NAHIMASMASAN SI JADA AT NATAGPUAN ANG SARILI na nakayupyop sa isang pabilog na lamesang kahoy, nakaupo siya sa silyang kahoy na sa sobrang kakapalan at kabigatan ay hindi niya maiurong para makatayo. Kahit namimigat ang ulo ay pinilit niyang ilibot ang tingin sa paligid. Nasa balkonahe siya ng isang bahay, hindi niya alam kung pang-ilang palapag iyon. Nang lumayo ang tingin niya at makita ang tanawin sa paligid ng bahay ay sigurado siyang nasa isang parte pa rin siya ng kagubatan dahil wala siyang makita kundi napakaraming mga puno at ang dagat sa di kalayuan. Ang malakas na hanging dagat na may kasamang ambon na humahampas sa mukha niya ang nagpaggising sa kanya. Hindi niya makita sa paligid si Sebastian pero nararamdaman niya ito.
Sa lahat ng naranasan ni Jada tuwing makakatagpo ang la
