LIGAYA'S POV:
--
IT'S been nine months have passed since I left home. Unti-unti na akong nasasanay sa syudad at magbanat ng buto para sa sarili ko. Wala na rin akong nakitang balita tungkol sa akin at mukhang nakalimutan na ng mga tao na merong Likhil Ganika Yaeger na nagi-exist sa mundo.
Kahit yata mga magulang ko ay kinalumutan na ako pero ayos lang naman 'yon dahil natututo akong tumayo sa sarili kong paa. Noon ko lang napagtanto ang hirap bilang manggagawa at hindi pala talaga biro ang pawis at dugo na inilalaan para lang kumita ng pera.
"Ligaya, yung mga baso nahugasan mo na ba!?" Sigaw sa akin ni Aling Gemma. Ang may ari nang karinderyang pinagtatrabahuhan ko.
Mula sa lilibuhing sahod galing sa Crunch Ey, bumagsak ako sa tatlong daang piso na sahod araw-araw. Hindi naman ako mak
