Seven Deadly Sins Series 1: Greed

Kabanata 3

DINALA ni Maris sa alam niyang pinakamalapit na Ospital ang binata na nagpakilala bilang si Krieg. She wasn’t sure if that is really his name, pero iyon na lang ang nilagay niya sa Hospital Record nito nang tanungin siya ng nurse. Ang duda kasi niya'y ay nag-imbento lang ito ng screen name kanina. Baka mamaya pala ay isa itong serial killer ito o wanted sa mga pulis.

That thought sent shivers down her spine.

He was wearing a black cap with a printed word F-CK you on top of it, a dark shade to hide his beautiful but dangerous eyes, a black shirt that fits his well-toned body, black pants trying to hide his huge bulge inside it, a black rider jacket that makes him cool while riding his motorcycle, and black high-cut shoes to complete his look earlier. 

Sa unang tingin ay mukha itong gangster, mafia, killer,o 'di kaya naman ay isang magnanakaw. But, on the contrary, he doesn’t look like one. In fact, his all-black outfit suits him well. Very well. Mas lalo pa nga ‘atang nakadagdag ito sa lakas ng apeal niya.

Wait—what? Did I just compliment this man that I barely know? Jesus Christ! Agad na sinuway ng dalaga ang sarili. Umiiral na nanaman ang malikot niyang isip. Readings at Constitution dapat ang iniisip niya at inaatupag niya, hindi ang mukha ng binata na ‘to.

Looks can be deceiving sometimes. Malay din ba niya kung ginagamit nito ang mala-anghel na mukha at maka-Adonis na katawan para sa mga kalokohan niya at para maisahan siya. 

Inihilig ni Maris kaunti ang ulo. Hindi kaya artista talaga ito at nag-disguise lang upang hindi makikala ng tao? No. Kung artista siya, bakit sunod-sunod ang putok ng baril kanina? Bakit ito gumulong sa damuhan, may ilang galos sa mukha at katawan, at nakahilata ngayon sa Hospital bed? Pero hindi naman siya mukhang kriminal, ani ng maharot niyang utak. Sa mga teleserye at movie lang siya nakakakita ng gwapo na kriminal. Sa personal, mukha itong bisugo na nabulok sa ilalim ng lupa.

“Stop eyeing—no. Stop eye raping me. If you want a bite and a  taste, I will willingly let you. But if you want us to f-CK, come here and ride me, baby.”

“Pervert!” Umirap ito dahil kanina pa siya inaamoy-amoy ng binata. Hindi lang niya ipinahalata na asiwa siya’t hindi na nagiging kumportable.

He secretly groaned when he felt his arousal. He is aroused even just with her feminine smell. God damn it! She bewitched me!  Tanging ang isang kulay puti at manipis na kumot sa kaniyang ibabaw ang tumatabing sa kaniya. Mahawi lamang ito ng kaunti ay paniguradong masasaksihan ni Maris ang kabuuan niya. Masasaksikan ng dalaga kung paano mag-react ang alaga niya sa ibaba. 

Oh, men! He’s screwed.

It was his first time to feel this kind of heat and excitement. Malayo sa bituka ang mga sugat niya sa katawan. Ni hindi nga niya naramdaman ang mga ito kung hindi lang pinuna kanina ng dalaga. And when she was about to leave him, he took advantage to his situation. Nagpa-awa ito kanina at umakto na nasasaktan sa harap ng 'di kilalang dalaga. At syempre, bilang isang mabuting samaritano, kinain siya ng konsensya. Labag man sa loob niya na makasama si Krieg, dinala pa rin niya ito sa kung saan nararapat. The plan was to bring him and leave immidiately. Pero heto't nasa loob pa rin siya ng Hospital upang bantayan at samahan ang isang taong hindi niya naman kilala. 

Actually, Krieg hates the smell of Hospital, and so their ambitious doctors. Doctors, and even some health care workers can pull some strings and play politics, too. That’s what his family believed kaya naman  kumpleto ang private medical staffs ng pamilya nila. One call away lang din ang mga 'to at ang ilan ay stay in pa nga sa mansyon.  But look at him now, lying on the small bed peacefully while eyeing his prey.

