Alexandrea POV.
Tahimik ang buong mansion.
Pagkalabas ko sa silid ni Papa ay napahinto muna ako sa mahabang pasilyo. Muli ko siyang nilingon. Nakahiga pa rin siya sa kama… hanggang kailan ka ba mananatiling tulog, Papa?
Payapa at kung titingnan parang normal lang na natutulog.
Bago ako tuluyang umalis, mahina akong ngumiti. "Papa… Bukas ulit ako magkukuwento sa'yo, hihintayin kitang magising."
Marahan kong isinara ang pinto. Pagkatapos ay nagtungo ako sa sarili kong silid. Pakiramdam ko ay napakabigat ng katawan ko.
Parang lahat ng nangyari nitong mga nakaraang araw ay ngayon ko lahat nararamdaman iyon.
Matagal akong naligo.
Hinayaan kong tangayin ng maligamgam na tubig ang pagod at takot na matagal kong kinimkim.
Makalipas ang halos isang oras...
Pakiramdam ko ay bahagyang guma
