalubong ko siyang pababa ng hagdanan.

"Bakit ako ang pilit mong inuutosan? Bakit hindi yang kabit mo?" singhal ko sa kanya at akmang lalampasan na siya ng bigla niya akung itinulak kaya nadulas ang aking isang paa at natuloy-tuloy akung nahulog sa hagdan. Ilang beses tumama aking balakang sa mga baitang ng hagdanan bago pa ako bumagsak sa pinaka-sahig. Halos mapatili ako sa sakit ng aking balakang at pwet. Kaya hindi agad ako makagalaw sa pagkakasampak.

"Buti nga sa iyo." singhal ng babae niyang papalapit sa akin. Pinilit kung tumayo kahit hirap na hirap ako.

"Hayup ka Hammer!" impit kung sigaw. "Isa ka pang malandi ka. Wala kang karapatan pagsalitaan ako ng kung anu-ano." Dagdag ko pang sigaw sa harap ng babae niya pero bigla nalang niya akung sinampal kaya sinipa ko siya, at akmang sasamplin ng sinalag ng aking asawa ang aking palapulsuhan at marahas niya akung itinulak kaya muli akung napasaldak sa sahig. Kasabay ng pagguhit ng kirot sa aking puson. Naramdaman ko ring may biglang bumulwak sa aking gitna at may umagos na pulang likido sa aking hita pababa sa aking binti.

"Hammer!" nahihindik kung tawag sa kanya pero hindi niya ako pinansin. "Hammer, please help me. Masakit ang tiyan ko. Dinudugo ako." anas kung pagmamakaawa.

"Buti nga ng mamatay ka na." asik niya sa mukha ko, bago pa nila ako iniwan.

"Let's go." wika niya at hinila na sa kamay ang babae niya. At hindi man lang ako nilingon at nagdirediretso na silang lumabas ng bahay.

Sa ikalawang pagkakataon muli akung nawalan ng anak. At tulad ng dati si Natalie ang tanging tumutulong at kadamay ko sa lahat ng pagdadalamhati ko. Siya ang laging nasa tabi ko. Siya ang nagbibigay ng lahat sa akin, siya umaasikaso ng mga pangangailangan ko. Siya ang tapat na kaibigang hindi ka iiwan sa oras ng kagipitan. Balang araw makababayad din ako ng utang na loob ko sa kanya. Tutulungan ko rin siyang makaahon sa hirap.

Galit at pagkasuklam ang nadarama ko para sa aking asawa at sa babae niya pinagtulongan nilang pataying ang aking anak. Kailangan ko na talagang imulat ang aking mga mata sa katotohang wala na akung maasahan pa sa aking asawa. Kailangan ko ng kumilos bago mahuli ang lahat, sisiguruhin kung magbabayad sila sa mga ginagawa nila sa akin. Ipapakita ko kung sino bang tunay na may karapatan sa mga tinatamasa nilang ginhawa.

Kailangan ko ng mag-isip ulit ng bagong plano para makawala sa piitang pinagsadlakan sa'kin ng asawa ko. Ako naman ang naglagay sa ganitong sitwasyon ng buhay namin, kaya ako rin ang tatapos nito. Kailangan na naming palayain ang isa't isa. Kukunin ko ng lahat ng sakin at mamumuhay ng tahimik. Malayo sa lalaking minahal ko. Ang lalaking sumira at pumatay sa aking mga anak, saming mga anak. Hinding-hindi ko makakalimutan ang bawat araw na nakasama ko ang isang Hammer Thompson, isang halimaw na demonyo kasama ang demonyita niyang babae.

"Natalie may lakad ka ba sa makalawa?" Agad kung tanong sa kanya pagpasok niya sa gate namin. "May appointment kasi ako kay Atty." Saad ko. Nakapag-disisyon na ako. Wawakasan ko na ang paghihirap ng kalooban ko. Hindi na ako papayag na apak-apakan lang ng kung sino. Tama na ang ilang taon kung paghihirap sa piling niya at hindi ko rin matanggap na ang minahal kung lalaki ay kayang pumatay ng sarili niyang dugo at laman.

"Wala naman. Pwede kitang samahan kung gusto mo." Tugon niya. At isa-isa na niyang binuhat ang mga nakapasong halamang idi-deliver sa kliyente namin. Marami na din umo-order ng mga halaman sa amin kaya kahit paano may pera na akung pambili ng mga kailangan ko, lalo na ang pagkain. Unti-unti na rin akung nagkakalaman hindi tulad ng dating halos buto't balat na ako. Ilang buwan narin ang business namin. Malaki-laki narin ang kinita namin sa mga halaman ko. Hindi ko akalaing ito ang magsasalba sa akin.