“You’ve got a pair of beautiful eyes, baby.” he complimented with a grin. “I wonder how they would look like while you’re under me and I am inside you. Holy piece of cake. You're hot!  Nakikita ko na sa aking imahinasyaon kung paano tumirik ang nga mata mo at kung paano pumikit ng mariin dahil sa sarap—”

“Oh, dear. Sorry to disappoint you, pero hanggang imahinasyon ka na lang.” Matamis siyang ngumiti, pero agad ding binawi iyon at pinalitan ng isang irap. 

“Ang sungit.” Humalakhak ito. “Here’s my calling card. Don’t hesitate to call me in case you change your mind.”

“Nope. May isang salita ako. Hindi na magbabago ang isip ko."

“Krieg. That’s my name. Wait—I already introduced myself to you earlier. Kanina pa rin tayo magkasama—”

Tumikhim siya. “Almost an hour.” 

“Fine. But my point is, I still don’t know your name.”

“Does it matter?” she asked raising a brow. 

Imbis na ma-turn off sa kasungitan ng dalaga ay mas naaliw pa si Krieg. Maris rolling her eyes three hundred sixty degrees emphasizes the features of her beauty and makes her special in his eyes. Gasgas nga lang  'ata ang charms niya ngayon. 

Kailanman, hindi nagbigay ng personal na impormasyon si Maris sa kahit sino. She’s nice and she knows how to communicate well with other people, pero ang personal na impormasyon ay mananatiling pribado.

“It is. How can I pay you back if—”

“Hindi naman ako nagpapabayad,” mapait at may diin  niyang tugon. “Kusa at bukal sa puso ko ang tumulong kahit na ayaw kitang makasama. A simple thank you will do.”

“Ouch!” Ipinatong nito ang kamay sa dibdib, kunyari ay nasaktan talaga ito. Gago talaga. “I just want to know your name. May I?”

“Ayoko.”

Nag-beautiful eyes pa ang gago! Akala niya naman bagay niya, mukha naman siyang tae sa inodoro. 

“Ayoko. Huwag kang makulit dahil iiwan talaga kita rito. I’m serious, so don’t use your charm on me. Hindi gagana 'yan sa akin.”

“At least, hindi man kita mabayaran sa kabutihan mo, maisasama naman kita sa prayers ko. Baka hindi mo naitatanong relihiyoso ako.”

He felt thrilled. In his entire existence, he never encountered such a girl like her. All of them were dying to catch his attention. They are willing to cry blood just to be touched by him. They willingly spread their legs to welcome his hardness. Always.  But this girl, she shows no interest in him. Ni hindi nga siya nito kilala. Wala siyang kahit anong ideya sa katuhan ni Krieg.  Para siyang isang cute na naliligaw na tuta habang nakatingin ito sa binata. Strange but it felt good. 

F-CK it! 

Mas lalo itong nagkaroon ng interest sa dalaga dahil sa pagiging misteryosa nito.

“Liar. Hindi ka mukhang madasalin.” Hindi na niya mabilang kung ilang beses na umikot ang mata niya ngayon. Specifically habang kasama ang estrangherong ito. "Kilabutan ka naman. Ginagamit mo si Lord para lumandi." 

“I am and I don't, baby. Don’t Judge the book by its cover. Huwag mo akong husgahan agad dahil kapag nakilala mo ako ng husto ay baka kainin mo lahat ng sinabi mo.”

Hindi pa rin kumbinsido si Maris. Pakiramdam niya talaga ay taktika lang ito ni Krieg upang malaman ang pangalan niya. Kinain siya ng konsensya dahil hinuhusgahan niya ito. Baka nga naman kasi madasalin, wika ng isang konsensya niya. Kanina pa ito sumasabat at kumakampi sa binata.

Wow!  Sa unang pagkakataon, hindi nagkasundo ang organs at organ system niya.

“I’m waiting,” dagdag nito. "Patiently waiting."

