Lucianda Solero
I WENT TO the counter to get my iced coffee. First few weeks pa lang ay ang dami ko ng pinagkakaabalahan. My desk will be piled with too many books and reading materials. I was trying to enjoy my moment to at least become at ease, ngunit hindi pala mangyayari sa araw na 'to.
Minsan, may mga tao tayong nais makita. Pero kadalasan, yung mga taong ayaw natin ay sila pa ang ating higit na nakakatagpo.
“Lucy!” Ellery was wearing formal attire as she went towards my table. Hawak ang mainit na kape niya at sa kabila naman ay yakap ang laptop.
Kumunot ang nuo ko, alam kong may kalapitan itong cafe sa ospital. Pero mas maraming ibang cafe ang mas malapit doon sa kanila. Bakit dito pa? Iniiwasan ko nga ang babaeng ito.
“Anong ginagawa mo rito?” kaswal kong tanong sa kanya.
