Alexandrea POV.
Halos hindi ako makahinga.
Hindi dahil sa sikip ng elevator.
Kundi dahil sa bilis ng lahat ng nangyayari.
Ilang segundo lamang ang lumipas matapos huminto ang elevator ay mabilis nang kumilos si Sebastian.
Parang may instinct siyang matagal nang sinanay.
Hindi siya nag-panic.
Hindi rin siya nag-aksaya ng oras.
"Alex."
Mahina ngunit matigas ang boses niya.
"Tumingin ka sa akin."
Ginawa ko ang sinabi niya.
"Kaya mo bang umakyat?"
Napatingin ako sa kisame ng elevator.
May maliit na emergency hatch.
Hindi ko alam kung paano niya iyon nabuksan sa loob lamang ng ilang segundo.
Ngunit wala na akong panahon para magtanong.
Tumango ako.
"Kaya ko."
"Good."
Mabilis siyang umakyat.
Para lamang siyang umaakyat sa hagdan.
Ilang sandali lang…
Nasa ibabaw na siya ng
