5

1509 Words

ช่วยพาฉันออกไปจากที่นี่ที... พนักงานแต่ละแผนกต่างพากันคัดหานักร้องของแต่ละแผนกกันอย่างขมักเขม่นคนต่างพากันเสนอตัวและให้คำสัญญากับแผนกว่าจะทำให้ดีที่สุดและทำสุดความสามารถ ในส่วนทีมครีเอทีฟ ทุกคนต่างพากันนั่งนิ่งเหมือนกับว่าพวกตนเป็นแค่ลูกค้าในร้านที่มานั่งดื่มนั่งทานกันปกติ เพลงแล้วเพลงเล่าที่ถูกลูกค้าขอมา โดยคนที่จับฉลากแบบสุ่มขึ้นมาคือคุณเจ เจ้านายพสกเธอนั่นเอง เพลงแต่ละเพลงจะถูกขอมาจากลูกค้าของร้าน โดยที่ไม่มีใครรู้และเห็นว่าคนร้อง และคนขอเป็นใคร พาฝันนั่งฟังเพลงที่แต่ละแผนกร้องกันสดๆออกมา มันดีแหะ มีแต่คนร้องเพลงเก่งๆกันทั้งนั้นเลย.. ไม่ว่าเพลงจะขอออกมาเป็นแนวไหน ทุกคนร้องออกมาได้ดีมาก .... ทั้งไทย ทั้งต่างประเทศ มีแต่คนเก่งๆทั้งนั้นเลย.. แต่ละคนจะได้ร้อง2เพลง และเป็นเพลงที่ทางลูกค้าขอกันมาสดๆด้วย... " ทีมต่อไปนะครับ ผมจับได้ครีเอทีฟ... เชิญครับ.." เจจับฉลากรายชื่อขึ้นมาตอนนี้เป็นของกลุ่มครีเอทีฟ ทุกคนต่างลุ้นว่าทางครีเอทีฟจะส่งใครขึ้นมา.... ส่วนทางฝ่ายครีเอทีฟก็ยังเถียงกันไปเถียงกันมาจนในที่สุดพี่อ้อนก็จับมือของฝันยกขึ้น.. 0___0 " พี่อ้อมมมมม... " พาฝันถึงกับตาโตทันที อะไรเนี่ย... ทำไมถึงทำกับเธอแบบนี้... พาฝันแทบจะร้องไห้ออกมาทันที... ทำไมทุกคนต้องแกล้งเธอด้วย.. พี่อ้อมนะพี่อ้อม... " เชิญครับ..." เจถึงกับต้องพูดใส่ไมค์เรียกให้ออกมาอีกที พาฝันสูดหายใจเข้าปอดลึกๆเพื่อเรียกขวัญและกำลังใจ... ตึกตึกตึก... พาฝันรับไมค์มาจากคุณเจ แล้วก็นั่งรออย่างสงบเงียบไม่แม้แต่จะมองไปยังเจ้านายตัวเอง... 'เพลงแรกมาแล้วนะครับ...โอ้โห้.... เอางี้เลยเหรอ ขอให้โชคดีนะครับ....' หนักงานของร้านเดินไปรับรายชื่อเพลงมาจากลูกค้า...แล้วเดินมาให้นักร้องจำเป็นดู พาฝันถึงกับตกใจทันที เพลงแรกก็เล่นกูเลยเหรอ... " เพลงแรกที่ขอมานะคะ รักที่อยากลืม เพลงแรกก็ยากเลยนะคะ... แต่ยังไงจะทำให้ดีที่สุดนะคะ " ดนตรีที่กำลังบรรเลงไป ทำนองและเนื้อร้องที่พาฝันเคยได้ยินผ่านหูมาบ้าง *ปลิดปลิว..เคว้งคว้าง ชิวิตฉันดั่งใบไม้ที่หลุดลอย น้ำตาฉันเป็นลำธาร อาบรักที่ผิดหวังในตัวเธอ ร้องทุกข์กับพื้นทราย ที่เผลอใจไปรักเธอ จึงต้องมานั่งซึมเหม่อเพราะรักเธอเพียงข้างเดียว หยาดฝน..ข้ามฟ้า ชีวิตฉันปรารถนาเธอผู้เดียว รักเอย เหมือนดั่งคมเคียว เกี่ยวแม้ข้าวที่เขียว ยังคานา ฝนเอย จงเป็นพยาน ข้าขอวานจงเมตตา จงช่วยทำให้ใจข้าได้ร้างราลืมรักลง.....