ลืมรัก Forget Me

4

งานเลี้ยงที่ไม่สนุก

สามสาวนั่งจับกลุ่มดันตั้วแต่เช้า พอเที่ยงทั้งสามคนก็พากันลวไปหาข้าวกินที่ร้านไม่ไกลจากสถานีมากนัก เพราะงานกำลังเดินไปได้สวย... หัวเดียวกระเทียมลีบมันยังใช้ได้ตลอดเลยสินะคำนี้

ฝันเดินไปสั่งสุกี้ทะเลแห้ง ส่วนอีกสองคนพากันแยกย้ายไปคนละทิศละทางเพราะกินไม่เหมือนกันเลยสักคน ฮ่าๆๆ

สามคนนั่งกินไปคุยกันไปแลกความคิดกันอย่างสนุกสนานจนทั้งหมดก็จัดการกับอาหารของตัวเองจนหมด

"แยม แกว่าตรงนี้มันควรปรับเปลี่ยนออะไรอีกป่ะ แจ็คกี้ แกว่าตรงนี้แกจะวางแผนออกมาในรูปแบบไหน" เมื่อเข้ามาถึงห้องทำงานฝันก็จัดการทำงานต่อทันที

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังจะตอบและพูดคุยก็มีเสียงเคาะจากประตูดังขึ้นมา

ก๊อกๆๆ

' ขอรบกวนเวลาสักครู่นะครับ ผมชื่อเอกดนัยเป็นเลขาของท่านประธาน ยังไงรบกวนทุกคนด้วยนะครับ เย็นนี้จะมีงานเลี้ยงทุกคนในบริษัท เน้นว่าทุกคนครับ ยังไงรบกวนมาเจอกันที่ร้านอาหารกึ่งพับกึ่งเรสเตอรอง ที่ xxx ในเวลา 6โมงเย็นด้วยนะครับ เน้นว่า ทุกคน !! ผมรบกวนเวลาแค่นี้ครับ '

เอกดนัยรับคำที่ที่ประธานมาบอกต่อก็เท่านั้นเอง เขาไม่ได้ทำเกินหน้าที่

พาฝันถึงกับท้าวสะเอวและกรอกตามองบนทันที แค่หน้าเหมือนแต่นิสัยต่างกันสุดขั้วจริงๆ

ค่า.... รับทราบค่า...ค่า...

สามคนขานรับทันที เอกดนัยที่กำลังจะก้าวขาออกไปถึงกับยกยิ้มขึ้นมาทันที..

แยมมองหน้าฝันด้วยความเป็นห่วง เธอกลัวว่าฝันจะเกิดอาการแพนิคขึ้นมา เธอกลัวว่าเพื่อนของเธอจะมีปฏิกิริยาที่ไม่สมควรจะเกิดขึ้นเกิดขึ้นมาให้คนอื่นได้เห็น

แจ็คกี้เห็นสีหน้าที่สุดแสนจะเป็นห่วงของแม่แยมที่มองไปยังเจ้ฝันเขาก็คิดทันทีว่าเขาคงจะตกข่าวอะไรบางอย่างอีกแล้วสินะ

พาฝันเลือกทำเป็นไม่สนใจอะไรนอกจากงานที่ต้องทำให้เสร็จในตอนนี้ พาฝันเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเองทันที เธอหยิบไอแพดเครื่องหรูขึ้นมาเชื่อต่อกับ Laptop เครื่องหรูของเธอ เน้นว่าของเธอเอง เธอหอบหิ้วมาจากบ้านทุกวัน พาฝันตั้งอกตั้งใจทำงานของเธอ แต่อีกสองคนนี่สิเธอไม่รู้เลย

แยมส่งข้อความผ่านแอพสีเขียวเขียนตอบในสิ่งที่แจ็คกี้อยากรู้ แจ็คกี้ถึงกับชะโงกหน้ามามองเธอแล้วทำตาโตด้วยความตกใจ เธอจึงพยักหน้าหนึ่งครั้งเพื่อเป็นการยืนยันทันที...เมื่อทั้งสองสอบถามข้อมูลเชิงลึกเป็นที่เรียบร้อย สองคนก็ทำงานของตัวเองทันที

