THE INACCURATE LOVED by Shyraine_Krisha

BABALA: Ano mang pagkakahalintulad sa pangalan, lugar at kaganapan sa kasalukuyan ay hindi sinasadya at nagkataon lamang. Inshort ang lahat namamabasa nyo sa akda na ito ay bunga isip lamang at gawa gawa ng malilikot na imahinasyon ng may akda. Salamat sa pangunawa:) A YEAR AGO IN THE THE PAST "I hate you. I hate you. GO TO HE'LL!" Ang sigaw kong sabi sa taong nasa harapan ko ngayon na halos mangiyak ngiyak na habang nakaluhod sa harapan ko. "R-raine naman. I'm begging you, don't do this to me. I'm so sorry. And again and again, at sa maniwala ka man o hindi, h-hindi ko ginusto na ma-fall ako sa kanya. Pero dahil nangyari na ang nagyari, k-kaya naman, wala na akong nagawa pa, lalo pa nong nalaman ko na he likes me to? at mahal nya rin ako at nagmamahalan kaming dalawa. K-kaya..kahit alam ko na masasaktan kita na best friend ko, ay itinuloy ko pa rin na mahalin ang taong mahal mo and I'm really really sorry for tha--" at dahil sa galit ko sa kanya at sa mga narinig ko ay naitulok ko sya ng pagkalakas lakas. "You stop. You betrayed--me?! YOUR BESTFRIEND, seriously?! You know that I like him to pero ginawa mo pa rin gusto mo! At hinding hindi kita mapapatawad for doing this to me. Pero sige, hahayaan kita magpakasaya kasama ng taong pinakaminamahal ko, total isa kang dakilang manloloko!" sabay tinalikuran ko sya at walang pasabi na iniwan ko siya at pabagsak na isinara ang pinto ng condo nya at nang makalabas ay don lang bumagsak lahat ng nararamdaman kong sakit sa puso ko. Makalipas ang ilang araw. Hinayaan ko lang sila na magsaya habang magkasama habang ako na tahimik pero nasasaktan na nagmamasid sa kanilang dalawa at sa mga araw na pagmamasid ko sa kanila ay don ko nalaman kong gaano nila kamahal ang isa't isa. He's looks happy kasama ng kaibigan ko at kita iyon sa kanyang mga mata and masakit para sa'kin dahil ni minsan ay hindi ko naramdaman sayang 'yon sa kanya nong kami pa ang magkasama. Dahil ang tingin nya lang sa'kin ay isang matalik na kaibigan, kapatid. Pero dahil mahal ko siya, lahat ng efforts ay ginawa ko para lang maipakita sa kanya kung gaano ko sya kamahal. Pero nagbago ang lahat ng samin ng dumating ang traydor kong kababata. At ayon na nga, nalaman ko nalang na sila na at ang masakit pa don ay itinago nila ng ilang taon bago nila sinabi na sila na at nagbabalak na rin sila na magpakasal. "Mahal na mahal kita at handa akong isakripisyo ang lahat wag ka lang mawalan sa'kin,"ang sabi ng kaibigan kong haliparot. Samantalang nagugulohan naman ang mukha nito na bumaling sa kaibigan ko. "Bakit ganyan ka magsalita mahal? Ano bang angyayari ha?" Ang takang tanong nito na kinailing iling naman ng best friend ko. "Wala. Wala naman. Nasabi ko' lang yon dahil sa emosyon ko," "Ahh ganon ba?"sabay tango tango nito. "Kung alam mo lang kung gaano ako nasasaktan sa pagsasama nyong dalawa."bulong ko sa kawalan at dahil masyado ng masakit ang mga nakikita ko ay mas minabuti ko nalang na umalis sa pinagtataguan ko. Siguro nga kailan ko ng i-let go kong ano man tong nararamdaman ko sa kanya dahil pagbaligbaligtarin man natin ang mundo mas mahal nya ang best friend ko at kahit masakit ako na ang kusang lalayo. KINABUKASAN Napagpasiya ko na umalis at pumuntang ibang bansa at don nalang ipagpatuloy ang pagaaral ko. Habang nagiimpake ay biglang nagring ang phone ko unknown number ito at kahit nagtataka kong sino ang tumatawag ay sinagot ko pa rin. "Hellow. Sheryll's speaking." Ang panimulang sabi ko sa kabilang linya, "Hellow. Raine, it's