* แป๊ะๆๆๆ วิ๊ดวี๊ววววว เสียงปรบมือจากคนทั้งร้านที่ได้ยินมา เธอไม่รู้หรอกว่าใครเป็น เพราะทางร้านเขาเดินไปอีกโซนเพื่อรับเพลง ทางร้านเขาต่อลำโพงเชื่อมกันไปทั่วร้าน... ดังนั้นลูกค้าอีกส่วนจะไม่เห็นหน้าคนร้องเพลงได้เลย... 'เพลงที่สองมาแล้วครับ.. เพลงนี้ก็ไม่เบา...อะไรมันจะหนักหน่วงแบบนี้ครับคุณลูกค้า... แหมวันนี้คงจะเป็นวันที่คนขอเพลงรู้สึกไม่ดีแน่ๆใช่ไหมครับเนี่ย....' พนักงานของร้านเดินไปรับเพลงพร้อมกับพูดออกไมค์เพื่อพยายามชวนทุกๆท่านผ่อนคลาย ' สู้ๆนะครับ...' พนักงานยื่นโพยกระดาษให้พาฝัน โห้... เพลงนี้อีกแล้วเหรอ.... พาฝันถึงกับบ่นกับตัวเอง วงดนตรีด้านหลังเธอถามเธอว่าพร้อมไหม เธอตอบทันทีว่าไม่พร้อม เธอขอเวลาทำใจอีกสักนิด และขอให้เพื่อนของเธอนั่นคือแยมมายืนซัพพอร์ตเธอด้านหลังจะได้หรือไม่ ซึ่งทางนักดนตรีก็ไม่ว่าอะไร ' ฝันแกโอเคไหม... ' แยมเอ่ยถสมเพื่อนออกไปเพื่อความแน่นใจว่าเพื่อนเธอจะร้องเพลงนี้ได้จริงๆเหรอ " อืมๆ ถ้าช่วงไหนที่ฉันคิดว่าไม่ไหว แกช่วยร้องแทนฉันทีนะ..." เธอไม่พร้อมเลย และไม่แน่ใจเลยว่าเธอจะร้องเพลงนี้ได้ดีไหม... ฝันขอหูฟังมอนิเตอร์ จากพี่ๆนักดนตรี เธอไม่อย่กได้ยินเสียงจากรบกวนคนในร้าน เธออยากมีสมาธิอยู่กับเพลงเพลงนั้น พาฝันเรียกกำลังใจให้ตัวเองหนึ่งครั้ง... ฟู่ว... เสียงการผ่อนลมหายใจของเธอที่ดังออกมา แยมเห็นเช่นนั้นก็เลยเอื้อมมือของเธอไปกระชับมือของฝันเอาไว้ "พร้อมแล้วค่ะ.... สวัสดีค่ะคุณลูกค้าของทางร้านและเพื่อนๆพี่ๆในที่ทำงานนะคะ อันที่จริงฝันไม่ชอบเพลงนี้เอาเสียเลย.... แต่เอาเป็นว่าฝันจะร้องออกมาให้ดีที่สุดนะคะ " ~~~ดนตรี~~~ * กาลครั้งหนึ่งหนังสือเล่มหนึ่งมีชื่อว่า "ฉัน" .... บทหนึ่งบทในนั้นมีผู้ประพันธ์คือฉันและเธอ เนื้อความข้างในได้กล่าวว่าข้าพเจ้าจะรัก...เสมอ มอบความรักแด่เธอ ผู้เป็นหนึ่งเดียวที่ฉันต้องการ ~ ~ ไม่ให้เจ้ากลัวจะป้องกันภัย แม้ตัวตายก็ไม่เป็นไร ขอเพียงเจ้าอยู่ ขอเพียงเจ้าอยู่ เจ้าไม่ต้องกลัวหากเมื่อวันใด เมื่อกายาข้าจากลาตายไป ข้าอยู่ตรงนี้~~~ กาลครั้งหนึ่งหนังสือเล่มหนึ่งมีชื่อว่า...."ฉัน".... บทหนึ่งบทในนั้นมีผู้ประพันธ์คือฉันและเธอ เนื้อความข้างในได้กล่าวว่าข้าพเจ้าจะรัก...