Sebastian POV.
Madilim na ang paligid.
Mula sa malalawak na salamin ng executive floor, tanaw ko ang mga ilaw ng siyudad na isa-isang nagsindihan.
Tahimik na rin ang buong kumpanya.
Matagal nang nagsiuwian ang mga empleyado.
Pati ang mga ilaw sa ibang departamento ay nakapatay na.
Ngunit sa loob ng opisina ni Alexandrea...
Naroon pa rin siya.
Tahimik na nakaupo sa harap ng mesa.
Napapalibutan ng mga dokumento, laptop, at mga report na tila walang katapusan.
Napabuntong-hininga ako.
"Stubborn..."
Mahina kong bulong.
Hindi niya na naman namalayang lumipas na ang oras.
Dahan-dahan akong lumapit.
Hindi ko siya inistorbo.
Tumayo lamang ako sa likuran ng swivel chair niya.
Napansin kong bahagyang nakayuko ang ulo niya habang minamasahe ang sariling batok.
Halata ang pagod.
Mar