เมื่อถึงเวลาเลิกงานสามคนก็ออกมาเจอกันหน้าบริษัท ปกติฝันจะไปขึ้นรถไฟฟ้าทันทีเพื่อกลับห้องของเธอ แต่วันนี้เธอต้องมายืนรอแจ็คกี้ที่นางอาสาเป็นคนขับรถไปยังร้านxxx

'มาครบแล้วเนอะแม่เนอะ... ไปกันจ๊ะ เดี๋ยวอีกี้จะพาซิ่งเอง..'

แยมและฝันถึงกับหัวเราะทันที เพราะแจ็คกี้เหมือนกับเต่ากับคลานที่สำคัญบ่น.... บ่นที่สุด ตัวเองขับช้าเอง แต่บ่นเขาไปทั่ว... ตั้งแต่นาทีแรกที่ขึ้นถนนใหญ่จนมาถึงจุดหมาย บ่นจนแทบจะไม่หายใจเลยทีเดียว...

'นี้อีกี้ ถ้าแกจะขับได้ช้าขนาดนี้ทีหลังบอกนะฉันจะขับให้เอง ไม่ได้เรื่อง.. จับฉลากได้มารึไงใบขับขี่เนี่ยขับได้จีจี้มาก(จีจี้คือน้องเหี้*ค่ะ)"

" แกก็ แจ็คมันแค่ระวังกลัวว่าจะเกิดบัติเหตุเถอะ.. ไปๆ เข้าไปได้แล้ว..." ฝันถึงกัยหัวเราะทันที เธอไม่กล้าบ่นแจ็คหรอกแค่แจ็คขับรถมาให้และให้พวกเธอนั่งมาด้วยก็บุญมากโขแล้ว...

สามคนพากันเดินเข้ามาดังด้านใน พนักงานก็สอบถามว่ามากี่ท่านพวกเธอเลยบอกว่าบริษัทจองเอาไว้แล้ว... พนักงานเลยพาพวกเธอเดินตรงมายังลานกว้างอีกที่ ที่สำหรับการจัดเลี้ยงโดยเฉพาะ...

'โอ้โห้... พ่อบุญทุ่มมาก.... ' แยมถึงกับเอ่ยออกมา.. เจ้านายคนใหม่ของพวกเธอช่างใจดีหน้าใหญ่เสียเหลือเกิน...

" ก็พนักงานทั้งบริษัทไหม จะมาเลี้ยงที่ร้านหมูกะทะก็ดูกะไรอยู่ และเขาคงจะมีเงินมากพอตัว ไม่งั้นคงไม่สามารถเทคโอเวอร์บริษัทได้หรอก"

' มีความแก้ตัวให้นะ' แยมถึงกับเบ้ปากใส่ฝันด้วยความหมั่นใส้

" พูดตามความจริงย๊ะ แกว่าบริษัทใช้เงิน5บาท 10บาทจ่ายเพื่อเทคโอเวอร์เลอะ!! "

' จ้าๆๆ ตามนั้นค่ะคุณนาย...'

ฮ่าๆๆ

'แม่สองคนนี่ชอบกัดกันจัง' แจ็คกี้ถึงกับเอ่ยปากแซว..

'อีกี้เดี๋ยวโดนตบปาก..กัดเขาไว้ใช้กับนกโว้ย...'

'หมาจ๊ะแม่หญิงใหญ่เพื่อไม่รู้... ' แจ็คกี้รีบแก้คำผิดให้ทันที...