เสมอ มอบความรักแด่เธอผู้เป็นหนึ่งเดียวทีฉันต้องการ... ในขณะที่พาฝันกำลังร้องช่วงใกล้จะจบ พาฝันรู้ว่าตัวเธอได้หลุดเข้าไปอยู่ในเพลงนี้อีกแล้ว... เนื้อเพลงที่มันเหมือนชีวิตของเธอ.... ขอเพียงเจ้าอยู่ ¥_¥ .... เจ้าไม่ต้องกลัวหากเมื่อวันใด เมื่อกายาข้าจากลาตายไป ข้าอยู่ตรงนี้...... ในเนื้อร้องท่อนนี้... มันทำให้น้ำตาเธอไหลออกมาไม่ขาดสาย... *ถ้าวันนั้นเธอช่วยพี่จั๊มพ์จนสุดความสามารถ... วันนี้เธอและเขาอาจจะได้ไปใช้ชีวิตร่วมกันอยู่ที่ไหนสักแห่ง ฮึก....ฮึก.... เสียงสะอื้นไห้ขณะร้องเพลง...ทำเอาคนที่ได้ฟังพาฝันร้องเพลงอยู่ถึงกับน้ำตาไหลออกมาตามๆกัน...จากคราแรกที่ทางร้านไม่เปิดเผยว่าใครเป็นคนร้องเพลง แต่ตอนนี้ทางร้านกลับละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของเธอไปแล้ว...ทุกคนในร้านได้เห็น... และบางคนก็อัดคลิปเอาไว้ด้วย... เมื่อเพลงจบ พาฝันก็ยังยืนหลับตานิ่ง... เธอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเสียใจ การสูญเสียคนรักในครั้งนั้นมันยังอยู่ในภาพความทรงจำของเธอทุกวัน... อุบัติเหตุในครั้งนั้น เธอนังไม่เคยเลืม... และบาดแผลที่อยู่ภายใน และภายนอก... มันก็ยังเด่นชัดจนเกินกว่าที่เธอจะลืมมันได้... พาฝันได้รับการบีบจับมายังมือของเธอ... เธอจึงลืมตาขึ้นมาแล้วมองมายังด้านข้าง.... " แยม.... ฉัน... ฮึก.... ฉันคิดถึงเขา.... ฉันคิดถึงพี่จั๊มพ์....ฮือ.... " ในที่สุดเธอก็อ่อนแออีกแล้วสินะ อึก.... อึก .. " แยม... พาฉันออกจากตรงนี้ที...อึก..." พาฝันที่พยายามจนสุดความสามารถแต่แล้วเธอก็พ่ายแพ้มัน..เธอรีบไปยังห้องน้ำทันที อ้วกกก โอ่กกกก โอ่กกก .... เสียงอาเจียนพร้อมกับการสูดน้ำหมูกและเสียงสะอื้นไห้ที่ดังออกมาจากห้องน้ำหญิง... มันทำให้คนที่เข้สงาห้องน้ำถึงกับส่ายหัว... แต่เพียงพวกเธอได้เห็นว่าเสียงนั่นเป็นเสียงของใครพวกเธอก็รีบเดินมาสวมกอดทันที 'สู่ๆนะคะ...ฉันเป็นกำลังใจให้...ขอให้คุณก้าวผ่านความเจ็บปวดอันนี้ไปให้ได้นะคะ..' และหญิงสาวคนนั้นก็เดินจากไปทันที โดยทิ้งความสงสัยให้สองสาวเอาไว้..คืออะไรวะ.. เมื่อพาฝันและแยมเดินเข้ามาทุกคนก็ปรบมือให้พาฝันกันยกใหญ่... จะมีก็เพียงแค่เจ้านายของเธอ...ที่นั่งหน้านิ่งมองมายังเธอ...ช่างเขาเถอะ.. 'เจ้ฝัน....โอเคไหม..' แจ็คกี้ถามออกมาด้วนความเป็นห่วง.. "อืมๆ..ไม่เป็นไรๆ.." พาฝันพยายามทำตัวให้เป็นปกติที่สุด.... แต่ดูเหมือนว่าร่างกายเธอมันจะไม่เป็นไปตามการสั่งการของสมองเธอเลยสักนิด..มือไม้ที่มันสั่นเกินต่อการควบคุม อาการตาลายคล้ายกับว่าเธอกำลังจะเป็นลม เหงื่อการที่มันไหลออกมาอย่างที่เธอไม่สามารถควบคุมได้... ว๊ายยยย......

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more