Xazel'den
Ağam, benim yemek yediğimden iyice emin olup karısının yanına gitti. Dölünü taşıyacaktım ben onun, iyi beslendiğimden emin olmaya hakkı vardı.
Saatlerce durup ne yediğime niye baksındı ki yoksa.
Bedenimden her ay akan kanı görmek hiç bu kadar mutluluk vermemişti. Olmamaıştı işte bebek. Allah dualarımı geri çevirmemişti.
Şimdi yazdığım notu okuyup beni anlamayan kadın, pekâlâ biliyordu nedenini. Fakat sorası vardı. O da koskoca Bedirhan aşiretine bir veliaht vermenin bulunmaz bir nimet olduğunu düşünenelerdendi.
Benim için en büyük nimet anne olmak. Çocuk doğurup bu insanların insafına bırakmak şu aciz ve çaresiz halimde engel olmayacağımı biliyordum. Esma abla, üzüntülü bir yüz ifadesiyle bana bakıyordu.
Neden diye soruyordu ama o nedenini en iyi bilenlerden biriydi. D