me Sheena. Can we talk?" Si sheena na halatang kinakabahan habang nagsasalita. Ikaw ba naman magtraydor sa kaibigan kong di ka makaramdam ng takot at kaba. "Oh! It's you again my betrayed best friend," diin kung sabi 'betrayed bestfriend'. "Please raine, ayaw kung ng gulo okay? Ang gusto ka lang naman, bago ka umalis e' sana magkausap tayo ng maayos kahit di tayo magkapatawaran at least man lang malaman mo yong side ko at ko--"at dahil rinding rindi na ako sa kaartehan nya ay pinutol ko na ang mga sasabihin nya sana. "Okay. I text you the place kung saan tayo maguusap at magkikita." Matapos kung masabi yon ay agad kung pinatay ang linya ko. Siguro nga ito na yong time para magkausap kaming dalawa for the sake's of good. *** Nasa favorite spot na namin kami ngayon at ito ang lagi namin tambayan na dalawa nong mga highschool pa kami. Ito ang napili namin dahil bukod sa perfect view ito dahil nasa bandang banginan ito ay sariwa rin ang hangin dahil sa mga puno. "I'm sorry for not telling you the truth. Alam kong nasaktan kita raine pero sana naman maintindihan mo kong anong pinanggagalingan ko. Alam ko at matagal ko ng alam na you love him and I'm sorry Kasi kahit na alam ko na mahal mo ang taong mahal ko ay ginawa ko pa rin na mahalin sya kahit pa na nasasaktan na kita." Ang sabi nya na ang tingin ay nasa ibaba. Alam ko rin naman na hindi madali ang lahat lalo na pagamin nya na may relasyon sila ng taong mahal ko. Pero pinagkatiwalaan ko sya at yon ang mas masakit. I trust her more than else, more than anyone else. "Yan lang ba ang sasabihin mo? Matapos ang lahat ng mga ginawa mo? You know what, alam mo kong anong mas masakit bukod sa panloloko mo? I trust you. I trust you like my siblings. I trust you because you're my friend. My best friend, but you broke my trust to you at yon ang mahirap maibalik dahil sira na ang tiwalang yon. Ang pagtitiwala ko sa'yo. Siguro mapapatawad pa kita pero ang tiwala ko sa'yo bilang kaibigan? Mahirap ng maibalik. Siguro hanggang dito nalang yong friend ship nating dalawa. It's over. Our friendships over!" At dahil di ko na kinaya ang eksena ay tumalikod na ako at aalis na sana ng hawakan nya ang braso ko sabay pinaharap nya ako sa kanya. "Sheryll naman! Ang unfair-unfair mo! Lahat na ginawa ko. Lumuhod na ako, nagmakaawa sa'yo tapos tatalikuran mo lang ako?! How dare you insulting me. Ako na nga tong nagmakaawa sa'yo na magayos tayo tapos ikaw pa tong aarte arte? Tsk. Sabagay dati pa man lang din maarte kana. Alam mo hindi ko nga alam kung paano ako nagtagal jan sa paguugaling mong yan. Pero sige. Kung gusto mong friend ships over! Di pagbibigyan kita, sa gusto mong mangyari. Total naman ikaw lagi nasusunod di--" sabay sampal sa kanya dahil sa galit sa mga pinagsasabi nito. "How dare you to say that to me. At ako pa talaga ang pinagmumukha mong may kasalan. Bakit sino satin naglandi? Di ba ikaw. Nilandi mo lang naman yong taong mahal ko. So sabihin mo, sino satin ngayon mas mukhang mas masama? Di ba ika--"pero hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng bigla nya akong sampalin. At dahil sa galit ay nagsampalan at nagsabunutan kami. Walang nagpaawat saming dalawa at pareho kaming hindi nagpatalo. Nasa ganon lang kami na sitwasyon ng sa isang iglap ay may nangyari na kailan man ay hinding hindi ko ginusto man na mangyari. *** BACAK TO PRESENT Narito ako ngayon sa sala habang nagaalalang naghinihintay sa paguwi ng asawa ko. Paniguradong paguwi no'n kong hindi lasing ay bugbog sarado. And speaking of....narito na