Naging manhid na rin ako kaya kahit nakikita ko pa ang asawa ko at ang babae niya baliwala na sa akin. Kaunting tiis nalang Arabella makakalaya ka na din. Bulong ko sa sarili ko. Kailangan ko nalang maghintay ng konting panahon. Ako mismo ang magpapalaya sa sarili ko, sa piitang ako ang gumawa. Babawiin ko lahat. Humanda ka na Hammer Thompson, sisiguruhin kung ikaw namang ang luluhod sa aking paanan. Piping bulong ko habang pinagmamasdan ko silang magkakandong ng babae niya.

Pakiramdam ko may nagmamasid na mga mata sakin, habang abala ako sa paglilinis ng bakuran namin, pero hindi ko hinanap dahil alam ko na kung sino siya. Madaming nagkalat na mga dahon sa loob ng bakuran namin may mga nabali rin mga sanga ng puno kahoy dahil sa nagdaang bagyo kahapon. Kaya madami akung lilinisin. Buti nalang kinuha na ni Natalie lahat ng halaman naka-reserve sa mga suki namin, kung hindi baka nasira pa ang mga dahon. Itinago ko rin sa grahe ng sasakyan ng asawa ko ang ibang mamahaling halaman, malaki ang grahe ng sasakayan niya, kasya ang tatlo hanggang apat na sasakyan. Buti nalang at hindi niya sinagasaan ang mga halaman ko.

Nangmapagod ako'y naupo ako sa isang malapad na bato at uminum ng tubig, basa na rin ng pawis ang aking likod kaya pilit kung sinapinang ng lumang t-shirt ko. Kailangan kung malinis ang buong paligid, marami rin akung nasirang mga halaman. Buti nalang maganda na panahon ngayon. Mahigpit ko rin hawak ang tabak na ipinampuputol ko ng mga sanga na nagkalat, at kahit saan ako pumunta dala ko siya, bilang proteksyon ko, at baka atakihin nanaman ako ng halimaw kung asawa.

Mag-gagabi na ng matapos akung maglinis, kaya pumasok na ako sa loob ng bahay namin, sa likod ako dumaan dahil naaninag ko ang babae sa may living room. Dahan-dahan akung naglakad paakyat sa hagdanan para hindi ako makalikha ng ingay, pero ilang hakba pa para makapasok ako sa kuwarto ko ng bumukas ang pinto ng kuwarto ng asawa ko at inuluwa siyang hubad baro, kaya halos takbuhin ko ang kwarto ko sa takot na magkalapit kami. Agad ko din ini-lock pagpasok. At humihingal na napaupo sa sahig.

Kung dati wala akung takot sa kanya, ngayon natatakot akung malapit sa kanya. Dahil alam na alam ko na ang gusto niyang gawin sa akin. Dahil iisang lang ang bahay na tinitirhan namin kaya hindi rin maiwasang magkita-kita kami.

Ng makita kung umalis na ang asawa ko, nag-ayus na ako para lumabas ng kuwarto ko. Pakanta-kanta pa ako habang naglilinis dahil alam kung ako nalang mag-isa sa bahay. Matapos akung maglinis kumain na ako, pritong itlog at pritong daing na bangus ang ulam ko, bigay pa ni Natalie kahapon ang bangus. Maayus na akung nakakain ngayon, simula ng mag-negosyo kami ng halaman. Bago ko palang mabukas ang pinto ng bahay namin para sana pumunta sa halamanan ko ng bigla itong bukas.

"Buti at nagkita na tayo, hindi mo ako mapagtataguan ng matagal." Ngising demonyong asik niya sakin at agad akung hinila saking kamay pabalik sa sala.

"Ano ba bitiwan mo nga ako, hayup ka. Manyak ka. Tigilan mo na ako." Sigaw ko at nagpupumiglas sa mahigpit na pagkakahawak niya.

"Sumunod ka nalang sa mga gusto ko para hindi ka na masaktan." Angil niya at ibinalya niya ako sa couch, hinawakan niya ang isang paa ko kaya malakas ko siyang sinipa sa tiyan, nabitiwan niya ako. Tatayu na sana ako ng sunod sunod na suntok sa sikmura ang pinkawalan niya, ilang sampal din sa pisngi ko ang natikman ko. Alam na alam niya kung paano ako manghihina. Halos pangapusan ako ng hininga sa ginawa niya. Nawalan ako lakas na labanan siya. Itinaas niya ang isang binti ko at pilit hiniklat ang aking panty at mabilis niya akung kinubabawan habang umiiyak. Kaya wala na akung nagawa kung hindi magpaubaya.

"Ooohhh!.." Ungol niya ng umulos siya ng sunod-sunod.

"Hhhmm." impit ko rin daing dahil hindi ko mapigil na kumawala buhat saking lalamunan, napapasunod din ang aking balakan sa bawat pagulos niya.

