Napailing-iling na lang ako dahil sa sinabi niya. “Alam mo, huwag mo nga akong binabatuhan ng kung ano-ano’ng mga biro mo. Baka mamaya ma-miss mo ako niyan at tumawag ka na lang sa gabi ah,” paglalaban ko sa pagbibiro niya. Nakita ko naman siya na natawa at napailing-iling.
“Hindi ko naman alam na lalabanan mo pala ako sa ganiyan, well I might do that one day. Ngayon pa nga lang miss na kita.” Napakamot na lang ako sa aking ulo habang siya ay hindi mapigilan ang pagtawa.
“Bala ka na nga di yan,” inis na sabi ko. Nakakainis hirap bumawi ng banat sa lalaking ito eh. Hindi ko na lang siya pinansin at nanatiling tahimik lang sa biyahe.
Makalipas ang ilang oras, nakarating na kami sa bahay nila. I never thought na ganito pala kalaki yung bahay nila Enzo. Sa harapan pa