" พอๆๆ ทั้งคู่เลย.. ไปๆ" สามคนรีบเดินเข้าไปพร้อมใช้สายตากวาดมองหาทีนั่ง ฝันมองไปยังด้านหลังๆไกลๆจากเจ้านายคนใหม่

แจ็คกี้ที่เห็นเช่นนั้นก็เลยช่วยเลือกที่นั่งโดยเน้นไกลสายตา แต่ใกล้ทางออก

งานเลี้ยงดำเนินไปอย่างสนุกคนต่างสนุกสนานไปกับอาหาร เครื่องดื่ม และเสียงเพลงแต่ตอนนี้มันไม่สนุกแล้วสิ เมื่อเจ้านายคนใหม่คนนี้กำลังหาเกมส์บ้าบอให้ทุกคนร่วมเล่นสนุกไปด้วยกัน

" ผมมีรางวัลพิเศษสำรับค่ำคืนนี้ด้วยครับ... ผมจะให้ตัวแทนแต่ละแผนกมาแข่งกันร้องเพลงตามคำขอของคนในร้าน โดยการขอเพลงจะเป็นแบบสุ่มครับ และจะให้ทุกคนช่วยกันร่วมโหวด ว่าใครร้องได้ดีที่สุด แล้วคนนั้นจะได้รับเงินรางวัล1แสนบาท และแผนกนั้นทั้งแผนกจะได้โบนัสพิเศษ 1เดือน โบนัสจะได้คนละ2หมื่นบาท แต่เน้นนะครับ แค่เดือนเดียว..."

เมื่อเจพูดจบพนักงานทุกคนต่างส่งเสียงฮือฮากันออกมา และพากันปรบมืออย่างดีใจ ราวกับว่าตัวเองชนะกันแล้ว...

" ฉันอยากกลับแล้วอ่ะแก... แยม มันไม่สนุกแล้ว อ่ะ... เฮ้อ... แผนกเราจะส่งใครดี กี้.. กี้ไปร้องสิ..ไปๆ " ฝันรีบเสนอความคิดทันที...

'โห้... น้องฝัน.. ถ้างั้นแผนกพวกเราก็ยอมแพ้ตั้งแต่ตอนนี้เถอะค่ะ พี่เคยได้ยินน้องแจ็คร้องเพลงในห้องพักสำหรับดื่มกาแฟ... พี่นี่นะ ถึงกับหูดับไปเป็นอาทิตย์เลยค่ะ' พี่อ้อมพี่ในทีมครีเอทีฟรีบพูดขึ้นมา

'ฮ่าๆๆ จริงแก ฉันเคยได้ยินเสียงนี้คือแบบน่ากลัวอ่ะ จะแมนก็ไม่แมน จะสาวก็ห่างไกลมาก.. ขนลุกดูสิ...' แยมรีบทำท่าถูแขนไปมาทันที

ฝันถึงกับหัวเราะให้ทุกคนทันที.. ดูสิตอนนี้หน้าของแจ็คคือนอยด์มาก...

'แม๊.... อย่าแกงหนูค่ะ แหม...ได้ทีนี่เอาใหญ่เลยนะคะ คุณพี่อ้อมคะ อย่าให้หนูเผานะคะ... แม่แยมคะ แม่ก็ใช่เล่น...เสียงนี่สูงปี๊ด.... อีกนิดเดียวจะแยกไม่ออกแล้วนะคะว่าอันไหนเสียงแม่แยมกับอันไหนคือเสียงเปรต..' ฟาดสิคะ แม่ก็แม่เถอะ มา!!

ฮ่าๆๆ

ฝันหัวเราะแบบว่าตลกอ่ะ คืออะไรก่อนแต่ละคน จากที่เครียดๆตอนนี้เธอขำจนแทบสู่ขิตแล้วค่ะ..

เจนั่งมองแผนกครีเอทีฟที่ตอนนี้ทุกคนมีโลกส่วนตัวของตัวเองเฉพาะคนในกลุ่ม ที่พากันนั่งหัวเราะคิกคักๆ รอยยิ้มแบบนี้... เสียงหัวเราะแบบนี้.... ทำไมมันดูคุ้นจัง....