“Fine.” Dumiretso ng tayo ang dalaga. Humigpit ang hawak niya sa strap ng backpack. Bumuntong-hininga siya. “My name is...I’m Neri. Happy?”

“Why am I having this strange feeling of doubt? Bakit  pakiramdam ko ay gawa-gawa mo lang iyan upang tantanan kita.” Mapanuya niyang saad.

“Bakit, hinusgahan ba kita at kwinistyon nang ipakilala mo ang sarili mo bilang Krieg?”

Well, she’s having second thoughts. Hinuhusgahan niya rin ito kaunti sa utak, pero sa loob-loob niya lang. She never wanted to hurt or offend him.

“Ah! I love how you pronounced my name. Pangalan pa lang ‘yon. F-CK! Paano na kaya kung umuungol ka sa—”

“Kung ayaw mong maniwala na Neri ang pangalan ko, then don’t. No one is forcing you to believe.” She crossed her arms on her chest. Pa-simple niyang tiningnan ang oras. “Nickname ko lang ang Neri. Bahala ka na mamatay kakaisip kung ano ang buo kong pangalan.” Neri, short for Nerissa since her full name is Maria Nerissa Mejia. 

Imbento lamang ni Maris ang 'Neri' bilang kanyang palayaw pero at least ay hindi ito kasinungalingan dahil parte naman talaga ng buo niyang pangalan iyon. Kaya't hindi niya kailangang makonsensya. 

“Okay, fine. I believe you.” Hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makapaniwala na mayroong babae na walang interes sa kan’ya. Ni hindi man lang siya nito binigyan ng pansin. Kung ibang babae lang ‘to, panigurado gumagawa na sila ng milagro o kaya naman ay hinahalay na siya.

“So Neri, kailan ulit kita makikita?”

“Stop eye-raping me,” suway naman ni Maris. Ginamit niya ang eksaktong linya ni Krieg kanina.

“Am I making you uncomfortable?”

“Not at all. Ayaw ko lang isipin na crush mo ako.”

Humalukipkip ang dalaga sa gilid, humahanap ng tyempo para umalis.

Hell, yes! “I don’t like you. I only want you in bed, over me, your tight cunt wrapping on my fully erected p***s, and hear you moaning my name out of pleasure.”

That thought makes his hardness to him as hard as a rock. He can actually imagine his self smashing her with his. Umaasa kasi itong kapag may nangyari sa pagitan nila, makalimutan na niya ang maganda nitong mukha. He wanted to prove to himself that it was just purely lust. Na ang matinding excitement, attraction, at init na nararamdaman niya ay panandalian lamang.

“Bastos!” Her teeth gritted.

“Ang bastos, nakahubad. Do you want to see me wearing nothing but this killer smile?”

“Oh, sorry! Not going to happen, dear.”

Sakto naman na pumasok ang isang middle aged, man in white. Medyo may edad na ito pero ang matikas na katawan at makisig na mukha ay nanatili sa kanya.

Ayon dito, hindi naman daw malala ang mga sugat ni Krieg sa katawan. Simpleng galos lamang daw ito at malayo sa bituka. There is no side effect at all. Binigyan lang siya ng pain killers at antibiotiko.

Ang arte arte, galos lang naman pala! Umirap ang dalaga. “Oh, okay ka naman na pala e. Hindi ka pa mamamatay,” aniya nang umalis ang Doctor sa ward.

“Matagal pa ba ang guardian mo?”

“They won’t come,” sagot niya. Walang ideya ang dalawa sa kalokohan niya. Maling numero ang ibinigay niya kanina sa record.

“Sige. Mukhang maayos ka naman. Una na ako.” Tinalikuran na niya ito’t hindi na hinintay pang tumugon. She’s tired and all she wanted to do is to peacefully lay down on his bed.

“Hey, wait!” He grabbed her hand and hold her wrist tightly.

“What?” asik nito. Ang mata niya ay nanlilisik na pero cute pa rin iyon sa paningin ni Krieg.

“Uhm. In any chance, do you want me to drive you home?”

“No—”

He faked his cough. “Do you want me to drive you home, or you will ride me instead?”