Alexandrea POV.
Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Ilang beses ko nang sinubukang mag-focus sa mga papeles na nasa harapan ko.
May mga kontratang kailangang pirmahan.
May mga report na dapat kong basahin.
May mga meeting pang naghihintay.
Pero sa tuwing susubukan kong magtrabaho… kusang napupunta ang mga mata ko sa isang tao.
Nakatayo siya ilang metro ang layo mula sa mesa ko, tahimik at nakapamulsa. Seryoso ang ekspresyon habang nagmamasid sa paligid ng opisina.
Si Sebastian.
Napabuntong-hininga ako.
Bakit ba kasi ang gwapo mo?
Hindi ko alam kung anong sumpa ang meron ang lalaking iyon.
Kahit simpleng itim na polo at slacks lang ang suot niya...
Para pa ring modelo sa magazine.
Mas nakakainis pa...
Hindi niya alam ang epekto niya sa akin.
O baka alam na alam niya.
Napai