"Oohh...F-fuck... It's so f*****g good... Your so tight..Damn.. Hinding-hindi kita pagsaaawaan." Halinghing niya sa paus na boses. At mas lalo pa niyang binilisan na para siyang heniteng nakasakay sa kabayo.

Wala na akung nagawa kung hindi mapasunod nalang sa mga ginagawa niya. Sa pagatlong pagkakataong nakakuha ako tiyempo at malakas kong tinuhod ang gitna niya.

"Aaggghhh... fuckk.." Daing niya sabay tutop ng p*********i niya.

"Yan ang bagay sayo hayup ka. Napakamanyak mo. Mabasag sana ang pula ng itlog mo para hindi na dumami ang lahi mong kriminal." Sigaw ko, at mabilis akung tumakbo patungo sa kwarto ko, hindi ko alintana ang aking kahubdan, basta ang gusto ko makalayo sa asawa kung walang alam gawin kung hindi alipinin ako.

Humihingal akung pabagsak na humiga saking kama ng nakahubad. Iyak lang ang tanging nagagawa ko pag ganitong binababoy ako ng aking asawa. Ito na ang huli. Bulong ko sa pagitang ng mga hikbi.

Dahil sa nangyari halos magkulong nanaman ako sa aking kwarto, sa bintana ko nalang tinatanaw ang paalis ng aking asawa tuwing umaga.

Mahigit isang buwan na din mula ng pagsamantalahan ako ng aking asawa dahil halos hindi na rin umaalis ng bahay ang babae niya at kung umalis man bumabalik din agad. Kaya naisipan kung gamitin ang ibinigay sakin ni Natalie isang linggo pagkalabas namin ng hospital gamitin ko raw dalawang beses sa isang buwan.

Nanginginig ang aking mga kamay habang pinagmamasdan ko ang aking hawak kaya dahan-dahan kung ibinaba sa ibabaw ng aking kama. Malakas ang tahip ng aking dibdib habang nakatitig lang dito, at naghihintay ng kung anung magiging pagbabago.

"Oohh!... My God!.." Halos mapahagulgol ako sa nakikita ko. Hindi ko alam kung para saan ba ang masaganang luhang nag-unahan dumaloy sa aking mga mata. Kaya para makasiguro, inulit ko pa ng dalawang beses. At ang naging resulta iisa. "Positive. I'm pregnant."

"Huwag na huwag kang tatakas na babae ka, magluto ka d'yan. Lagi ka nalang nagtatago pag oras ng trabaho, palamunin ka lang dito." Mariing sikmat ng babae ng asawa ko ng makita niya ako sa kitchen.

"Ikaw ang palamunin dito at hindi ako."Sigaw ko naman sa mukha niya. Sinong nagsabing pinakakain nila ako. Ni ayaw nga nila ako bigyan ng makakain.

"Aba't marunong kanang lumaban ngayon, baka gusto mong isumbong kita sa asawa ko para masampal ka nanaman." asik niya sakin na ikinainis ko. Paano niyang nasabing asawa niya ang asawa ko.

"Huwag kang mang-angkin ng hindi sayo, dahil kahit kailan hindi mo magiging asawa si Hammer. At huwag kang nega." Sigaw ko na sa kanya.

"Anung nangyayari d'yan?" Sigaw ng isang tinig, marahil nadinig niya ang sigawan namin.

"Babe sinisigaw-sigawan ako ng chimay mo. Sabi ko kasi sayo palayasin mo ng yang malanding ito." Maktol pa niya at hinila ang bohuk ko kaya bigla kung tinabig ang kamay niya bago pa niya ako makaladkad.

"f**k you! b***h. Bitawan mo siya." Pasigaw na utos ng asawa ko sa akin. At bago pa siya makalapit sakin dinakma ko na ang kutsilyo sa ibabaw ng lababo. At iwinasiwas sa kanya kaya tinamaan siya sa braso.

"f**k you karin. Ashole! Ako ang asawa mo pero akung ginagawa mong alipin at ang malanding kabit mo ang namamasasa ng para sa akin. Kayang-kaya ko kayung ipakulong ngayon." Sigaw kung paghahamon.

Shut up!" balik sigaw niya. Habang tutup niya ang braso niyang tinamaan ng dulo ng kutsilyo. Hindi na ako papayag na apihin nila ngayon. Mulat na ang aking mga mata sa katotohanan. Wala ng silbi ang pagsasakripisyo at pagtitiis ko, hindi ko na mahihintay mamahalin pa niya.

.

.

.

.

.

.........................................................

.... please follow my account and

.... add my stories in your library.

................."Lady Lhee"...............

.......thanksguys....loveu.....lrs...