Mr. Mayor is a Vampire

Ayon sa ulat apat na hospital na ang naitayang naubusan o nauubusan ng blood donations stock. Kaya naman nananawagan ang hospital sa mga nais mag donate. Handa rin daw ang mga ito mag bayad.” Napamulat siya sa narinig at agad binaling ang paningin sa tatlong matandang nanonood sa cellphone. Noong nakaraan maraming nangailangan salinan kaya siguro ngayon wala na talagang supply. Bakit halos lahat na uubusan, wala bang supply galing sa ibang lugar? Maliit na baryo lang naman itong lugar namin kaya hindi rin possible ang mag ka ubusan nga maging ang ibang baryo. Mag donate kaya ako at kahit papaano ay pera rin iyon. Sayang naman kung papalagpasin ko. Lamang bulsa rin iyon! Napangiti siya sa naisip na gagawin. Ayon na lang siguro ang gagawin niya bukas. Tutal ay mag hahanap pa siya nang panibagong raket. “Diyos ko! marami siguro ngayon ang kulang sa dugo” Tila hinahahighblood na sa pinapanood ang tatlong matanda na naka upo sa harap niya. “Panigurado mga kabataan na naman iyan dahil sa kakapuyat nila” Kumunot ang noo niya sa narinig. Hindi ba at hating gabi na ngayon? Nag pupuyat din sila. “Dahil iyan sa kaka cellphone nila kaya sila nag pupuyat ang nangyayari nagiging anemic sila o kaya ay kulang sa hemoglobin.” Talagang naging doctor pa bigla. Naiinis na umayos siyang umupo. “Kaya nga! Mga pasaway talaga ang mga kabataan ngayon. Gusto nila ay sila na ang masusunod.” Napa-irap na siya sa narinig. Bakit ba ang hilig ng mga matanda gumawa nang mga sabi-sabi? “Highblood niyo naman masyado. too much blood, huh? bakit hindi ho kayo mag donate para mabawasan?” Naka ngiti niyang saad sa kanila. Sabay-sabay sila napa lingon sa babae. Ang dalawa ay namumula ang mukha sa galit at ang isa naman ay namumutla sa galit. Mukhang anemic ata ang isang ito. Mukhang ang dalawa lang ang makakapag donate. “Bastos kang—” Natigil ito sa pag sasalita dahil sa isang tili at sigaw galing sa bahaging dulo ng train. Huminto ang train dahilan kung bakit mas lalong nag panic ang mga tao sa loob. Maraming nag tulakan at gustong lumabas. Tumayo siya pero agad ding napa upo dahil sa biglaang tulakan. Napapikit ito sa sakit nang tumalsik ito at tumama sa upuan. Napuno ng iyakan at sigawan ang paligid. “Ilang oras ako nag trabaho. Hating gabi na nga ako makaka-uwi mangyayari pa ang ganitong bagay? The hell. Pahinga sa bahay, sa kama ko ang gusto ko. Hindi pahingi habang buhay.” Mahinang bulong ng babae. Saka ito Nanghihinang umupo. Sakto namang namatay ang ilaw. Mas lalong umingay ang paligid. Tanging ang liwanag na lang na nag mumula sa labas ang nag sisilbing ilaw sa loob. Isang malakas na sigaw ang nagpatahimik sa lahat. Isang sigaw ng parang namimilipit sa sakit. Natahimik ang lahat... “Aaaaaaaaah!” Isang babae ang muling sumigaw. Hanggang sa na sundan pa ito. “Ano iyon?!” “Tulong! May halimaw!” Ang sigaw na muling nag paingay sa lahat. “May halimaw? Aswang!” Sigaw nong lalaking malapit sa pintuan. Maliwanag sa banda niya, kaya kitang kita nilang lahat kung paano siya kinagat sa leeg. Isang lalaking namumula ang mata. Tanging mata lang ang nakikita at ang kanyang hulma bilang lalaki. Sunod-sunod niyang inatake ang mga natira. Hanggang sa ang babae at ang tatlong matanda na lang ang natira. “Maawa ka sa amin!” Sigaw ng isang matandang babae. “I don’t bite old people...” Nangilabot ang babae sa malamig at malalim na boses nito. Sunod-sunod na napalunok ang babae sa sobrang kaba nito. Unti-unting lumapit ang lalaki sa kanya. “But I will definitely bite young women.” Nanlaki ang mata niya sa biglang pag lapit nito sa kanya. Hindi niya maintindihan kung inisang hakbang lang ba nito ang pagitan nila. “Hello, my dear...” Nanginginig siyang umatras palayo dito. “A-anong gagawin mo! ‘wag kang lalapit!” Nanginginig nitong sigaw, habang umaatras pa rin. Napikit siya sa biglaang pag angat nito sa kanya at pag mulat niya ay nasa labas na sila. Nangmakita iyon ang mabilis siyang tumakbo pero hindi pa siya nakakalayo ay nasa harapan na niya ang lalaki. Napatili siya sa gulat. “Not so fast.” Malamig ngunit madiin na saad nito. Pumula ang mga mata nito saka inilabas ang pangil. Hindi siya nakagalaw at nakapag salita sa gulat. “Don’t scream” Napatigil siya at tulalang nakatitig dito. Mabilis