nga sya habang kalung kalong ng mga kaibigan. "For god sake's Samuel. Mahiya ka naman sa mga kasamahan mo oh?! Lagi lagi ka nalang nila sinusundo rito pauwi--seriously hon?!" Ang nagaalalang sabi ko rito matapos itong alalayan na makahiga ng mga kasamahan nya. "Raine, una na kami ha," paalam ni John. Isa sa mga kasamahan ng asawa ko. "Sige, sige. Ako na bahala rito. Salamat nga pala sa pagsundo nyo sa kanya," "Nako, wala yon Raine. Ikaw ba pa. Di kana iba samin. O siya mauna na kami at baka malagot pa kami ng mga misis namin," aniya habang natatawa pa. "Sige, sige. Ingat kayo. Salamat ulit." "Wala yon. Sige mauna na rin kami." "Bye raine!" At tuloyan na nga silang nakaalis. Samantalang naiwan naman ako habang nakatitig sa asawa ko na ngayon ay mejo nahihimasmasan na. "Hon, buti naman gising kana," sabay lapit ko rito at hahawakan sana ang mukha ng umiwas ito sa' kin. "I'm tired raine. Just please hayaan mo munang makapagpahinga ako." He said to me at pagkatapos ay tumayo ito at naglakad paakyat sa taas habang ako naman ay naiwan na magisa hanggang sa di ko namalayan na tumutulo na pala ang mga luha ko. "Oh God! Please...help me and give me strength upang mas maunawa ko ang galit sakin ng asawa ko." Ang taimtim kong dasal habang mangiyak ngiyak na. Siguro nagugulohan kayo at kung bakit ganon nalang ang pakikitungo sa'kin ng asawa ko. Sabihin na natin na isa ako sa dahilan kung bakit ganyan sya ka cold sa'kin. Pero matagal na nangyari yon at halos lahat ng tao na nakapalibot samin ay nakamove-on na sa pangyayari iyon--pwera nalang sa isang tao na labis-labis ang nadaramang sakit at lungkot sa pangyayaring iyon. Well, hindi ko rin masisi ang asawa ko kung hanggang ngayon ay galit pa rin siya sa'kin because it's my fault too. Ako ang dahilan kung bat nawala ang pinakamamahal niya. Siguro kabayaran na ito sa lahat ng kasalan na nagawa ko noon...pero kahit na ano pa man ang mangyari I'm always here to love and to more understand whatever he wants and I do best para maramdaman niya yon at kahit na masakit ay kakayanin ko, basta makasama ko lang ang taong mahal at pinakamamahal ko. KINABUKASAN Nagising nalang ako sa mga kalabug na nanggagaling sa baba kaya naman dali dali akong bumangon sabay patakbo akong bumaba. Ni hindi na nga ako nakapagsuklay man lang dahil sa pagmamadali ko. "A-ahmm goodmorning hon," pilit kung pagngiti sa harapan nya "I'm really-really sorry dahil la--" ngunit hindi pa man ako nakakatapos sa sasabihin ko ay bigla itong nagsalita na kinagulat ko. "Asual. Your always late to woke up early kaya naman ako lagi nagluluto at nagpre-prepared ng breakfast natin. Anyway, just sit and eat your breakfast." Ang sabi nya habang sinusuot ang coat na bagay na bagay sa suot niya. Mas lalo tuloy akong nagu-guwapohan sa kanya. "RAINE!" Pasigaw niyang sabi na kinagulat ko naman "A-ahhm YES HON?!" naghestirical kong sabi sabay upo dahil gutom na gutom na ako. Mukhang masasarap kasi lahat ng iniluto nya. "Tsk. I said be ready tonight because mom and dad invite us para sa dinner sa bahay. So be prepared. Sige mauna na ako," ang paalam nito pero bago pa man ito makalabas ng bahay ay muli itong bumalik sabay humarap sa'kin at ganon nalang ang gulat ko sa huling sinabi nya. "Before I forgot. Pwede, bago ka magbreakfast, magsuklay ka man lang muna and please, magayos ka naman. Nagmumukhang napapabayaan ka na ng asawa mo." At pagkatapos niyang masabi yon ay naiwan akong tulala sa kawalan. "Ano daw?! Asawa mo?! For real? nabingi lang ba ako?! Sinabi nya ba talagang ASAWA MO?"