na bumaon ang pangil nito sa leeg niya. Napa ungol siya sa sakit. Pinipilit niyang itulak ang lalaki, ngunit mahigpit itong naka kapit sa kanya. Marahas siyang napa upo nang biglang tumalsik ang lalaki. “Stop it, Trigger!” Nanghihina siyang napatingin sa dumating. Namumula rin ang mga mata nito at naka labas ang mahabang pangil tila galit na galit. Hindi niya nagawang lumingon pa dahil sa nararamdaman niyang kirot sa leeg. Nanghihina at mabilis ang paghinga niya. “Why are you always interrupting when I'm drinking? How rude...”Napa pakit siya sa biglaang pag lapit ulit sa kanya ng lalaki. Hinawakan siya nito sa balikat at itinayo mula sa likod. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit hindi niya magawang sumigaw. Kahit gustohin man niyang sumigaw upang maka hinga ng tulong. “Let her go.” Madiing sambit nong lalaking kakarating lamang. “No. Not until I drain her enough!” Kahit hanghihina ay pinilit niyang imulat ang mata. Muli niyang naramdaman ang pangil na dumikit sa leeg niya. Ngunit bago pa iyon bumaon ay muli itong tumalsik dahilan kaya muli siyang natumba pero agad naman siyang nasalo. Inalalayan siya nitong maka upo sa dulong bahagi. Agad naman nawala sa harap niya ang lalaki pag katapos siya nitong pa upuin. Nanghihina siyang pumikit. “Why are you doing this? You're killing innocent people!” Muling pumula ang mata ng lalaki at lumabas ang pangil nito. Agad na naka lapit si trigger sa binata at mahigpit itong sinakal. Galit na galit ito kaya hindi na nakapalag ang binata. Dahil mukhang alam niya na kung bakit ito galit. “They killed vampires too!” Tama nga siya nagagalit ito dahil sa pag patay sa ibang kalahi nila. Hinawakan ng binata ang kamay ni trigger saka ito pinilipit. Napa hiyaw sa sakit si trigger. “If you want revenge, go to the hunters! The hunters killed them not these innocent people!” Malakas niyang ibinato si trigger. Agad naman itong naka bangon at muling sumugod pero agad niya itong sinakal at muling itinapon. Mas malakas at mas malayo ang inabot nito. “Do not provoke me, Trigger... You won't like it. Trust me.” Sa narinig na iyon ni trigger ay agad itong umalis. Maging siya ay nagagalit at nalungkot sa balitang iyon. Hindi siya papayag na hindi mabigyan hustiya ang pagkamatay ng ibang kalahi nila. Ngunit hindi maaring madamay ang mga inosenteng tao. Kailangan managot ang may sala at hindi ang mga taong walang kasalanan. Mabilis siyang pumunta sa dalaga ng hindi na niya masyadong naririnig ang hininga nito. “Hey...What’s your name?” Kahit nanghihina ang babae, pinilit niyang imulat ang mata niya at tiningnan ito. “Heart...”Bahagyang Kumunot ang noo ng lalaki. Kalaunan ay mahina itong natawa. Wala na ang mapupulang mata nito at mahabang pangil. Ngunit hindi niya pa rin makita ang mukha nito. “Okay, heart. Drink this so you’ll heal.” Kinagat ng binata ang kamay niya bago ito inilapat sa babae upang mainom ang dugo niya bago nawala ang malay nito. Habang walang malay ang babae ay pumasok siya sa loob ng train kung saan niya nakita ang nag kalat na bangkay at ang tatlong matanda na takot na takot. Binuksan niya ang ilaw upang maliwanag at makita siya nito. Agad siyang lumapit sa tatlo at tiningnan sa mga mata. Pilit siyang inaaninag ng tatlong matanda ngunit dahil sa labo ng mata ay hindi siya nito nakilala. Nahulog ang salamin at nasira kaya naman hindi nila maaninag ang nasa harapan nila. Nakaramdam ng awa ang lalaki sa nakita. Malalim siyang huminga bago tumango. “None of you will remember this. It was an accident. Miracle is the reason why you three survived.” Agad na umalis ang lalaki at muling binalikan ang ngayong gising na. “Hey, heart...” Gulat na napatingin ang babae sa kanya. Dahil sa liwanag ay agad na nakilala niya ang lalaki. “Mr. mayor...” Ngumiti ang lalaki at lumapit sa kanya. Hinawakan siya nito sa mag kabilang balikat. “I’m sorry. You've been through a lot already and this happened... You need to forget about this.” Naguguluhan siyang tiningnan ni heart. “Anong...” Ngumiti ang lalaki. “When you wake-up you won't remember anything except that you survived to this accident.” Mahinahon at mahinang sambit ng lalaki. “Mr. Mayor... is a vampire...” Ayon ang huling sinambit ni heart bago siya nilamon ng dilim.